Yah. Ms. Var 1/Ms. 17.21r
MoseMoses came out of Egypt in yethe reign of Amosis the Egyptian & Inachus of Argus. The flood of Ogiges happedhappened in
in the time of Phoroneus the son of Inachus & so did the kingdom of Sicyon under Ægialeus, & the kingdom of Cres in crete
Clem. Strom. l. 1 p 321.
Annus Cadmi erat annorum octo. Apollodor l. 3 c 4.
Ericthonius the son of Vulcan born in yethe days of Pandrosios yethe daughter of Cecrops
In yethe reign of Pandion, Ceres & Bacchus came into Attica Apollod l 3 c 13. 57. Pandion warred wthwith Labdacus ib
Menelaus domum redit octavo anno post captam Trojam. Higyn fab 118.
Hercules Podarci infanti regnum Trojæ dedit. Hygyn fab. 89.
Laius Labdaci filius Chrysippum Pelopis filium nothum Nemææ ludis rapuit Hygin. Fab. 85.
Liber cum Althea concubuit ex qua nata est Deianira Hygin. Fab 129.
Prometheus 30 annis ligatus ad m. Caucasum Hyg. Fab 54 & 144.
Minerva Erichthonium dedit in cista servandum Aglauro Pandros. & Hersæ Cecropis filiabus. Fab. 167.
Midas Liberi patri coetaneus Fab 191.
Liberum Orpheus a gigantibus dixit esse discerptum. Servius in Virgil Geor. 1. p 67.
Tithonus frater Laomedontis fuit quem prœliantem Aurora dilexit & rapuit Servius in Geor 3. p 121. & Æn 1. p 214
Io Inachi filia in Isin versa Serv. Geor. 3. & Æn. 7 p. 492.
Memnon Vulcani armis usus est. Serv. in Æn. 21. p 233.
Æneas septimo anno post Trojam expugnatam in Africam venit Æn. 1. p 231.
Atlantes tres. Maurus maximus, Italicus pater Electræ, unde natus est Dardanus, et Arcadicus pater Maiæ. Serv Æn. 8
Saturnus rex fuit Cretæ quem Iupiter fil. bello pepulit. Hic fugiens a Iano est susceptus. Serv. Æn 8.
Venus uxor fuit Vulcani anteqquam cum Anchisa concubuit. Serv. Æn 8 p 514.
Caræ insulani populi fuerunt piratica famosi, victi a Minoe. Serv Æn 9 p 535.
Cephalus filius Creusæ Erecthei filiæ Hygin. Fab 160. Procridis maritus. Procris filia Erecthei.
Ovid Epist VI.When Iason sailed to Colchos, Hypsipyle the daughter of Thoas the son of Bacchus & Ariadne was Queen of Lemnos
Ovid Epist 15. ArgumArgumentum.When Menelaus enterteined Paris, Atreus died, & Menelaus sailed to Crete to divide his goods & left Paris at home.
Iupiter bellorum author Homer apud Iustin. Martyr.
Æschylus Areopagum (Martis collem) dicit quod Amazones cum regnante Theseo arcem obsiderent (munirent)
in eo castra sua ponentes Marti sacrificarent: Eustathius & Etymologici author quod
In hoc colle erat Ara Minervæ Ariæ ab Oreste consecrata Agamemnonis filio. Pausan. in Att. In hoc judicio Cephalus
regnante Erectheo ob occisam uxorem Procridem & Dædalus regnante Ægeo ob cædem Tali condemnati fuerunt. Apollodor l. 3. Scho
liast. Eurip. ad Orestem.
Cranaus et Eleusine regnavit et
campo Rhario nomen dedit) & duas filias qua Cranaen & Cranecmen quarum unam Amphictyoni Deucalionis filio in uxo
rem dedit & ab illo regno pellitur cum regnasset annos novem. Notæ in marm. p 116. Amphictyonis filia Rharo nupta
mater Triptolemi p. 121.
Dædalus was in his vigor whewhen Oedipus reigned at Thebes Pausan. l 10. c 18
Ion Xuthi filius in bello Attica habitavit et in bello con adversum Eleusinios Atheniensium Dux fuit. Pausan. l. 1. c. 31 & l. 2. c 14 In eo
bello hinc Erectheus illinc Eumolpi filius Immaradus ceciderunt. ib
Amazones Pausan. Att. p. 100, 188, 356
Lelex Pausan. Att. p 95, 106, 260, 280
Phoroneus dispersos homines in jus civitatis compulit &c Pausan l 2. c 16. p. 145
Prope forum Argivorum conditum ferunt Medusæ Gorgonis caput. Filia erat Phorci & patre mortuo acceptum ab illo regnum
tenuit eorum populorum qui Tritonidem paludem accolunt. Pausan l 2 c 21 p 159, 160.
Ardalus Vulcani filius tibiam invenit & cellam fecit Musarum in quatqua Pittheus artem dicendi docuit. Pausan l. 2. p 184
Minerva Asria et ejus templa
| Oebalus | – | Arene | Idas |
| Perseus – | Gorgophone | | Aphareus | Lynceus perspicax a Polluce occisus |
| Perieres | – | LeuippusLeucippus. |
Pausan p 283, 284 Perseus contemporary to Æolus & Gorgophone to Cretheus. ii.
Æolus cognomento Neptunus Pausan. p. 283.
| Æthlius – | Endymion – | Epeus |
| | Aetolus |
| | Eurycida – | Eleus – | Augeas Herculi synchronus. Pausan p 376. |
Polyxenus tempore belli Trojani – Amphimachus Polyxeno a Troja reduci natus, – Eleus. Oxylus AEleo synchronus filius Hæmonis filij Thoan
tis qui bello Trojano interfuit. Ab Oxylo descendit Iphitus qui Ludos Olympicos restituit & Lycurgo Legislatori æqualis erat p. 378, 9, 10, 11, 12, 13.
Dij Libyci Ammonia Iuno et Parammon seu mercurius ib. p 416
Achilles & Memnon at Troy. ib 424 in a painting of Eumelus Corinthius an exceeding old Painter. See p. 287
Memnon at Troy in a painting of Lycius yethe son of Myro p 435.
Signum Mechanei Iovis (i.e. Vulcani) ib p 161.
Thasij Phœnicum colonia ib p 445.
Herculi Idæo templa erecta a Tyrijs et Erythræos in Ionia et Tyrios erexisse Pausan p 763
Dædalus eadem ætate qua Thebis regnavit Oedipus Pausan p 837.
A small but rather complicated family tree of mythical Greeks is here omitted from the transcription.
Cyniras juxta & inde migravit in
Cyprum & Paphum condit Apollodor l. 3 c. 13 His daughter Smyrna the mother of Adonis
was a Phœnician.
Proteus Ægyptius vates tempore belli Trojani Conon Narrat. 8.
Paris antequam Hellenam rapuit filium habuit Corythum per uxorem priorem Oenonem, qui Hellenam sollicitavit, Conon narrat 23.
Hector had two sons grow up &c Conon Narrat. 45. Proteus came with Cadmus out of Egypt fearing the tyranny of Busiris & married Chrysonone the daughter of Clytus king of a region
in Thrace & together wthwith Clitus made war upon the Bilsaltes & expelling them reigned over their country. Conon Narrat. 32.
Cecrops Terræ filius. Anton. Lib. c. 6.
1v
Acrisius Larissam condidit sic dictam a Larissa Pelasgi filia
Phalaris filius Alconis filij Erectheos. Calliope sorrsoror Phalari
Hellen, Cretheus, Æolus, Cretheus | Æson Iason |
| Amythæon Melampus |
| Creusa |
| Procris | Cleopatra uxor Phinei |
| Erectheus – | Orithyuia | Zethuse |
| Boreas | Calais |
| | Chione |
| | Chthonia |
Delus Ortygia dicta a Sorore Latonæ.
Asia sic dicta ab Asia matre Promethei et Atlantis
Pelasgi a Pelasgo Inachi filio.
Lemnij primi fecerunt arma bellica
Electra Atlantis filia peperit Dardanum, Eëtion or Iarion & Harmoniam uxorem Cadmi. Ab Electra portæ Thebarum Electricæ dictæ
Venus being loved by Bacchus lay with him & when he went into India she lay with Adonis & in his return met him with a
crown.
Dij duodecim Iupiter, Iuno Neptune, Ceres, Mercury, Vulcan, Apollo Diana Vesta Mars Venus Minerva
Deucalion Promethei filius duodecim Dijs altare statuit (Hellanicus) regnavit in Thessalia
| Neptunus – | Agenor | Phœnix |
| Belus – | Damno | Isæa ~ Ægyptus |
| | Melia ~ Danaus |
| Nilus – | Argiope | Cadmus |
Aliqui dicunt Endymionem invenisse periodos & numeros Lunæ. Vnde Arcades dicti Proselenes. Arcas enim erat Endymion. Aliqui vero a Typhone
ab Atlante verò
Thessalia olim Pelasgia dicta a Pelasgo regnavit regnante.
Sesonchosis Ægypti totius rex post Orum Isidis et Osiridis filium, subvertit omnem Asiam & magnam partem Europæ.
a Theopompo Sesostris vocatur. Legem tulit neminem relinquere artem paternam.
Antæus et Busiris filij Neptuni.
Eurypylus Neptuni filius et celæneos filia Atlantis, rex Cyrenes, frater Lycaonis
Ædipus – Polynices – Thersander – Tesamenus – Autesion – Theras. Nomen dedit insulæ Theræ. Hujus Hunc secuti sunt in insulam Theram
Lemnij quidam a Tyrrhenis ejecti ex Lemno.
Argo
Dipolis est Lemnus habens Hephæstiam et Myrinam sic dictam a Myrina Crethei filia Thoantis uxore.
Oenomaus filius Martis et Harpin Æsopi filiæ vel Eurythoæ Danai filiæ filiam habuit Hippodamiam Pelopis uxorem. Myrtilus filius
erat Mercurij & Phaethusa filiæ Danai vel Myrtes filiæ Amazonis.
Bacchus et Iupiter Dij Cabyri
Idæi Dactyli Phryges erant et primi repererunt artes Vulcani in ferro. So called from the Ida & Dicte two mountains in Crete.
Ægæon a Neptuno victus, idem cum Briareo, mare inhabitavit et contra Titanes pugnavit
Chalybes gens scythicum ubi ferrum nascitur
Phineus vates filius Phœnicis (filij Cadmi) et Cassiopææ filiæ Arabi, fratres habuit Cilicem et Dorylum. Ejus filij ex Cleopatra Oruithus et Crambos
Phryxus ex Chalciope Æetæ filia liberos genuit.
Dionysius (l. 2) dicit Amazones Asiam habitantes Libyam olim habitasse, belligerantes autem venisse in Europas usque & urbes multas cepisse, genus fuisse Martis & ipsis subjectos fuisse Atlantios
| Titan – | Hyperion | Sol |
Titan | Theia | Luna |
Nilus fl. sic dictus a Nilo filio Cyclopis filioj Tantali ibi regnante, ut Hermippus dicit.
