De fundamentis traditione acceptis nulla fuit dissentio usqꝫque ad tempus virorum Synagogæ magnæ, qui fuerunt Haggai Zachariah Malachi, Daniel, Hananiah, Mishael, Azariah, Ezra scriba & Nehemiah filius Hachi Chacheliæ, Mordecai & Zerubbabel fil. Shealtiel, cum alijs qui hisce prophetis conjuncti sunt, quibus perficerent numerum centum et viginti seniorum ex inclytis et præcipuæ authoritatis viris, alijsqꝫque ejusmodi qui etiam in sententiam legis inquirentes uti fecerunt qui ante ipsos fuerant, decreta decreverunt & constitutiones ordinarunt. Vltimus autem Virorum cætus istius sancti primus fuit sapientum quorum in Mishnah fit mentio. sc. Simeon Iustus qui tunc temporis Sacerdos summus fuit. Post quos cùm processu temporis ventum est ad Rabbenu Hakkadosh [Doctorem qui – qui ob dates et eximias & virtutes apud συγχρόνους suos meritus est appellari Rabbenu Hakkadosh cum nomen ipsi esset Iudah. – qui referebat quæ acceperat qui legem in Israele confirmavit, sententijs dictis & differentijs ore traditis a Mose usqꝫque ad tempora sua collectis, cum et ipse ex ijs esset qui ore tradita referebant: utpote qui referret quæ acceperat a Simeone patre Suo, ille a Gameliele patre suo, ille ab Hillele patre suo, ille a Schemaiah & Abtalione præceptoribus suis, illi a Iudah Tabbæi filio & Simeone Shatahai filio illi a Ioshua Phl Pherakæi filio, & Nathæo Arbelita, illi a Iose Ioezeri f. & Iose Iuchanani filio, illi ab Antigono Socensi ille a Simeone Iusto, ille ab Ezra (quoniam ipse e superstitibus synagogæ magnæ fuit) Ezra vero a Barucho Neriæ f. præceptore ipsius Baruch autem Neriæ f. a Ieremia ut et Ieremias sine dubio acceperat a prophetis, qui alij ab alijs acceperant usqꝫque ad Seniores qui Iosuæ quæ ipse a Mose retulit accepta tulerunt. Collectis sententijs & dictis [istis] manum admovit componendæ Mishnæ Maimonides in Po Seder Zeraim apud Pocockium in porta Mosis p 35 or ille Mishnæ corum tantum e traditionum authoribus nomina i a Simeone justo ad ipsius usqꝫque ætatem floruerunt & nes Simeoni justo acceptæ feruntur – ib pag 114 Iustus et R Dosa f. Hircani σὺγχρονοι erant ac diu f. Hircani adeo ut attingeret R. Akibam & συγχρόνου est classis prima. Secunda classis Antigonus vir Soco filius Charsui. Tertia Classis Iosi fil. Ioazeris vir fil. Iuchanan vir Ierusalemi. Quarta Iuchanan fill. sua fil Perachiæ & Nathai Arbelita. Quinta classis meaggel & Elihoim f. Hakkafi & Iuda fil Tabbai & fil. Setahi. Sexta classis Akabiah fil Nahaleelis & Schemaiyah talion & R. Measha & Chanan & Admon. Classis Septima Scham et Hillel &c et Rabban Gemaliel sensu. Hæ septem classes fuerunt1vrunt sub Templo secundo ab initio usqꝫque ad finem ejus, neqꝫque excidiūum ejus viderunt; at classis quæ has secuta est, quæ vidit excidium est Rabbi. Eliezar fil Iacobi – R Zadock, R. Eliezar filius ejus, Rabban Iuchanan fil Zacchæi & discipuli ipsius & R Ismael fil Elisshæ Summus Sacerdos – et Rabban Gamaliel & R Simeon fil. ipsius. Secunda classis eorum qui vixerunt post excidium vixerunt R. Tarphon. R. Akiba – Tertia classis R. Meir, R Iudah – Quarta classis Rab. Iudah Princeps – Atqꝫque hæc ultimus est sapientum Misnicorum classis ib. p 120

Rh

In Devarim Rab rabba, sectione וילד fol 300 col 3. Rabbini nostri dixerunt: Cum intellexisset Moses sibi moriendum esse, quid fecit? Rabbi Iannaj dixit: scripsit tridecim exemplaria legis; duodecim pro totidem tribubus, et unum reposuit in Arcam, ut, si qui vellent corrumpere & adulterare aliquid, producere possent illud quod in Arca erat. Rabbi R. Levi Ben Gersom ad Deut 31.26. Discimus hinc, quòd Moses scripserit librum Legis, eumqꝫque sacerdotibus dederit, ne in illum in ulla dictione incideret dubium aliquod vel error. Nam inde accurate poterant illum tēem emendare. Ideo etiam cautum fuit de libro, quem Rex pro seipso describere debebat, ut ex eo transcriberetur vel corrigeretur. Nam error unicæ etiam dictionis vel unius literæ, plures potest corrumpere qualitates Legis, vel sensum efficere contrarium. Cum hoc consentit quod Majemon in הלכות סת cap. 7 § 2. scribit de libro legis quem Rex describi sibi curavit. Corrigunt eum ex libro Atrij per domum Iudicij magnam. Hæc apud Buxtorf. Vindic. Verit. Hebr. p. 906.

