Jottings on chronology Historical fragments (section 1) Isaac Newton c. 1,806 words The Newton Project Falmer 2009 Newton Project, University of Sussex

This text is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.

 c. 1675-85, c. 1,856 words.

Fragmentary and disordered jottings on the chronology of ancient kingdoms.

 Notes on Roman and Church history [Yahuda Ms. 28b]Yahuda Ms. 28 Yahuda Ms. 28a, National Library of Israel, Jerusalem, Israel IsraelJerusalemNational Library of Israel Yahuda Mss Yahuda Ms. 28a Not identified in Sotheby

41

 c. 1675-85 England Latin Greek Holograph ReligionChronology Catalogue information compiled by Rob Iliffe, Peter Spargo & John Young Tagged transcription begun by John Young Transcription completed by John Young Proofed by Robert Iliffe Catalogue exported to teiHeader by Michael Hawkins
Ms. 28

Ambr ep 85 ad Sororēem Marcellāam. Chrysost. Orat. cont. Gent.

Aug. Civ Dei l 22. c 8.

Audivimus hodie dicentes eos quibus manus imponabatur neminem posse esse salvum qui patrēem fil & SS negaret qui trinitatis omnipotentem virtutem non crederet. Confitetur hoc diabolus sed Arriani nolunt fateri. Dicit enim, Diabolus sic torqueatur quemadmodūum ipse a Martyribus torquebatur qui Sp. Sti deitatem negarit – Dicunt dæmones: scimus quia martyres estis & Arriani dicunt nescimus – Dicunt Dæmones martyribus venitis perdere nos? Arriani dicunt, Non sunt dæmonum vera tormenta sed ficta & composita ludibria. Ambr. Serm 91.

Quanta oraria jactitantur? Quanta indumenta super reliquias sacratissimas ut tactu ipso medicabilia reposcantur. Gaudentius

In fine temporis concedenda est potestas diabolo ut faciat signa utilia et ex ea parte qua prius facere consuerant Sancti ut jam ministros Christi non per hoc cognoscamus quia utilia faciunt signa sed quia omnino non hæc facimur signa. Chrys in mat 24 De verbis exurgent autem Pseudochristi et Pseudoprophetæ. – Deus autem concedet diabolo seducendi virtutem ut ne mali inter bonos remaneant apud Christum. ib.