Apollonius Æan dicit a temporibus Sesonchosidis stabilem mansisse, et eorum posteros ejus incolas et eorum posteros ab usque qui a
Sesonchoside fuerunt incoluisse. Erant enim Chochi Ægyptiorum coloni.
Chiron centaurus erat Astronomus.
ArcisiusAcrisius ex Euridice Lacedæmonis filia Danaem Persei matrem genuit.
Draco qui servavit Hesperidum hortos centum habuit capita et voces omnimodas.
Minerva caput Medusæ a Perseo accepit & in clypeo posuit.
2r
Genus Agricolarum et Venatorum et Agricolarum qui ab Agro et Agri
cola descendunt sunt Ægyptij et Arabes vel Ægyptij.
genus Agricolis Noe pater Primus est Agricolacomm celebratur
illis nomine venatoris Agri seu Venatoris agrivagi. Vtroque nom Vtrique patrem primum
sibi similem esse voluerunt et Ægyptij quidem verè. Nam Noe verè fuit Agrigcola
et Agricolarum omnium pater. Porrò ex Agricol Agricolæ hujus elogio quod sit Deus
princeps, ex ejus ex ex ejus ordine in genealogijs quod sit decimus a creatione mundi ex ejus filio Amyno
qu id est Amon seu Ham et nepote Misor id est Masor seu Misraim liquet hunc
esse Noe. Porro Ex M et Ex Mercurio autem annexo liquet Amynum esse Iovem
Amonem et MisorAgru et propterea Osirim esse paterqueaque
qui Agricolæ synchronus est ponitur est etiam Noe, et ejus filius Magus est Cham
sic dictus ab Orientalibus quod esset Magorum id est Philosophorum qui philoso
phiam ad qui ab quod esset Philosophorum pater. Sed Dein Sed p Magi
autem filius Sydyc erit Chus et ejus Chus erit Chaldæorum Iupiter (fundator Imperij Chald Chaldaici ut mox ostendam)
et Chus erit Chaldæorum Iupiter nam filij ejus
Διὸς κοῦροι Iovis filij. Cur autem Quod verum esse Xenophon sic patefecit
Cujus rei rationem Xenophon patefecit in Æquivocis patefecit. Quod sc
Saturni, ait, dicuntur – – – – – – Noe autem Hypsurarius & Chus pro Iove usurparentur adeoque
ut Chami liberi Neptunus Pluto Venus ex Saturno nati dicerentur et nepotes
Neptunus Apo Mercurius Apollo Diana ex Iove, Dijs omnibus ad Stemma Ara
bicum relatis. Apud Assyrios verò cum Belus esset Iupiter, Chus fuit Satur
nus et Cham Cœlus, Noachus autem Hypsuranius. Et hæc sententia licet
cæteris recentior tamen latius cum cultu Iovis Beli propa Et ha Et hæc tertia
sententia licet cæteris recentior tamen latissimè per Orientem cum cultu Iovis
Beli propagata fuit. dij Eandem Sanchoniatho post explicat
ut in sequentibus dicetur. I
Igitur Mercu Apollo, Diana & Mercurius sint Osiridis
liberi nihil obstant quod ab a Chaldæis et eorum sequacibus dicantur filij
Iovis. Dianam et Apollinem et Dianam esse Orum et Bubastem et hos
ex Osiride et Iside natos fuisse Herodotus Diodorus & Plutarchus abunde satis confirmant.
Ex Ex Misraim natum esse SanchonithoSanchoniatho ex monumentis Ægyptiorum docet. affirmat et est Et Anubin qui idem
est Mercurius est, ex Misraim et Typhonis uxore natum esse docet
Malim Verisimilius est quod ex Misraim et Typhonis filia nata maxima Maia
genitus sit. Nam Typho Typho AtlasTypho est Atlas, ut in sequentibus osten
Mercurium vero Anubin esse confirmant suadent manifestum est. Vterque
a patre
Mar Aub Anubis canino semper capite eique sacer est canis et canis teste
The remaining text on this page is written upside down at the bottom.
Arabes pastores erant et idcirco gregum alendorum rationes Mago acceptas hic referunt
nec immeritò idque meritò. / Igitur Mag Igitur Magi filius Sydyc Chus (Imperij Chaldaici conditor ut
in sequentibus explicabitur) est Igitur Beli pater et Chami Chus est Magi filius Sydyc & Chaldæorum
Iupiter. Nam liberi ejus Sydic ejus hic dicuntur Dioscuri Διὸς κοῦροι Iovis filij
2v
– junior. Nam Saturnus nior nullus est. Columnas autem
Babylonijs illic imperantibus erectas fuisse credo ideoque Chamum dictum esse Saturnum
natu minimum. Misraim sit Osiris sit filius Iovis
Ammonis qui in Ægypto regnavit & quem
antiquissimus et curiosus originum historicarum investigator) tradit quod Isiris (trium
literarum inventor) sit frater illius Χνᾶ ChIgitur
Osiris est frater Chanaan et propterea filius Chami. Quod
מנען ex כנע Chana humili
et literam נ heemanticam et adjectione literæ heemantiæ e et literam ultimam u
Vt ex Ham formatur Hamon sic ex Canaæ formatur Chanaan adjecta litera
heemantica נ. Contractione t Vox autem primitiva Chana Sunt autem Chana et Chna
Litera ultima
Chanaan pro Chn qui littera ultima absque te si terminatio heemantica
negligetur est Chana et contra Nam vocis Chanaan terminatio ultima ut ut voceis Hamon)
heemantica est et negligi potest. Nomen primitivum est Chana humilis (q. d. Servus
Servorum) et contracte Chna T Vox Chanaan perinde ut vox Hamon terminatione heemantica redundat. Vox primitiva est Chana humilis (q.d.
Chami. Quod erat indicandum. Quod erat indicandum.
Est Quæ hactenus exposita sunt firmiora reddentur ex ijs quæ confir
mabimuIs a Diluvio generationes decem perinde
ut generationes recensens et singulis generationibus nomina bina vel terna
ponens Is generationes Deorum a principio mundi recensens et singulis generationi
bus Deos binos vel ternos nominans, generatione decima vice d Xisuthri Babylonem vel Noe Mosi in qui Chaldeis et Mosi decimus est ponit Agrum et Agri
colam, dicitque Agricolam in veterum libris, Deorum maximum elogio plane
singulari nominari, et ab his duobus Agricolarum et Venatorum genus progpa
gatum esse. Quodque filios reliquere Amynum et Magum – – – – nominarunt.
Ex Agricolæ nomine, elogio, et nepo loco decimo, filio Amyno seu Αμὺν et nepote Misor id est Masor vel Misra
im liquet hunc ipsum ipsum esse Noe edt
Amonem Amonem et Misor esse Osirim. cui Mercurius semper adhæsit. Agricola
est Vt Noe dec in genealogia Mosaica et Xisuthrus in Chaldaica decimus
est a creatione mundi sic etiam Agricola in Phœnicia: Vtque Noe pater fuit
Agricolarum sit Agricolarum genus ab istoc Agricola istoc derivantur. derivari
dicit Sanchoniatho Nam Et Hamon
arietinis semper pingitur & Ericthoneus (nam Græcus ille sed primus verus
ventor Neptunus) [] Iovis quem
ventor Neptunus) hircum et h Iones [Hammonis scilicet et hædum quos Iovi Hammoni abstulerat, in tergo g adhuc gerit.
Ager et Cur Cur nomina Sanchoniatho pro varietate nominum valde auxit
numerum Deorum
uno Chamo nomina duo Amynum et Magum. Sed docet Mercurium esse cur
id est filius Iovis & Διος κυρους filios Iovis esse filios Sydic nepotes Amyni jam explicandum est jam dicendum est.
Sed quomodo Mercurius et Dioscuri id est Διος κουροι Iovis filij sint nepotes
Amyni Amyni jam dicendum est. Deorum autem singulorum nomina bina Agrum et A
singulis ætatibus recenset quod Chronologiam suam partim ex Ægyptiorum et
Chaldæorum id composuerat. E desumpserat. Nam nomini illa quantum Conci
Vnde et stemmata Deorum secundum gentis utriusque PhilosopiamPhilosophiam descripserat Nam Deorūum
stemma alterum nominibus nominibus Agri, Magi, Sydic, et Dioscurorum ex scilicet
Deorūum Agricolæ, Amyni, Masor et Mercurij ex Ægyptiorum monumentis descriptum
desumptum videtur,
ex Chaldacis.
Desumpta sunt hacce istæc partim ex Ægypticis partim ex Chaldaicis monumen
tis. et ideoque duplex deorum stemma describitur, aAlterum Ægyptiacum Deorūum
Agrigcolæ, Amyni, Misor et Mercurij, alterum Chaldaicum Deorum Agri,
Magi, Sydyc, Dioscurorum, Ag A primis duobus Agro et Agricolæ dicuntur pater
dicuntur genus Agricolarum et
id est genus Ægyptiorum et Arabum, genus Alo Horum primus sive Ager
dicatur sive Agricola cum
Folio 3r is blank apart from the page number and some fragmentary text spilling over from f. 4v (which faces it if the bifolium is opened out): the text is transcribed on f. 4v where it belongs.
3v
– Sed prius exponendæ sunt ætates quatuor. A
Abydenus qui ex Medorum et Persarum monumentis historiam texuit
postquam structuram et eversonemeversionem turris Babylonicæ et hominum disper
sionem descripserat, subjungit; Homines quorum ad id tempus una eademque
lingua fuerat, multiplicem ac discrepantem ex eo vocem emisisse ac
postmodum Saturnum inter ac Titana bellum esse conflatum. Hinc liquet
memoriam primorum temporum in Chaldæorum archivis diutissime conservatam
fuisse. His verbis attin distinguuntur delineantur
duraret ad usque divisionem terræ et secunda ad bell initium belli Titanum
tertia autem duobus Titanum bellis interea et Sed audiamus quomodæ ætates ille sic distinctius describit in hunc
modum. Aurea prima sata est ætas Hinc liquet memoriam primorum temporum a Gentibus
Distinctionem vero temporum illorum in ætates Ovidius sic describit.
– De duro est ultima ferro.
4r
Sed prius præmittenda sunt quo de
est.exponendæ sunt.
Eas ovidius sic describit
Aurea prima sata est ætas –
– De duro est ultima ferro.