Insuper olim impediverant

Ascenderunt autem e Babel Ezra, Zerubbabel filius Schealtiel atqꝫque atqꝫque Iosua filius Iehotzedek – Venerunt adversus illos Samaritani – et præterea conanti sunt interficere Nehemiam, juxta illud: Veni consultabimus nos pariter in viculis [Nehem 6.2.] Insuper olim impediverant opus Dei (in restaurando Templo duobus annis usqꝫque ad annum Iubilæum. Pirke R. Elieser cap 38 ex Versione Vorstij par pag 101 Fuit hic Eliecer filius Hircani, qui vocatur R. Eliezser magunusmagnus ex classe Saracentum Minæ qui traditiones acceperunt [fuitqꝫque Magister Rabbi Akibe] & contemporaneus Rabbini Gamalielis IIdi contemporaneus filij R. Simeonis filij Gamalielis], & tempore Vespasiam et Domitiani et Trajani floruit.] Idem Eliezer Assuerum Maritum Esteræ de quarto illo rege Persarum apud Danielem c 11.2 id est de Xerxe.

Rabbi Bechai Deut. 30 fol. 220, col. 4 editionis Vene explicans locum hunc. Qui sanctificant se et qui purificant se post unum in medio Isa 66.17, sic scribit: Sancti filij Edom (id est Christiani) quorum consuetudo est hinc inde (id est signo crucis se sanctificare) filij Israel (id est Turcæ) quorum consuetudo est lavare manus et pedes suos quam abluendi consuetudinem habent et Iuda habent) Post unum in medio id significat crucem Edomitorum (id est2r est Christianorum) per quam se significant. Kinchi ad eundem locum Isaiæ notat: Sanctificantes se: pleriqꝫque interpritesinterpretes explicant de illis qui sanctificant se manibus suis per crucem quam faciunt. Intelligit Christianos quos mox illic expresse vocat בלרים Hæ Buxtorf. de AbbrevaturAbbreviatur. Hebr. pag 173

Buxtorfius ibidem de Paraschis sive sectionibus legis Mosaicæ, hæc habet (p 249) Solent, ait, Rabbini in suis libris loca ex lege Mosis citare, non secundum capita sed secundum Paraschas in quas legem totāam diviserunt. Est autem פרשה Parascha idem quod sectio. – Vocatur autem vulgò hujusmodi sectio סדר Seder Ordo, ordinata pars. Incipit plerumqꝫque a prima vel duabus primis vocibus, aut mox sequenti aliqua, quæ illustris sit, et argumentūum quodam modo exhibeat. Notatur per tria majuscula פ et quandoqꝫque per tria majuscula ס. Littera פ notat פתומה sectionem apertam. Samech סתומה sectionem clausam, de quibus in Abbreviaturis diximus. Vna autem section est neutro modo significata sed tantum per minusculum ס unicum, quod sectionem clausam minorem indicare solet vocantqꝫque eam פרשה סתומה Parasha Setuma. Est autem ea sectio ultima libri primi Mosis incipiens ויהי יעמתב Gen. 47.28. Disputant Hebræi quare hæc sectio omnino sit clausa & non distincta sicut reliquæ Alij alias rationes afferunt: author libri Zehar Zeror hammor post adductas complures, inquit: Mihi autem videtur esse hanc Parascham clausam quia clavis est et sigillum hujus libri, imò totius legis et omnium Prophetarum, usqꝫque ad dies Messiæ. Nam in benedictione Iacobi indicata sunt omnia exilia Israelitarum & liberationes donec veniat Doctor justiciæ sicut scriptum est, donec veniat Schilo. Quia verò finis Messiæ seu definitum tempus Messiæ adventus Messiæ incognitum fuit, nec esset qui illud intelligere posset aut deberet, ideò hæc Parasch sine Majori distinctione continuatur cum antecedente, estqꝫque clausum quia nemo clausum illud tempus indicare &c.

Elias numerat sectiones quinquaginta tres et sic quomodo nem ultimam libri Geneseos excludere. Si verò pro separa, ut communiter a Iudæis fit, tunc sint 54, et sic bis s sectiones breviores ut integra lex toto anno ab distinctio harum sectionum ab Ezra est, etsi vulgo ad referant. – Absolvunt lectionem libri Legis, ultimo festo Tabernaculorum sive scenopegiorum cum ingenti lætitia & atibus, ac lauto prandio, & appellant festum Lætitiæ Legis. – Quot sectiones apertæ et clausæ in singulis libris sint & ubi incipant docet Majemon parte 1 libri אהבה Ahava cap 8. cusus rationem Iudæi in descriptione libri sacri, hodiè sequuntur.