2 2121.42Dorchester Newport in I. Wt. Downeton. Appleby35.35.70Lemington36.17.22

T ut FKXPK adeoqꝫque (ob æquales FK, TK) ut 3PK, TKTP

Generare autem dicitur ad sui similitudinem quibus vitam init & vim intelligendi communicat (Luke 3.38. Gen 1.26, 27 & 2.7 & Luke 3.38 Col. 1.18 Creare facere formare ac concreare dicitur quæcunqꝫque componit Gen 1.26 27 & 2.7 & 2.4, 7 generare autem ad sui similitudinem quibus insuper vitam & vim intelligendi communicat. Gen. 1.26, 27. Luke 3.38 Col. 1.18
3 Cassianus. Antonius p 932, c 4. 1003. c 2, 3, 4. 1071, 18; 1072, 19. 1086, 31. 1230; 11. Dæmonum prœlia 943. c 36. Spiritus fornicationis, Cænodoxiæ & Superbiæ Monachus libidinosus 985, c 20. 1008 c 13. 1071, 16. Obedientia cæca 989 c 32 1006 lib 32. 10087, lib 28, 1008 l 10. 1146. 11. 1239, l 2. Visus diabolus ut angelus vel ut 1000 c 21. 1004 c 5. 1005 c 7. 1006 c. 7. 1078, 6. Prophetiæ et mirac per diabolūum 1004 c 15. 1005 c 7, 1006 c 8. Vtilis tentatio carnis 1029 c 15, 16 Prævi monachi 1031. c 20. Contentio Ægyptiorūum de reliq. mart. 1044, idqꝫque antequāam Theoph. scripsit cont Anthropomorphi 1090, 11 Dæmones sub initio ferociores contra Anachoritas. 1060, 23. col. 7. c 23. Dæmon confessus se per Ariūum et Eunomium impiūum dogma, produxisse redidisse 1064, 32 collat. 7. C 32 Dæmonūum exercitus visus 1071, 16 NB Monachi AnthopomorphitæAnthropomorphitæ 1090, 2, 3. An libido superari possit 1105, 14. 1107; 3, 4. 1108. 6. 11215, 16. Macarius Eunomianūum superat suscitato mortuo 1140. 3. collat 15. c. 3. Miracula 1141, 4 1167, 1 Pafnutij conflicti carne 1142: 10. ejus laudes 1174, 15. Persecutio Monachorum sub Valente. 1171, 7. & Theonas conju vitam erelegrit 1104, 9. Magis orne titillantur et cur. 1200. 2, 3, col. 22. 62 et col. 2. c. 17 et col Nemo non l 23. 13, 17, 18, 19 Historia 24, 21. eres, obijt anno antequāam in Macar.) Paulo ante ad visendas reliquuit. Vita Posthumij Ægyptum proficcitur ut fuerat Antonius loco trienniūum Benedictūum oleūum sanantur. Deinde redit ex Canon.) prius concurrerant um et panem acciperent. Et Paulus quidam (Cassian acarius Ægyptus dat Melamæ obtulerat. (Pallad. c 20 de dedit, Athanasio, Athanasius Melani atim sub tit. Heraclidis paradisi & us est an 372. 34. Antonij merita, Ros. 57 c 12 Hacte Præter has epistolas & SymboloumSymbolum, composuit Occidentalium synodus, Hosio præsertim dictante, canones viginti & unum. Quorum aliquibus Orientales sibi adversantes subillant, aliquibus Afros qui postea Donatistarum nomen sortiti sunt ab Imperatore supplicandoosupplicando arcent aliquibus Libidinis Dæmon variorum corporum desiderio animas inflammat, acriusqꝫque eos qui continentiæ student, urget: quo nimirùm tanquam frustra laborantes institutum suum abrumpant. Atqꝫque animam inficiens, & dicere & rursus audire verba facit, non secus ac si res ipsa cerneretur, ac præstò esset. Evagrius (ter) de octo vitiis cogitationibus. nit ante pontifcatum Anastasij hoc est sub impe fuisse Virginūum monasteria Monachorūum unum ch. 1. m. ante p Si plura individua communem hehabent naturam. Quicquid est de essentia Omnis inseperabilis pro prietas naturæ illius communis reperietur in omnibus individuis, & quod nōon reperitur in omnibus non est de essentia erit inseperabilis proprietas naturæ illius, sed quid & separabile. Vt quia de natura trianguli est trianguli habean æqui 2 rect. ideo omne triang hanc proprietatem et si aliquod triangulūum non haberet hanc proprietatem ille non esse de natura