Ad eundem fere modum Virgilius
Ante Iovem nulli subigebant –
–
–
–
Tum ferri rigor –
Sic etiam Hesiodus
Ὡς ὁμόθεν γεγάασι θεοὶ &c
Vt simul nati sunt Dij, mortalesque homines
Aureum quidem primum genus &c
In Secundum inde qSecundum inde genus multò deterius, postea
Argenteum fecerunt cœlestium domorum incolæ
Aureo neque natura simile neque intellectu
Sed centum quidem annos puer apud matrem charam
Nutriebatur crescens valde rudis domo in sua. &c
Cum vero adolevissetpbertatis terminum attigisset
Pauxillum vivebat ad tempus &c
Iupiter vero pater tertium aliud genus varie loquentium hominum
Æneum fecit, omninò argenteo dissimile
E fraxinis vehemens, vehemens et robustum, quibus opera Martis
Curæ erantOpera curæ erant, luctuosa ac injuria –
Sic etiam Virgilius et Hesiodus
Sic etiam Virgilius
Cœpit igitur agenteaargentea
De aureo sæculo similia habet Virgilius
Ante Iovem – –
– – – ferebat
Cœpit igitur aureum sæculum cum genere humano. sic enim Hesiodus
Ὡς ὁμόθεν γεγάασι θεοὶ &c
Vt simul nati sunt Dij mortalesque homines
Aureum quidem primum genus. Hesiodo.
Duravit autem usque
Argenteum autem cœpit cum divisione terræ et agricultura quam veteres tradunt in Ægypto ab Osiride et Iside inventam inventione frumenti. Hesiodus etiam hic
in haoc ætate sæculo In hoc etiam sæculo Hesiodus miram descripsit hominum longævitatem ut centum
annos puer apud matrem nutriretur donec adolesceret. In T Aeneaom sæculo
cum bellia primum endum est initium inciperet: incipit gesta sunt O adeoque præcessit Imperium Assyriorum. Nam Nam
Afri et Ægyptij, inquit Hyginus, primum fustibus dimicaverunt, postea Belus Neptuni
filius gladio belligeratus est. Hoc sæculo
Iupiter verò pater tertium genus varie loquentium hominum
Æneum fecit, omniò argenteo dissimile,
E fraxinis, vehemens et robustum, quibus Martis
Opera curæ erant, luctuosa ac injuria.
[PræcessitHyginus Afri et
Ægypti, inquit Hyginus, primum fustibus dimicaverunt, postea Belus Neptuni
filius gladio belligeratus est. De Hac ætate plura addit vVirgilius
Astronomiam, & ferarum & venationes cœpisse docet volucrum et piscium
Navita tum stellis numeros et nomina fecit
Pleiadas Hyadas clarumque Lycaonis Arcton
Tum laqueis captare feras et fallere visco
Inventum, et magnos canibus circumdare saltus.
Atque alius Igitur tertia hac ætate Osiris et Isis frumentum invenerunt & Mercurius constellationes
delineavit et nomina indidit Planetis, atque Nimrod s sese certe ven
iterunt
invenit. Et tum demum gladio bella gladio ferro gesta cumbellis ferreis cœpit bella gladio ferreo gesta initium dederunt ætacœperunt dederunt.
4v
Protenus erupit de duro est ultima ferro.
Omne nefas – joris in ævum et vis et amor sceleratus habendi.
Iamque nocens ferrum ferroque nocentius aurum
Prodierat. prodit bellum quod pugnat utroque,
Sanguineaque manu crepitantia concutit arma.
Vivitur ex rapto. Non hospes ab hospite tutus.
Vltima cœlestum terras Astræa reliquit.
Astræa Isis est quæ post cædem suorum in primis illis Titanum bellis patratam fæmina justissima et Ægyptiorum Legislatrix, quæ in principio regni Assyriorum post cædem filij sui Ori sui Ori post Ori et Bubastis interitum cædem
furore quodam correpta aa Diodor. l. e conspectu hominum subito evanuisse dicitur.
Ætates igitur sic ab invicem distingui intellige ut cum novis
regibus et novis imperijs nova ætas semper incipiat. Quamdiu
mortales omnes un homines universi sub imperio Noachi in Babylonia
degebant, duravit ætas aurea. Cum divisione terræ et imperio Chami in
Ægypto cœpit ætas argentaargentea. Filijs Chami in terras diversas sibi postea a patre
concessas secedentibus et regna nova seorsim inchoantibus cœpit ætas ænea.
Quarto loco regnavit Belus Chami nepos, imperio novo imperium Assyriorum imperio per vim et
sanguinem condites condidit.
– horrendos primus qui protulit enses
Et ferus et vere ferreus ille fuit. Tibul. l. 1. El. 10.
Quæ post Has ætates Abydenus qui ex Medorum et Persarum monumentis historiam texuitsse dicitur, postquam
structuram et eversionem Turris Babylonicæ et hominum dispersionem descripserat
subjungit: Homines quorum ad id tempus una eademque lingua fuerat multiplicem
ac discrepantem vocem ex eo vocem emississe ac postmodum Saturnum inter ac
Titana bellum esse conflatum.
Cognitis ætatibus
Iam Igitur cum ætas aurea sit omnium prima, necesse est ut Saturnus qui ex
tunc regnavit sit Noachus. utque filius ejus Iupiter qui ætate argentea
regnavit sit Et Et cum Noacho quidem optime conveniunt quæ gentes
de Saturno prædicant.I Confirmatur ex ijs quæ Gentes de Saturno prædicant.
Iam cum ætas aurea
Iam cùm genus humanum ab ætate aurea
Iam Igitur cum ætas aurea sit sæculorum initium, necesse est Saturnus qui
tunc regnavit sit Noachus. Id Bochartus in Geographia sua abundefuse satis probavitexplicuit.
Idem etiam de Iano verum est. Tradebant Ægyptij Deorum antiquissimos annis mille et
ducentis et posteriores non infra trecentos annos regnasse. erat
temporis. Is in Orphicis dicitur etiam παγΓενέτωρ – – – Oenotria. Præterea Saturnus
Præterea cum Gentes tradant Noachus
Saturnum Ad Noachum etiam spectat, quod Porro cùm Saturnums lata lege sancivisse dicicitedicitur dant nequis Deos
nudos impunè contempletur, alludendo scilicet ad impietatem Chamiquodque in Saturnalibus Domini
servirent servis æqualis esset Dominorum et Servorum dignitas et potestas cum No honor in manu
Noachi regnum regnum Tyrannide varet, quodque in & Saturnus quodque Saturnus cc Trogus apud Iustin. l 43. Tantæ erat
justiciæ ut neque sub eo servieret quisquam neque quicquam privatæ rei habuerit
(unde Dominorum et Servorum in Saturnalibus omnia erant communia et omni
um erat Saturnus dd Diodor lib. 5 Bibliothecæ. Aurel. Victor. homines sui temporis
ex agresti vita ad humaniorem cultum transtulit & propterea magnos honores
consecutus est: multaqueque orbis loca peragravit et omnes ad justiciam et animi simplici
tatem induxit. Alius erat Saturnus improbis
vir moribus & Ie gr liberorum heluo
Is genus indocile et dispersum montibus altis
Composuit legesque dedit. Virgil. Æn. l. 8.
Alius erat Saturnus improbis vir moribus et liberorum heluo de quo posthæc.
Iupiter qui argenteo sæculo regnavit cum sit filius Noachi et a Saturni et ab Ægyptijs in hono
re summo constitutusitur, erit fuit necessariò erit eorum pater Chamus. Herodotus in Euterpe –
– Ammon
5r
Ægyptij studio astrorum addictissimi
Ex astrorum studio cognosci primum celebrari cœperunt hæc corpora et sub nomine Deorum
in honorem scientiæ proponi. Ægyptij Ægyptij huic studio addicitissimi statuebant et his erant inventa sua inventa sua hieroglyphici designantes compo
s Dij autem huic T studio addictissimis, in honorem Artis componebant chronologiam mythologicam, componebant
aa African. apud Syncel. p 17. statuebantndo ut ait Africanus periodos et annorum myriades secundum Astronomiam suam. Et in
Et primòbb Euseb. Chron. & Syncel. Deos septem secundum pro numeros Planetarum duodecim (Vulcanum, Solem, Saturnum &c Agathodæmona, Saturnum &c) dein semideos regnasse
docebant: hoc pacto sub nomine personarum proponentes Regum cœlestia corpora seu
Deos adoranda proponentes. Vnde Vnde Dicit Herodotus ait Ægyptios, ait, primos duodecim
deorum [id est magnorum illorum qui magnarum gentium Dij appellati
sunt] ncognomina in usu habuisse et ab illis Græcos fuisse mutuatos:
item primos Dijs et aras et simulachra et delubra statuisse
post: Omnia fere, inquit, Deorum nomina ex Ægypto in Græciam per
venerunt idque ego ex Barbaris sciscitatus, ita rem habere comperio, ac reor
ex Ægypto præcipuè venisse.// [[Antiquitas autem hujus Colligitur antiquitas Theologiæ
Astronomicæ ex cultu suorum ante tempora Mosis in Gentes colligitur, qua colligitur ex cultu siderum qui ante tempora
Mosis in gentes propagatum prope viginta colligitur. Nam cum vigere cœperat in usu esse cœperat.
Custodite, inquit Moses, sollicitè animas vestras – ne forte oculis elevatis ad
cœlum videas solem et Lunam et omnia astra cœli, et errore deceptus
adores ea et colas quæ creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis
gentibus quæ sub cœlo sunt. Et rursus: Cumq reperti fuerint transgrediuntur
pactum illius ut vadant et serviant Dijs alienis & adorent eos, solem et Lunam
& omnem militiam cœli &c.]// DiodorusDiod. l. 1 autem scribit Author est, Mercurium cujus consilio
Osiris maxime usus erat, primum omnium astrorum ordinem observasse literas invenisse &c et cui inventio literarum ab Ægyptijs tribuitir,
Deorum cultum et sacrificia ordinasse et primum omnium observasse astrorum ordinem.
Astron Ægyptij mense
nominarunt annum in menses duodecim distribuentes mensem primum a Mer
curio nominarint Thoth. Nam Thoth Ægyptijs dicitur quem nos Mer Ægyptijs
dicitur quem nos appellamus Mercurium. Nam Mercuriusm Ægyptijs vocaba
Thoth. Hunc autem Marshamus in Canone secundum Ægypti regem constituit, in Canone
Eratosthenis Athothes dictum. Nam Thoth Ægyptijs nomen est Mercurij. Priamus et Hunc autem Marshamus in Canone secundūum
Ægypti regem constituit. Consensu chronologo Menem fuisse primum Re Ægypti
regem primum consen consensu chronologoru consensiunt omnes. In canone Eratosthenies
sm ponitur Athothem Menis
exponitur Mercurio genitus & et EusebiusEuseb. Pr. Ev. l. 1. p. 32 autem confirmat Athothim eundem esse cum Thouth vel Thoth
quem Græci Mercurium HermetemRex tricesimus quintus Era
tosthen Eratathim Siphoas docetur enumeratur dicitur ὁ καὶ Ἡρμης Ἡὸς Ηφάιστου, qui et Mercurius
dictus est Vulcani filius. Ita Eratosthenes. H Est et alius Hermes quem Mercurius
quem Moeris successor & Ægypti Rex Th tricessimus quintus, qui a Manethone & Siphoas dictus est & Rex Tho Ægypti Rex trice
Tati Pater Hujus filium Tatum Euse
bius paulo m collocante paulò juniorem facit. sub mortem Iosuæ collocat. ManthoManetho autem Mer
curiqui ad Ptolomæum Ph de inter ad Ptolomæum
Philadelphum de interpretatione librorum Mercurij secundi (ut a Ex stelis,
inquit, in terra Seriadica positis, sacra dialecto et hieroglyphicis literis a Thoth
Mercurio primo exaratis, Secundus Mercurius Agathodæmonis filius, Tati pater,
ex sacra illa lingua transtulit literis hieroglyphicis in libros quos in adytis
Templorum Ægyptiorum reposuit. Hæc Manetho, ad Ptolomæum Philadelphum
de interpretatione librorum Mercurij secundi. Spectasse autem hos libros
appro apprimi ad Astrorum leges et theologiam hieroglyphicam cultum hieroglyphicum
haud obscurè colligitur ex ijs quæ Clemens Alexandrinus de
commemorat. Ægyptij, inquit, in hunc modum commemorat.
Ægyptij inquit peculiarem quandam philosophiam exercent. &c
Apart from the page numbers, all the text on folio 6 is written upside down; f. 6r follows from f. 6v.
6v
Astrorum studio scientiam pr primitus cum religione Gentili ex Ægypto
olim primitus propag f profectam esse et longe lateque una per Orbem propagatam
testantur Deorum nomina. Sunt enim Saturnus Iuppiter, Mars, Venus
Luna, Diana, Mercurius, Luna, Diana Sol, Apollo, ουστία κ seu Vesta & Vulcanus Solis pater & solis pater & Ceres
majores Gentium Dij Gentium Deæque Ægyptij ex Ægypto profec& astronomiam spectant. Vulcanus ut solis pater et Ceres ut
Ceres est Isis Ægyptia per qquam Canem sidus Ægyptij designabatuntr. Sunt enim Nam Saturnus, Iupiter,
Mars, Venus, Mercurius, Luna, Diana, Sol, Apollo, (Ægyptijs Orus) Vulcanus Solis pater & Ceres
seu Isis (per quam Canis sidus designabatur,) majores erant Gentium Dij Deæque ex Ægypto
profecti derivati & ad Astronomiam apertè spectabaBabylonios Astronomiam B Chaldæ
os Astronomiam De Chaldæis Diodorus, ex Ægyptiorum traditione, Dicunt, ait, Chal
dæos refert in Babylone Colonos esse Ægyptiorum & ab Ægyptijs sacerdotibus edoctos ad
Astrologiæ famam pervenisse tradit. Idem quoque ex anno
cujus utique eadem erat forma cum anno ÆgyptiA Chaldæis ad Per A Chaldæis autem ad Per
sas Ammianus scientias derivat. Scientiæ ait multa ex Chaldæorum arcanis
Bactrianus addidit Zoroastres, deinde Hystaspes rex prudentissimus Darij pater.
Iam verò GræcosMarcel Hist l 23 p 253 Vide Sic et Clemens ait Alexandrinus Ægypti,
ait, astrologiam inter homines intulissent; similiter et Chaldæos.Strom. l. 1, p. 306.
affirmat Sic m seu Astrorum absque astronomia
A Chaldæis autem ad Persas Ammianus Scientias derivat, sic et Ammianus Hisce et Et Ammianus scientias a Chaldæis derivat venisse ad Persas.Marcel. Hist l 23. p 253. Ab Ægyptijs
autem ad Græcos autem ab Ægyptijs edoctos fuisse multa extant indicia
manasse Astronomiam una cum cultu deorum ab Ægyptijs accepisse [testatur Herodotus, qui et luce clarius
in confesso est. Duodecim
Deorum nomina primos Ægyptios existimasse atque Græcos ab illis cœpisse, eosque
primos aras et imagines et Templa Dijs sibi erexisse dicit, atque per dDeos
duodecim intelligens Deos magnos, magnarum Gendtium dictos, e quorum numero
erant Dij Astronomici Iupiter, Mars, Mercutrius, IVulcanus, Apollo, Iuno, Vesta, Ceres, Venus,]
Diana. Vnde] author
ab æstiva serenitate distamus, horum numinum (sic enim Planetas
nominat) ordinem tardius intelleximus. Verum quicquid Græci a bBarbaris
accepere, melius reddidere. Et rursus: Antiqua regio illos aluit qui
propter æstivi temporis serenitatem primi hæc inspexerunt. Talis Ægyptus
et Syria fuit, ubi stellæ semper omnes, ut ita dixerim, clarè cer
nuntur. HerodotusHerod. in Euterpe. ex inventionem anni itidem inventionem anni & distinctiones
itidem Ægyptios omnium hominum primos annum comperisse invenisse, distinguentes eum
in duodecim temporum menses; et hæc comperisse ex astris commemorat. Sed et
Geometriam inde ortam in Græciam
nem & duodecim diei partes a Babylonijs Græci didicerunt. Itaque Herodotus hoc modo disputans, scientias ma
thematicas ex Ægyptijo ad Babylonios prius migrasse pro concesso habebat. Herodotus.
LucianusA Bullialdo citatus in Astr. Phil. Proleg. [περὶ ἀστρολογίης] scribit, Æthiopes primos ad cœlestes motus attendisse:
Ad Ægyptios postea transcendisse rerum studium cœlestium studium: Græcos non ab
Ægyptijs aut Babylonijs sed inventam accepisse sed ab Orpheo Oeagri et Calliopes
filio, qui primus in Græcia confusè et involucris fabularum ac mysteriorum
tecta quædam tradidit. De Æthiopibus haud difficulter assentior Luciano cum Clephones cum Poetæ antiqui
hanc gentem tantopere laudent atque annuum Deorum conventum et fidem convivium in Æthiopia tanquam pe tanquam in solo nativo collocent: Herodotus autem
Æthiopas æque ac Ægyptios circumcisos esse scribat et Diodorus gentem utramque in
stitutis plurimis inter se convenire et, quod maximum est, sacras Ægyptiorum
literas quibus soli sacerdotes in mysterijs utebantur esse vulgares literas Æthiopum.
Sed et Cepheus Æthiopum Rex antiquissimus ob studium siderum cum uxore et filia
in cœlum relatus est. accepisse non
diffiteor. Nam quamvis didicisse testantur confirmant Fabulæ in Asterismis descriptæ. Nam
Argonautarum cujus author Orpheus perhibetur, ibi accurate integra
In capite signorum duodecim occurrit Aries quem Phryxeum et aBar chrysomallum appellant, dein6r
dein Taurus ignivomus auratis cornibus, tum et Argonautæ Gemini Castor et Pollux.
For , et Alcibator & Poculum ille
Medeæ cujus pharmocopharmaco interfectus est, magister præceptor Chyiron
centaurus. Adest etiam Hercules Argonauta, et Lyra Orphei, et ni fallor
Orpheus ipse. Asterismorūum enim qui jam Hercules Engonasis et Serpentarius dicuntur nomina ante tempora
Arati e memoria hominum exciderabnt, Engon
asis Asterismus pejor alter genibus flexis et manibus super humeros more pre
cantis (uti olim depingebatur) elevatis cum Orpheo Deos supplicante melius congruit. Orpheus enim vir
pius ac Deorum præ cæteris Argonautis cultor in fabula illa depingitur.
Porro aAd Herculis insuper historiam pertinent Asterismi Cancri, Leonis, sagittæ et
Vulturis. Vnde liquet bene magnam As Asterismorum partem ex Orphei
schola prodijsse. Nam et Perseus cum signis Asterismis ad ejus historiam ejus spectantibus
nimirum Pegaso, monstro maximo, Clepheo, Cassiopeia et Andromeda sub idem
tempu eadem tempora in Nam et Perseum cum Asterismis ad ejus historiam
spectantibus sub
verò Lucianus haud ex eo quod Orpheus Græcos Gentiles suos Astronomiam docuit, haud
recte concludit Gentiles Græcos eam ab Aegyptijs aut Babylonijs minime pro accepisse
Namque Orpheum ipsūum, ut alijque non paucis ut ex Græcorum sapientibus, ut Pytha
goras, Thalesfuit ms ex Ægyptiorum traditione com
memoratum docet. confirmat. Orpheus, inquit, in Ægyptum profectus multa ibi didicit, ita ut
tam initationibus et Theologia quam Poesi et Melodia esset Græcorum præstan
tissimus. [Inde asportavit] plerosque mysteriorum ritus et Orgia Bacchi et mythologiam
de inferis. Initia enim Osiridis eadem sunt quæ Bacchi, et Isidis simillima sunt
istis Cereris: nominibus tantum differentibus. Intulit igitur Didicit igitur Orpheus
disciplinas Ægyptius et una cum Theologia Gentili intulit abtulit
rum in Græciam. Ægyptos primos duodecim deorum [id est magnorum illorum qui magnarum Gentium Dij appellati sunt] cognomina
in usu habuisse & ab illis Græcos fuisse mutuatos: item primos Dijs et aras et simula
chra et delubra statuisse. Dij illi duodecim erant Per Deos
primos illos qui magnarum Gentium Dij nominabantur. Sed et omnia fere Deorūum
nomina ex Ægypto in Græciam pervenisse subjunget Herodotus seque id ex
Barbaris sciscitatum ita rem habere comperisse Et paulo post: Omnia fere, ait, deo
rum cognomina nomina ex Ægypto in Græciam pervenerunt. Idque ego ex Barbaris
sciscitatus ita rem habere comperio ac reor ex Ægypto præcipue venisse. Hæc ille. Deos
autem hosce ad sapientiam Astronomorum maxima spectasse supra diximus astrorum scientias Astrorum
astrorum scientiam philosopiamphilosophiam spectasse maxima saltem ex parte) spectasse jam ante
7r
quod contracte Et Chima forte
per densatam aspirationem ex
tuitur, fortasse in memoriam occisi Osiridis. Nam Osiris (ut postea dicetur) erat
Pluto sub initio. Chimah forte per densatam aspirationem pro Chamah dicitur
Benigna et et deliciasest hæc perinde ut Stella Iovis. Chusil
fortasse pro Chus-el Chus Dominus, dicitur et ab interpretibus aliquando pro Arcturo aliquando pro Orione accipitur. Haish Iob 38 vel Haish
aut Gaish עיש Haish vel Gaitsh (forte pro עוש Iob Gush) Iob 38 affine est videtur Orio
nis nomini arabico Geuze, vel Algeuze. Chadar est turbinum constellatio austra
lis et Iob 37.9 et alludere videtur ad populum Arabic pater populum patrem populi Arabiæ
desertæ quam Hebræi Cedar nominabant. Verum de nominibus viderint
orientalium linguarum periti.