trianguli. Rursus quia rati omnis, creatus est omnes homines esse recto qui loqui nequeunt, facultas cujusvis hominis. Similiter qu si ab ut commnemcommunem naturam, omnis in omnib persona divina et unius personæ illa non erit vestitium et separabile. A paragraph has here been omitted from the transcription as only occasional words are at all legible. [Pater a natura sua habet et existat. Natura hoc habet est communis omnēem prout personarūum omnis est natura hæc natura ut in filio est non debit pertinet ad naturam illam ut a se subsistat. Ergo ad naturāam illāam ut in Patre se non peritinet a se subsistat. Ergo natura illa ut in Patre est non habet a se et subsistat ergo habebit ab alio. Ergo natura a Patre est alis filius. Hæretici primi sigilli Simon Magus Menander discipulus et successor Simonis, magus etiam Ebionæi Christum merum hominem ex Iosepho et Maria natum, per & custodiendam legis observantiam volunt, Pauli epistolas rejiciunt & vocant eum Apostatam legis Vtuntur solo Evangelio quodam qdquod secundum Hebreos appellant. Euseb. l. 2. c. 27. Cerinthus ei hæresin millenij tribuit Gaius in disputatione adversus Proculum cataphrygam habita Romæ coram Episcopo Zephirino hoc est mox post annum 200 regnante Severo vel Caracalla. Idem tradit Dionysius (sive Corinthiorum sive Alexandrinorum Ep. Nicolaitæ fæminas communes esse voluerunt Eus. l 3. c 29 NB vixerunt Egisippus & Dionysius Corinthiorum tempore Amiceti A.C 1765 circiter. Theobutes Simon, Theobutes, Clobius, Dositheus, Gortheus, Masbutheus Menander, Septem hæresiarchæ. Euseb. l 4. C 22. Ecclesia jam virgo. ib Egesippus ib. Ioannes exulabat in Patmon sub Domitiano, eo mortuo ubi scripsit evangelium. Eo mortuo redit in Patm Ephesum. Pervenit usqꝫque ad tempora Trajani, ut et Cleo Symeon Cleopæ consobrinus et auditor domini & Hierosolymorum secundus Episcopus, et nepotes Iudæ unius ex fratribus domini præfuerunt diversis ecclesijs usqꝫque ad persecutionem Trajani qua omnes Domini consanguinei et hoc genere David perquiruntur et martyrium passi sunt. Vsqꝫque ad illa tempora, inquit Egesippus, virgo munda et immaculata permansit Ecclesia, corruptoribus veritatis &c Euseb C 3. C 32 Hæretici secundi sigilli. Saturninus Antiochenus & Basilides Alexandrinus discipuli Menandri. Saturninus similia docet cum Menandro, Basilides alia commenta addidit. Carpocrates Gnosticorum author Valentinus, Cerdon Marcyon, Marcus, Tatianus, Severus, Apelles Potitus, Basiliscus, Syrenus, Callistion, Montanus, Florinus, Blastus, Theodotus. Innumeræ hæreses l 4 C 30 Prophetia et virtutes in Ecclesijs usqꝫque ad Iustini tempora. Eus l 4. C 18 et Irenæi Eus. l 5. C 7. Consensus Ecclesiarum in fide tempore Amiceti i.e. an 165 circiter Montanus statuit leges jejunijs. Quartum Tertium sigill. Incipit Quæstio de Paschate, & de homousio Null: Hæret. Quartum sigil Incipit quæstio de Homousio sed sedatur. & de lapsis recipiendis & de rebaptisandis hæreticis ambo sinu an 2 Dec & celebratio Conciliorum. Quæstio vero de Homousio et P. Samosat paulo post sub Dionysio et Fælice Papis. Hæretici Paulus Samosat qui Artemonis hæresin restaurat. Sabellius. Manes. Et non plures. Manes (pater Manichæorum) incipiebat sub Fælice Schismatici Novatus qui lapsos recipi noluit. Contra eum concil: Romæ Episc 60. Christiani per prosperitatem torpescunt. Eus l 8. C 1 Legit Erasmus in Britannico codice, & extat in complutensi æditione & in nonnullis Stephani veteribus libris. Non convenit tamen in omnibus inter