Mars et Venus semper ut amore sic etiam cultūum conjungi solebant. Et Ex
Martis nominibus Bel, Molech, et Artimos vel Melichartes et Amamelech respondent Veneris & dicta fecit nomina&
Astarte, et Anaitis
dixerunt Alitta propterea ita ut Baal et Venus una cum Belo tanquam Regina ejus His nominibus Mars Baal et
Venus tan
autem Venere innotescit Belum fuisse Martem. Arabes pro Belo Melitta dixerunt
Alitta, prop id adeo quia Nam
Syris et Chaldæis. Astartes ab Ast stella splendore et Arte p præ valida martis epithe
to derivari . [Hebræi pro Astarte dixerunt Asteroth, idque ni fallor a
Martis nomine Thuros vel Thuroth. Nam quemadmodum Latinorum Benoth est
Venus est Babyloniorum Benoth sic sic ve 2 Reg. 17.30 sic verisimile est
nomen Nam quemadmodum Latini pro Benoth 2 Reg Babyloniorum Dea Benoth dixe
runt Venus sic verisimile est Thuros pro Thuroth a Græcis et Latinis scribi. Melyttam verò
et Astartem esse Venerem in confesso est. ‡ ‡ De Astarte Ex Sanchuniathone Philo Byblius ex Philone Eusebius: Astartem Phœnices Vene
rem esse prædicant. Suidas: Astarte quæ Græcis dicitur Venus. Procopius Gazæus
Pisces edunt omnes præter illos Syrorum qui Astartem colunt. Quippe piscis Veneri sacer est. Herodotus l. 1. Herodotus lib: 1; Venerem, ait, vocant
Assyrij Mylittam et rursus: Persæ, inquit, sacra faciunt soli ac Lunæ et Terræ,
Igni Aquæ ac Ventis. Hisque sacra faciunt jam ab initio. Postea didicerunt sacri
ficare etiam Vraniæ et ab Assyrijs edocti et Arabibus. Vocant autem Assyrij Venerem
Mylittam, Arabes Alittam, Persæ Mithram. Est Colebant etiam Persæ Deum
Solem sub nomine Mithras et propterea ve versis scilicet Dijs Assyrijs Belo et
Belti in cultu Martis scilicet in cultum Solis mutato. Nam et Assyrij id prius
fecerant in cultu Beli. Sic etiam nomine (malim
dicere Vran) tam Et numen geminum colebant, Martem
scilicet et Venerem pro quibus etiam Solem et Lunam plerunque substituere.
Agathias lib 2 (ex veteribus) dicit
Atticis ait: Non longe, ait, abest Cœlestis Veneris delub Vraniæ Veneris Delubrum;
quam primi omnium Assyrij coluere: a quibus Paphij in Cypro acceptum sacro
rum ritum, cum Phœnicibus qui in Palæstina Ascalonem urbem incolunt Phœ
nices cum Cytherijs communicarunt. Athenis verò eam religionem induxit Ægæus
&c Cœpit ergo cultus Veneris in Imperio Assiriorum una cum cultu
amasij Beli. Nam Agathias l 2 (ex veteribus
dicit Cœlum seu Vranūum esse Belum. Et Hesychius: Βῆλος, Οὐρανος καὶ Ζεὺς
Belus est Vranus et Iupiter. Iovem verò Persæ (ut hab inquit Herodotus) omnem
cœli gyrum appellant. Et quo sensu Nimrod est Belus dicitur Belus et Iupiter, eodem Beli uxor dicta fuit Belis et Dione et Iuno Ηρα seu Iuno. Venus dicitur
diceba Iuno. Vnde Plutarchus in Crasso de Dea Hieropolitana dicit quod Venerem aliqui,
Iunonem alij existimant. Iuno Dionem id est
Iunonem. Venus autem Orpheo in Argonauticis dicitur Dio Διονάια Αφροδίτη. Et
Ηρακλης qui Mars est exponitur της Ηρας κλεὸς Iunonis gloria. Ipsum quoque Iunonis
nomen Ηρα quæ dominam significat
Adonidi.describendo quomodo ubi ubi Cœlum dixisset a filio Saturno de regno ex
pulsum dixisset, per ea Saturnum ab sub t per Saturnum intelligens actiones Beli
Cham Belum uti Chamum et Belum successive isoro subbmiss
summissas esse a Cœlo patre ut Saturnum tollerent, at utramque amore Bel Saturni captam
eidem nupsisse,
8r
Herodotus item quod Hercules Ægyptijs sit unus de Dijs duodecim. Vnde et apud Diodorum icitusetur exercitui in Ægypto Osiridis in Ægypto. Herculis stella. Id quod etiam ex historia Osiridis historia apud Diodorum
liquet. Nam Osiris peregre profecturus reliquit tum præfe reliquit Herculem consanguineum
in Ægypto præfecit Herculem consanguineum exercitui in Ægypto, Ideoque Hercules Ægyptius erat
e numero deorum primorum nec Mars ab Hercule diversus in historia illa
occurrit. Erat igitur Hercules Ægyptius Osiridi coætaneus et propterea filius Chami de
numero Deorum primorum et filius Chami Nec Mars ab Hercule diversus in historia illa occurrit. Porro Melicartem seu Herculem
Phœnicum eundem esse cum Marte mani patet ex nominibus. Nam Melicarte ex
Melicaobit in Græco fit Αρης Αρης Artes Artes
unde Græcoèrum Αρης Mars et Latinorum M Ma - a- fes, tsem, Martis
contractius Mars. Latine erant enim a Phrygibus descendebant et tam Phryges præponebant
Mars et Latinorum Marvors et contracte Mar Ma artis & contracte fortis vel Mars magnus Iupiter,
Hesychius: ζεὺς in Μαζεὺς & ὁ Ζευς παρὰ Φρυξι Latinei a Phrygibus descendentes idem factitabant ut in Mavorso Mavorte
in voce Martis ut ex voce veteri Mavorte liquetur liquet in voce Martis f factitass
sefactitasse liquet cum Artes latinis factitabant in antiquo in Mavorte factitabant per factitasse
videntur. Idem igitur sunt Belus, Molec, Melicas est Mars cum Oriente Hercule
Hercule seu Melic-arte et propterea idem cum Molec et Belo. Id quod
etiam liquet
catur sacrificijs humanis apud aa Lactan lib. 1 c. 21
a Lucan lib 1 Lactan lib. 1. c. 21. Gallos, bb Iornand. Get. c. 5 Getas, cc Procop. lib. 2. Goth Incolas Scandi
naviæ Et similibus sacrificijs
placatos fuisse Moloch & Baal passim legitur
nifestum est Vide 2 Reg. 21.23, 6. 2 Paralip. 28.2, 3. Ier 19.5 & 32.35. Porrò Martem Molech
esse Martem liquet ex nomine Veneris nomine Meylitta vel Melissa
per orientem Hoc enim ex Cum Ve
Erat autem Venus Dea Mylitta Dea Babyloniorum ubi Bel colebatur et
propterea eam habebit relationem a
Adonidem et Venerem Cyprij et alij tanti –
Adonis et Venus a nonnullis pro Osiride et Iside culti sunt. fuerunt. At cùm Venus
non essit Isis, Adonis non erit Osiris. Adonis et Bel
era uterque Dij t et ex amatoria Venere dignoscitur Adonis ven & uterque
vena et neque verisimile quod Phœnices et ejusd et uterque Deus Phœnicum
neque verismile est quod Phœnices qui Belum apprimè colebant nominarent
nominarent aliqum quemvis Adonis est Deus Syrorum ubi Belus maxime
colebatur et idem significat cum Belo. Venator erat ut Belus Nimrod et
ex Amas amasia Venere dignoscitur esse Mars.
[Hesychius: Αρταῖοι, ὁι Ἥρωες παρὰ Πέρσαις; Artæi, Heroes apud Persas. Idem
Αρειοι apud Græcos. Quo vox illa respexerit] Diodorus L l. 2. patefecit, ubi
Ninum qui secundum Babyloniorum rex dicitNinus Ninus imperij Assyriorum regem primum contracta virorum rex primus Ninus primus ex funda impium contracta virorum
fortissimorum manu, socium belli adscivit Αριαῖος Ariæum regem Arabiæ quæ
per ea tempora viris strenuis abundabat, atque hujus auxilio imperium f inchoavit
Quo Est igitur inchoavit fundavit in Babylonia
Dein Assur seu Ninus hujus fretus auxilijs longius perrexit in Assyriam, Gen
et urbem Ninivem condidit unde factum est quod multi regnum Assyriorum incipiant
derivent. Nimrod igitur Græcis est Αρ Martia Martius.
Αριαῖος et Ἀρήιος vel Ἀρειος parum differunt. O Vnde etiam nomen Ἀρήι
Ἀρείων Arion vel Orion quod Heroem ipso Marte fortiorem significat,
dede Nimrodo aptissime dicitur qu
tribuitur, ut qui patrem Martem virtute superavit. Chron. Al Chronicon
Alexandrinum: Chus genuit Nimrod Gigantem, Babyloniæ conditorem, quem
Persæ aiunt in Deos relatum .
Hunc Idem legitur in fastis Siculis. Orionem verò natum dicunt ex Iove Mercurio et Neptuno sine Matre quod Belus copias aa Diodor. l. 1. p. 17. tam
ex contraxit quam ex propria contraxit. Vnde
bb Messeniac. p. 261. apud Pausaniasam diciturur Belum fu homo Ægyptius Libiæ filius. Natum autem volunt
pelle bubula in domo Hirci quod Belus ex gente Pastorum oriretur.c Bayer.
Bellatorem fuisse constat ex gladio et fuste et stella in humero
lævo quæ usque nunc bellatrix, & Venatorem insignem dicitur. Vnde et ab Astronomis Vir Audax, Furiosus, Gigas Bellator fortissimus et a Latinis Iugulæ nuncupatur. Canes vero et Lepus Bella
torem insignem de venatorem insignem demonstrant qualis erat Nimrod et asterismi claritas indicat virum omnium
per sæcula prima clarissimum et eoConstella8vtiones Orionis cum canibus cum canibus et eam Bootis Arabum cum plaustro a sæculis
primis celeberrimas fuisse, constat tum ex libro Iobi cap 9 et 38, tum etiam
ex Poetis antiquissimis Homero et Hesiodo. Ratio est [Dubium enim non est quin
Constellation Ass clarissimi homines clarissimis asterismis sub initio depicti sunt.
Ægyptij Deum sum maximum Osirim non solus tantum per solem, sed etiam per
stellam canis quæ omnium maxima est designabant et par est ratio
Chaldæos. Non Vbi Osiris erit erat terminum jam cernitur conste asterismus canis Orionis
signum asterismus non est
Ægyptius sed Chaldaicus, et propterea ad Deum Chaldaicum spectat. Sic
etiam Bootem cum plaustro se esse Deum chaldaicum puto. Nam Constella
tiones Orionis et Bootis a sæculis primis celeberrimas fueisset constat tum ex
libro Iobi cap 9 & 38 tum etiam ex Poetis antiquissimis Homero et Hesiodo.
et celebritas tanta vix aliunde oriri potuit quàm ex Vnde nec Græci constella
tiones hasce mutassent videntur præterquam quod loco plaustri Bootis p substituit
Vrsam. Theologi Signa omnia cœlestia ad theologiam gentilem spectabat et
propterea Dij sunt quotquot in cœlo /Et Si Nam cum stella
canis Orionis jam cernatur manifestum est quod Asterismus non sit Ægyptius sed sed Cha ex sphæra
Chaldaica desumptus. adeoque ad Imperium Assyriorum spectat. [Et dubium enim non est
quin Chald homini
Asterismum omnium clarissimum concederent. Et contra, ex celebritate Asterismi
colligitur celebritas hominis depicti. Sed et nomen convenire videtur. Nam
Dicitur eum Algui Sed et Idem confirmetur ex nominibus Orionis. Dicitur
enim A in libro Iobi Ches-il & Arabice in libro Iobi et aa. Vide Bayerum. in libro
Arabibus, ut Quod Elgæ Quæ nomina sonare
Chus-El, Chus, et El-Chus. Adjectione particulæ el quæ Dominum vel maxim
inclytum significat, distingui videtur Cum nomine Orionis
congruit Herculis nomen Ægyptium Patrem vero in Asterismo Bootis
depingi suspicor te puto. Nam constellationes Orionis et Bootis Asteris a sæculis
primis celeberrimas fuisse constat tum ex libro Iobi, cap 9 et 38 tum
etiam ex Poetis antiquissimis Homero et Hesiodo. Nam cum] Martem
verò He Herculis nomine Ægyptio.
Nam in Hermapionis interpretando
tius Romam detuliterat, vocat c appellat Vulcanum patrem Deorum patrem adeoque sequitur
Chronologiam Deorum Ægyptiam Deorum et Semideorum quam Eusebius ex Eratasthenes
apud EusebIbi In hoc Chronico Apollo constituitur
filius Herculis, et si in ab Hermapione vero Ddicitur filius Ηρωνος Heronis et propterea
Heron vel Hero erat Herculis nomen Ægyptium. Inde Græcorum Heron Heron
autem et
Boote pingi suspicor. Nam asterismi Orionis et Bootis pr a prim a primis temporibus
celeberrimi extitere. Id ex libro Iobi cap 9 & 38 et ex poetis antiquissimis
Homero et Hesiodo manifestum est. Vnde factum est ut cum Græci asterismos
ferè omnes immutarent, hi salvi ad minimè mutarentur. Piaculum fuisset
imagines Deorum eluere quos Orbis fere totus per ea tempora colebat. Hercules
ex clavo dignoscitur et [in æAsterismus uterque usque hodie cum clavo define
tur delineatur et Duo, inquit, sunt genera cœlestis injuriæ
Vnum quod tempestates vocamus, in quibus grandines, procellæ cæteraque similia
intelliguntur, quæ cum acciderint, vis major appellatur. Hæc ab horridis sideribus
exeunt, ut sæpius diximus, veluti Arcturo, Orione, Hædis. Ita scilicet sentiebat
vulgus ut Philosophi qui ponebant hæc symbola, sunt philosophicè intelligendi. Tempesta
tes non magis pro exeunt ab his asterismis quam ab alijs quibuscunque, sed Philosophi
hæc docuerunt ut in ob homines Orien homines Arcturus
Orion et Auriga aliquando exitaverantexcitaverant. Nam grando & procellæ passim in sacris literis
pro bellis ponuntur. Igitur homines bellicosi ibi delineantur, Et ex li ijque de genere
Pastorum, ut ex hædis et nomine Bootis et hædis Aurigæ manifestum est. Orion autem et Bootes
cum clavibus pingun usque hodie pinguntur cum clavibus et ex clava dignoscitur Hercules. Belus
primus omnium pugnabat cum ense et propterea Orion
cum fuste sine ense delineatur. In libro Iobi memorantur Asterismi quatuor quinque celebri
ores: et Chadar Has Has, Chemah, et Mazaroth et Chimah qui. Et et Chadar. Mazaroth (qui et Mazarim Iob 37.9) Misraim
9r
Vt Misraim fuit Ægypti totius rex et pater sic Mercurius sub Osiride res administrabat Ægypti totius et S ut ex Sanchoniathone jam dictum est. & Osirim quoque Ægyptij tanquam communes Ægypti totius parentes Ægyptij omnes
& soli quam religiosissime colebant. Testis est Herodotus l. 2 Ægyptij, ait, non colunt similiter
Deos eosdem Deos præter Isim et Osirim. Extra Ægyptum et vicinam Æthiopiam hæc
nomina perrarò colebantur. Sepulchra eorum Quam late diffusa fuit Posteritas
Misraim tam late propagatus fuit horum nominum cultus et vix ultra. SepulchaSepulchra
eorum ostende religiose conasservabantur et O rerum gestarum ab inpsis gestarum ostendebantur loca. Vrbes quædam antiquissimas ab ipsis conditas dicebit esse tradebant. In memoriam inventionis frugum
& rete et aratri invocabant semper Isidem tempore messis, et in festo Isidis vascula
tritici et hordei circumferebant. et Imaginem Capiti Serapidis cum Modium imponebant
Serapis etiam semper gestabat modium frumenti in Capite et I Boves quibus terra colebatur tam Isidi quam Osiridi
magna cum solennitate consecrabantur. Atque has consuetudines ab antal tales
tales constitutiones a multis retro annis constantissime servatas fuisse testis est erat
consentsus Ægypti totius in hoc cultu. Vnde cùm fruges inventio f fruguminventæ dicuntur in
ventio ascribatur argenteæ ætati ætate argentea, inventæ dicantur, consequens est ut Osiris et Isis tunc vixe
rint et propterea sit ipse Misraim, Vt mensis primus Thoth nomen habuit
a Mercurio sic ultimus Mesori a Misraim vel potius a Nomen Masor Nam
Quod Ab eo enim ut gentes totius Patre Ægyptus olim dicta fuit Mizraim præsertim cum si verum si Ægyptus a morte primorum parentum in varia regna pro more aliarum antiquissimarum gentium distracta fuisse credatur fuerit abierit ut aliquorum est opinio.
& Masor Notandum tamen est quod Misraim sit nomen
duale & non gentis significat populi quàm populum ipsúm, eumque du
pli significet, nempe duplicem Ægyptum, hanc inferiorem ubi Pastores aliquando
regnaverant, illam superiorem quæ Thebais dicitur. Nomen singu A nomine singulari
mensis ultimus Ægyptius dictus fuit Mesori et regionis totius regionis totius Metropolis Alexandria usque hodie a Saracenis vocatur Meser. & Mensis etiam ulti
mus Ægyptius olim erat Mesori e Vnde Et Ægyptus etiam olim tam Misraim qu Masor dicebatur 2 Reg 19.24,
Isa 19.6 Mich 7.12 quam Mizraim Gen 13.1 Exod 1.8 &c ejusque Metropolis Alexandria a Saracenis usque hodie a Saracenis vocatur Messer Iam vero
Masor vel Mesor esse Osirim Sanchoniatho (scriptor bello Trojano antiquior
et rerum Originum historicarum investigator curiosus) sic dele docet. Masor autem seu
מצור autem locum angust munitum vel angustum significat a primitivo צור
Sor coarctare unde צר Sar locus angustus vel angustia. Ægyptus enim rupibus
et fluvio Nilo undique muniebatur undique et quoad latitudinem valde angusta erat. in austrūum
et Aquilonem excursus. Hinc gentis pater Masor Ægyptijs dicebatur Sor Sar, unde
Sar-apis Stella Syrius Osiri Nili pars aliqua Hinc Ægyptij
pro Masor dicebant Sor vel Sar, ut in Nili parte quadam quæ nominaba
tur Siris, in Stella Sirio, in Deo Sarapide. Siris et Sirius si terminationem
Græcam omittis ferunt Siri vel Sir Si Nilus et Stella Sirijtnt Osiridi
sacri, et propterea ab Osiride dicti Siris et Sirius id est, si terminationes a
Græcis adjectæ omittantur, Siri vel Sir. Vnde Nilus (Ios 213.3 et Ier. 2.18) dicitur Sior ab Hebræis dicitur Sihor. Serapis autem erat Is bos Isidi Osiridi
sacer quem alias Apin nominabant et voce composita Sar-Apin
est bovem Osiridis. Vnde etiam Nomen Idoli Sarapis. Vnde liquet Osiridis igitur nomen
Ægyptium fuisse erat Sar vel Sor vel Ser pro quo Græci (vel articulum ὁ, ut opinor,
præponendo vel potius Ægyptiorum lamentationem funebrem אוי צר Oh Sar &c audiendo)) dixerunt Osiris & hinc Plutarchus enim in Iside conquæritur nomen
Osiris non esse Ægyptium sed Se sed sed a Græcis formatum: at nomen Sarapis pro Ægyptio agnoscit. Quod
si Sar vel Sor sit Osiridis nomen Ægyptijum sit Sar vel Sor et hoc nomen
idem (ut jam dictum est ostensum est) idem sit cum Masor, erit Osiris
nomen idem cum Masor vel Misraim. Porro Osirim esse Masor sic insuper confirma
mus. Sanchu Diodorus – – – Chami. Rursus Diodorus lib. 1 scribit quod in
columnis Isidi et Osiridi Isis et Osiris dicuntur filij f Saturnis natu
minimus eo dicitur dicitur pater Isidis et Osiridis et Isis Mater Ori. Saturnus natu
minimus est Cham patre Colu Columnas
autem a Babylonijs illic imperantibus erectas fuisse credo. His adde quod Sanchuniatho
– – – nominarunt. Misor igitur est Hic Misor est vel Masor scribitur pro Osiri et
HAamyn pro HAamon seu Ham ut ex M]hic
seu Αμυν hic scribi pro Amon seu Ham et Misor pro seu Masor pro Osiri.