istos codices. Nam Britannicus legit sine articulis πατηρ λογος καὶ πνευμα. In nostris vero legimus articuli &c. Beza in edit. ult A.C. 1598 quæ quidem æditio quinta fuit. In Epist Epist pæfatoriapræfatoria ad Lectorem dat. Genevæ 6 anno 1598, sic incipit Annus agitur quadragessimus secundus ex quo Novi Testamenti Latinam interpretationem emendare sum aggressus, Græco contextu non modo cum novemdecim (vetustissimis quamplurimis) manuscriptis & multis passim impressis, sed et cum Syra interpretatione collato. De StepaniStephani archivis nihil præter lectoneslectiones acceperat. In æditionibus superioribus ann 1559 1565 scripserat Legit Erasmus in Britannico codice & in Complutensi editione legimus et nos in nonnullis Rob. Stephani veteribus libris. Non convenit tamen in omnibus istos codices &c Editio quarta Tirobeniana Erasmi Basileæ anno 1527 & Stephani græca æditio quoad tres testantes in cœlo conveniunt nisi quod Erasmus habet πνευμα ἅγιον Stephanus ἅγιον πνευμα Vterqꝫque hic æditionem complutensem hic secutus nisi quod particulum καὶ inter πατὴρ & λόγος omittit. Vterumqꝫque Stephani autem æditionem complutensem sequi patet quia post πατηρ λογος & πνευμα αγιον uterqꝫque leguint omnes ἐις τὸ ἐν ἐισι contra manuscriptorum latiorumlatinorum auctoritatem qui cum Erasmo habet εις et in omittunt. Neqꝫque de εισ quicquam notat Robertus. Illud ἐις solus æditor complutensis ex MS Codex Britannicums habet πατὴρ καὶ λόγος και τὸ πνευμα [ἁγιον καὶ οὑτοι ὁι τρεις ἕν εἰσι. Hispanicums Complutensis ὁ πατὴρ καὶ ὁ λόγος; καὶ τὸ ἅγιον πνευμα καὶ οἱ τρεις ἐις τὸ ἕν εἰσι. Illud Stephani ὁ πατὴρ ὁ λόγος καὶ τὸ ἅγιον πνευμα καὶ οὑτοι οἱ τρεις ** ἐις τὸ α ἕν ἐισι. Erasmus ὁ πατηρ, ὁ λογος καὶ τὸ πνευμα ἅγιον, καὶ οὑτοι ὁι τρεις ὲν εἰσιν Impres Complutens anno 1516 edit 1520 circiter Aldina Venet 1518 fol. Badiana Hagenensis 1521 4to. Argentensis Wolffij Cephalij 1524, 1526, 8vo. Lutetiana Simonis Colinæi 15 vulgata versione antiqua. Vercsionibus Lutheri. Secundus Hermianensis Edit. Sirmondi Paris. 1629 Quare utrum Rob. Stephanus in æditione sua SS. secutus sit ædit. complutensem. Eusebius. Leo cap 5 ep 10. Beda h.l. Clemens Alexandr. Hyginus, Ioan 1 (ep 1) Innocent. III (concil Lat. cap 3) Victor Vitensis & Ticinensis, Fulgentius Vetus interpres a Robto Stephano æditus anno 1545 omittit tres in cœlo. Possini lectiones e 22 MS post catenam in Marc. Marchio Veles. The remainder of this page is written upside down. Nam et Ioannes Apostolus in epistola sua de Patre et filio et Spiritu sancto sic dicit: Tres sunt qui dtestimonium dant in terra, spiritus aqua et sanguis & hi tres unum sunt: in spiritu significans patrem Ioan 4.21 – in aqua spiritum sanctum Ioan 7 37 – In sanguine vero filium significans – ✝ ✝ aAut si forsitan ipsi qui de verbo contendunt in eo quod dixit tres sunt qui testimonium dant in terra sptusspiritus aqua et sanguis et hi tres unum sunt trinitatem quæ unus Deus est nolunt intelligi, secundum ipsa verba quæ posuit pro Apostolo Ioanne respondeant. Numquid – Numquid hi tres qui in terra testificari et qui unum esse dicuntur possunt spiritus et aquæ et sanguinis dici? quod tamen Ioannis Apostoli testimonium B. Cyprianus Carthaginensis Antistes et martyr in Epistola sive libro quem de Trinitate scripsit de Patre Filio et Spiritu Sancto dicti intelligit. Ait enim Dicit Dominus Ego et Pater unum sumus et iterum de patre filio et SptuSpritu StoSancto scriptum est et hi tres unum sunt. Facundus lib 1 edit Paris 1619