Quomodo Masor sit pater Mercurij posthac ostendam. Denique Sanchuniathon
scribit quod Isiris (trium literarum inventor) sit frater illius Χνα Chna
qui primus postea Phœnix vocatus est. Chus cum Septuaginta interpretes pro
Chanaan substituunt Phœnicen adeoque et et propterea Phœnice
sunt voces voces sunt ejusdem significationis. primus Phœnix ille primus est Canaan hic
contractè dictus Chna. Nam et terra Chanaan per similem contr vocis contra
ctionem, olim dicta fuit dicebatur Chna et populus Chnaus incolæ Chnai Stephanus Byzantius in libro de urbibus: Χνὰ, οὐτως
ἡ Φοινίκη ἐκαλεῖτο et paulo post, τὸ ἐθνικὸν τάυτης Χνάος
10r
Saturnum esse Noachum Bochartus in Geographia sacra abunde satis
probavit. Ide quod Idem etiam de Iano v
Deus erat temporis – – – patre. Vt et Tradebant dd Plutarch. in Iside. Ægyptij Deorum
antiquissimos annis mille et ducentois et posteriores non infra trecentos annos reg
nasse. Tantam autem longævitatem solus Noachus cum filijs et Nepotibus
attigit. In memoriam diluvij Saturnus et Rhea cum Dijs reliquis contem
poraneis a philosophis et poetis ex Oceano orti dicuntur. Vnde et
Ægyptij pingebant Deos suos in navi super aquas. Et nummus olim cude
batur in Italia cum Iani vultu effigie bifronte
et effigie navis ex altero Spectant hæc aperte ad diluvium. Vt Noe primus et vineam plantavit & &
agriculturam docuit atque inebriatus fuit, ita Saturnus omnium primus
agriculturam docuit (unde falce donatus est) et ebritati præfuit eoque
nomine colebatur in Saturnalibus (unde Saturnalia:) et Ianus itidem autem
quoque nomen habuit a ו יינ jain vino et dictus fuit Consivius
nomen dictus fuit Consivius a conserendo et nomen
Iani suum habuit a יינ jain vino, et Vnde etiam p Italiæ regio paress aliqua dic appe
nomen Oenotriæ
Oenotriævini terra
Xenophon de æquivocis: Saturni, inquit, dicuntur – – fuit Assyrijs Iupiter.
Osirin et Isin Ægyptij tanquam communes Ægypti totius Gentis totius Ægypti totius parentes Ægyptijs omnes omnes omnes et soli colebant quam
religiosissime colebant. Neque Horum nomina apud alias gentes vix culta In reliquorum
Deorūum cultu minùs unanimes fuerunt, de in horum cultu Gentes aliæ vene
Vniversi Ægyptij non colunt similiter deos eosdem præter Isin et Osirin.
Postquam
Orbe inter Saturni filios diviso Iuppiter jam imperio paterno exsolutus est
& reg Iupiter cum suo in æ in hæreditatem in regionem cœli seceditsecedit accipit regnum cœlestem regnum
accipit & incipit jam ætas argentea jam incipit.. Et quemadmodum aurea durabat usque ad divi
sionem Terræ totius inter Saturni filios, sic argentea durabit usque ad divisionem Terræ Regni Chami
regni Iovis. & Nam ex Hanc divisionem Dsic imperfecte describit in hunc modum: Osiris rebus Ægypti
constitutis et totius regni administratione Isidi uxori in manus tradita consiliarium
ei Mercurium adjungit adjuxit quod prudentia cæteros antestaret omnes. Impera
torem vero ditioni suæ reliquit Herculem genere propinquum cunctisque ob forti
tudinem et corporis robur suspiciendum at tractibus qui
& locis maritimis Busirin, Æthiopiæ et Lyibyæ Antæum curatores dedit. Tum
ipse iter suscepit fratre comitatus quem Græci Apollinem vocant. Intellige
In his corrigendus est Diodorus Intellige Apollinem fuisse Intellige Chamum jam distri
buisse terras suas inter filios et dedisse præfecisse Busiridem Osiridem Ægyptum et t Busiridem
Phœniciaæm, Antæum Libyaæm et partibus Aethiopiæ partes ad occidentem, Osiridi Ægyptum et Æthi
opiæ partes ad austrum, et Herculem dein Osiridem una cum filio suo Apolline suscepto idtinere colonias deduxisse Rectius dicendum est quod horum parterpater communis Hammon Hic terras inter filios distribuit et præfecit Busirin Phœniciæ, Libyam Antæo, & Isidem Ægypto &c. Nam Hammon erat horum omnium terrarum
in partes Ægthiopiæ quæ ipsis obtigeratnt. Nam Apollionem (quem Ægyptij
vocant) erat filius Hori Osiridis, ut Diodorus alibi cæterique et alij scriptores testantur docent.
Et Osiridis nullum erat imperium in Phœniciam et Libyam non erat Osiridis sed Chami.
Chamum verò quem Diodorus reticet, Sanchuniathon qui doc (apud Euseb Præp. Evang. l) hanc terrarum divisionem dicit quod Saturnus attingens supplet. Saturnus, ait, cum in Meridiem ve
nisset Taautum Deum Ægypti universæ regem creavit. Duos Plures autem facit Saturnos et
Per Saturnum hic intelligendus est Cham. Duos autem paulo ante nominaverat facit nominavit Saturnos patrem
et filium et hic intelligit juniorem filium qui Chamus est. Accepit igitur Taautum regnum Æg
Taautus autem seu Thoth non tam Rex constitutus erat, quam Regni administrator sub Isiride Iside
Nam Mercurius selmper habebatur Deorum minister & servus et propterea ab Etruscis et Samothracibus dicebatur
Camillus quoqu & et Casmillus hoc est servus minister De ורוד Sumes hoc est servus, &c
Vnde in Dialogo Luciani in quo sunt collocutores Mercurius et Maia, quæritur is profitetur se in multa minis
teria distractum esse ac Dijs serviendo omnibus servire, seque talem esse quæritur quales ij qui
duram in terris servitutem serviunt.a Vide Bochart. Geogr. l 1Igitur cum Chamus Sunt igitur 10v Hercules, Osiris, Antæus et Busiris, Antæus et Hercules ijdem cum Chami filijs quatuor Chami nempe Chus, Misraim, Put et Canaan. Gen. 10, et Osiris est Masor seu Misraim, Busiris
est Canaan, Antæus est Phut & Hercules est Chus. Nam Ægyptum passim in Sacris literis
dicitur Misraim et Masor Masor & Misraim obtigisse Masoro seu Misraimo & Phœniciam obtigisse Canaano obtigisse notissimum est
Phut sedem autem in Africa et Chus in Arabia sedems habuisse Bochartus fusè
Quoniam Hercules paulo post pro Iside contra Typhonem militavit, hic
consentuntur fingitur Dux exercitus Osiridis: nec regio aliqua extra dominium Osiridis ipsi
assignatur. Ait Hero cCum autem Cham sit Iupiter Hercules erit ejus filius et propterea
idem cum Chus. Hercules enim ab omnibus statuitur filius Iovis. Xenophon in
Æquivocis: Saturni, ait, dicuntur familiarum nobilium regum, qui urbes condiderunt
serenissimi. Primogeniti eorum Ioves et Iunones. Hercules verò nepotes eorum for
tissimi. Patres Saturnorum Cœli, Vxores Rheæ & Cœlorum Vestæ. Quot ergo Saturni
tot Cœli, Vestæ, Rheæ, Iunones, Hercules. Idem quoque qui unis populis est Hercules
alteris est Iupiter. Nam Ninus qui Chaldæis
Chaldæi igitur, dum Ninum pro Hercule haberent, per Iovem intellexerunt
Chus Nini patrem Chus, & per Saturnum Chamum Nini avum Nini et propterea, ne
Noachus omitteretur dederunt SatunoSaturno Deorum Ægyptiorum primo dederunt patrem Cœlum et matrem terram
Vnde factum est ut pp in Oriente, qua patuit Chaldæorum philosophia,
pro Cœlums Noachum pro Noacho et Saturnus pro Chamo usup usurparentur. Id
quod etiam ex Sanchuniathone mani manifestum est. Hic enim, PhœnixSyrus cum esset,
passim describit actiones Noachi et Chami sub nominibus Cœli et Saturni, per
Saturnum semper intelligens Chamum præterquam ubi de Ægyptiorum philosophia
Dicit enim Saturnum patri Cœlo bellum intulisse et consiliarios habuisse Mer
curium et Minervam eumque in Æ eumque per (ut modo dictum est) præfecisse Mer
curium Ægypto toti: quæ omnia de Chamo se Noacho Cœlo et Chamo Saturno intelligenda
sunt. Io At Ægyptijs qui per Iovem semper intellexerunt Hammonem,
Hercules erit filius Hammonis, et propterea Herculis æquales Osiris,
Busiris et Antæus et quale qui Terris Terrarum Domini jam constituebantur
erunt Hammonis etiam filij.
He De Osiride
Osiris Isis et Typhon
Osirin et Isin Diodorus dici
Diodorus dicit Saturnum genuisse, ut fabulantur quidam, Osirin et Isidem, ut
verò plurimi asserunt Iovem et Iunonem & ex his natos Osirin Isidem et Typho
na. Cham Hamonem
Saturnus est pater Osiridis et Isidis, atque at Osiris et Isis sunt filij Saturni
cæteris sunt filij Iovis atque adeo omnium consensu sunt filij Hammonis Chami. Sanchuniathon (scriptor
bello Trojano antiquior et curiosus origini rerum philosophicarum originum historicarum investiga
tor) dicit quod quod Amyno Amyno et ✝✝ Mag vel Magæ Mago villarum gregumque alendorum
rationes feruntur acceptæ. Ex istis nati Misor et Syd
autum habuit primorum in scribendo elementorum inventorem quem Ægyptij Thoor
Alexandrini Thoyth Græci Mercurium Hermetem nominarunt. Misor igitur est Masor vel Mizraim
et ejus pater Amyn seu Αμυν H Æ Etenim Misraim est nomen duale et
non tam
Ægyptum duplicem, inf & Theb alter hanc inferiorem quam pastores ubi Pastores aliquando
occupaverant regnabant, et illam superiorem al quæ Thebais dicitur. An Nomen Nomen Singulare est
Masor et ab hoc nomine inde mensis primus ultimus Ægyptius dicitur Mesori,
et Ægyptus ipsa tam Masor dicitur nominatur ( quam
Misraim.
curius adjunctus probat Amyn esse Amon seu Cham & propterea Misor
filium ejus Misor esse vel Masor esse Osirim. Idem confirmatur
ex a Porro Sanchoniatho dicit e Hoc ita esse Sanchuniatho alias confirmat
dicendo quod Isiris, trium literarum inventor sit frater frater illius Χνᾶ
Chna qui primus postea Phœnix vocatus est. Iste Chna cum sit
Phœnicum pater idem est cum / Cananei qui in Bellis Iosuæ ex omni
migraverant dixerunt sese Pœnos id
11r
Quod si Ammon Iam verò si Iupiter sit Ham, Saturnus erit Noe. Ianus
esse Saturnus Ægyptius. Priscum item Priscus Italorum Deus Ianus (a quo mensis) Deus a erat anni et Temporis et a Septimo apud Terentianum Maurum nominatur (primus nominatur) rerum Sator et principium Deorum et præterea cum gemina facie a
cum I (ex authore Gentis proculdubio desumptum) indicare videtur quod nomina Ianus, ex Οινς
idem sit nomen ex vinum & Οινη vitis vinum, vitisΟι Οι Vinum Οινος Vinum Hebraicè יינ jain. Vtrum
nominum hæc est radix fuerit Noe Agricola primo qui Noe primus vineam plantavit, viderint
alijs Vtrum nominum illorum radix sit Noe viderint alij. et Ianus dictus fuit b Consivius id est a conserendo Vtrum nomina illa ex Noe per solitum literarum2 transpositionem1transpositionem literarum veteribus usitatum formata sint viderint alij Hic enim primus vineam
plantavit, et literas transpositionem in formationem nominium, a
transpositas fuisse jamdudum annotatunt Critici observarunt Critici.
Ex Iove et IunoreIunone
Iam verò si Iupiter sit Ham; Saturnus erit Noe. Priscus
Italorum Deus Ianus (a quo mensis Ianuarius) Deus erat aa Plin lib XXXIV c VII Arnob l. 3. anni et temporis
et a Septimio apud Terentianum Maurum nominatur rerum Sator et
principium Deorum, sed et cum gemina facie pingebatur ad instar Saturni Ægyptij:
pingebatur unde liquet hunc esse Saturnum. Priscum item Italiæ nomen Oenotria (ex authore gentis
proculdupbio desumptum) indicare videtur quod Ianus, vinum
vitis ex eadem sint origine radice. Vinum Hebraicè יינ jain: et Ianus
bb Macrob. 1 Sat. l. 9. Consivius a conserendo. Vtrum nomina illa ex Noe per
literali li literarum tr syllabarum transpositionem fordocte alij.
Hic enim Vineam primus plantavit. et Literas autem in formatione nominum, a veteribus
frequenter transpositas fuisse jamdudum observarunt critici.
Ab eo etiam Ægyptus tota dicta Mizraim
Ex Osiride et Ty
Ex Iove et Iunone natcisse sunt aa Diodorus. Osiris, Isis, et Typhonne Vulcanus et Mars & Vulcanus Mars et Vulcanus refert Diodo
rus. Ex ijsdem nata Ex ijsdem natos etiam
Proinde interum
Osirin adeoque congruent congruent quærendi sunt hic cum inter adeoque quærendi seu inter congruent cum quærendi sunt inter Chami filijos Misraim, Put,
Chus et Canaan. Osirims Æg præÆgyptij celebrant & regem
constituuntu celebratur ab Ægyptijs & Rex constituitur Ægypti. Fertur Thebas condidisse et Abydi in regno Thinitarum sepultus esse. totius et propterea hic erit Misraim. M Ab hoc rege
Ægyptus no Herodotus Vniversi Ægyptij non colunt similiter Deos eosdem,
præter Osirin et Isin. Cultus universalis docet hos eos fuisse communes omnium
patres parentes; Ad præsertim cum eorum nomina illa vix alibi quam im
colerentur. Fertur aa Diod. sic l 1. p 14 Thebas condidisse et bb. Plin. 5. 9 Abydi Nam Mesaim
Misraim fuisse communem p patrem Ægyptiorum in confesso est notissimum est. Ab
eo Ægyptus di
6. Mica 7.12. ) Misraim nomen duale est et populum duplicem significat regnum duplex
Ægyptium Ægyptium tempore Mosis florens, nempe Thebanum et Thebanum &
in Thebaide, alterum in Ægypto inferiore circa ostia Nili. Postquam regna
illa in unum coalue in unum redacta sunt, Ægyptus sæpe dicitur nominatur Masor. & Vnde
Arabes metropolin ejus Alcairo hodieque vocant Meser. Et Nomen idem
Mesere mensis Mensis ultimi Ægyptij Mesori Nomen Mesori indicat hunc
in Deos relatum fuisse Nec N
aliquan hunc in Deos relatum fuisse. Vossius. Osirim Ex Masor Mi
transpositionem literarum veteribus usitatem derivat Osirim Malim Osir
ex Masor Nec nomen multum differt ab Osire et vox in Osirem (vel Masor in Osir) per
transpositionem literarum veteribus usitatam transit. facile transit. A quo Ægyp
tus nomen habuit, verisimile est fluvium Nilum dico (toto orbe celeberrimum)
denominatum fuisse. At hujus At hujus nomen Sihoro & oOsiridi sacrum)
denominatum fuisse. Nilum dico toto orbe celeberrimum & Osiridi dicatum.
At nomen ejus Sior Id ((Ies. 23.3) & Siris (uti ab Dionysius Περιηγητὴς. Inde stella Sirius. ab Ægthiopibus et Ægyptijs
vocabatur) parum differt ab Osir vel Osiris.
11v
G vaga
A Chus fit Chus-el, Ch Chus Deus et inde Chesil (Iob. 9.9 )
& Mensis Syro-Chaldæus Chaslu. Chels Chesil autem
Hieronymus & versionēem Syriacam et Hieronymum) est Orion & vel (ut est in versio Syriaca)
Gigas. juxta Septuaginta est Orion
Chald. et versionem Hieronymi (Iob 9.9) est Orion & Amos 5.8) est Orion. Nam et
pPerantiquam et longe enim et olim celeberrimam fuisse hanc constellationem ex Homero &
et Hesiodo manifestum est. Quis autem fuerit Orion
12r
Mars in gente bellicocabellicosa quærendus est. Ex omnibus autem Hami filijs Chus gentem
fortissimam et maxime turbulentam genuit. EAmmianus, nec amici nobis
unquam, nec hostes optandi, ultro citroque discursantes, quicquid inveniri poterat, momento
temporis
celsius volatu rapiunt celeri, aut, si impetrarint, non immorantur. Omnes pari sorte sunt
bellatores, seminudi, coloratis sagulis pube tenus amicti, equorum adiumento pernicium
graciliumque camelorum per diversa reptantes, in tranquillis vel turbidis rebus: nec
eorum quisquam aliquando stivam apprehendit vel arborem colit, aut arva subigendo
quæritat victum sed errant semper per spatia longe lateque distenta, sine lare, sine sedibus fixis aut legib
& herbæ multiplices & siquæ alites capi per aucupium possint: & plerosque nos
vidimus frumenti usum et vini punituspenitus ignorantes. Hactenus de natione
perniciosa. Hæc Ammianus qui sub Romanis contra gentem illam militaverat.
Vnde t Ex hujusmodi Scalige Ipsos autem ab hujusmodi moribus Saracenos
esse dictos contendit Scaliger cum Saraca in eorum lingua hominem rapa
cem & prædonem significat. Atque autem erant moribus incolas regionis illius
ab initio præditos fuisse constat ex Atque tales extitit gens illa ab initio
Atque tales extitere gentes regionis illius incolæ ab initio, Nam NibrodNimrod enim
Nam NibrodNimrod seu filius Chus
et fortitudinem acuens audaciam robur et fortitudinem ex vita silvestri et captu ferarum semper acuentes, Vnde Nimrod filius Chus ut ex historia Nimrod manifestum filij Chus manifestum est. Hic enim cum robustus extitisset venator primus omnium bellum (post Orum) intulit bella finitimis & regnum
in Babylonia regnum fundavit, quod quo longè omnium per sæcula multa celeberri
mum. Stetit autem aa Iustin l 1 (secundum annos mille et trecentos circiter. Interea
InterGentiles Gentiles ejus qui in Arabia manseratnt bb Manetho apud Iosephum cont. App. Ægyptum quoque
invadebant et magna regionis parte potita regnum ibi fundabant
quod durabat annos plus 259. Iosephus ex Manethone ponit
Manet Manetho ponit durationem totam annorum 511. Et ejusmodi ex
his bellis hujusmodi hujus
erga Pastores Gen 46.34. Namque Arabes, ut ex Ammiano jam citato constat, liquet, ex
lacte et carne ferina viventes et agricultura penitus neque et agros aut arbores
colentes minimè colentes, Id Ob pastoriæ omninò Pastoriam vitam ducunt
Vnde Reges eorum ab Ægyptijs nominabantur Hicsos id est ut Namque Arabes
illi ab Ægyptijs Pastores nominabantur & eorum Reges Hic-sos id est (ut Manetho
exponit) Reges-Pastores. Ex lacte enim armentorum armentorum et carne ferina vivebant & ab fugiebant agriculturam
alicui erant, ut ex Ammiano jam dictum est. Postea ubi Gentes alcjæ Babylonici
Domini semper Po Post Quid postea factum sit Diodorus (l 2) sic breviter describit.
Gens Arabum, ait, libertatis perpetuò amans est nec unquam extraneum prin
cipem admittit. Ideo nec Persarum nec Macedonum postea postea Reges quamvis
potentissimi, nationem hanc subigere voluerunt. Sed et Romanis fortiter
restiterunt, tandemque reliqu Imperium Con occupata Imperij illius parte bene
magna Imperium major ben nove maximum erexerunt quod idemque novum impetu admirando quod non
novum uno quasi impetu erexerunt, condiderunt vi et armis religionem suam per orbem
totum prop longe lateque per orbem ferfere totum propagantes. # # Iam vero ab Imperio suo Nimrodus dictus fuit Baal, Bel Bel, Molech,
Melicartes, Adrimelech, Adonis, Hercules, Heros
Iam vero imperanti Nimrodo dabant
Baal & contracte Bel, Beelsamen, Melech seu Molech, Melicartes, Adrimelech, Milcom, Adonis,
Hercules, Arion, Bacchus et similia, quæ nihil aliud quam Dominum
& forten fortem et inclytum & filium Chus significant. Sic enim Græci, quo tempore stante Persarum imperiumo,
stetit, per Regem semper intelligebant Regem Persarum. [Eundem esse Belum et
Me Me Nimrodum in confesso est cum uterque Babyloniam fundavit et ibi inchoavit
imperium. Baal autem, inquit Suidas, in Assyriorum lingua, Martem bellorum
præsidem significat. Verum est quod Baal sæpe De pro Iove et Sole
sæpenumerò accipitur, et inde a Phœnicibus nominatur Beelsamen i.e. dominus cœlout in sacris in sacris
& sacrisa Ba Adonidis et Bachchi participant occurrunt ritus Oside similes habent ritus quosdam
cum Osiride partim ex Osiridis sacris in quatenus magna ex parte desumpta sunt. Erat enim Baal Deus
maximus gentium orientalium et Gentse omnis Deum patrium maximis semper
honoribus apprimè honoravit et extulit ita ut nullus fere sit fuerit Deus Gentilis quin pro
Iove et Sole nonnunquam accipitur legatum accipiatum accipi legatur.
Iupiter sit Belus, acciperetur. Hestiæo scriptori vetustissimo (apud Euseb. Præp. Evang. l. 9) Belus dicitur
Ζεῦς ἐνυάλιος id est Iupiter Deus bellicus, seu Mars in solio Iovis. Nam ἐνυάλιος
est Martis nomen. Sic et Suidas in voce Θουρας: Baal, inquit, in Assyriorum lingua Martem bellorūum
præsidem significat. IamBelus Baal Baal vel Belum Igitur Belus nec est Iupiter est nec Sol nisi quatenus Iupiter vel sol pro Deo belli accipitur. Belum autem esse Nimrod in confesso
est cum uterque Babylonem fundavit condidit & ibi inchoavit imperium. Et propterea
significat et Melech vel Molech qui regem significat eundem esse Deum
liquet ex Ier 17.5 et Ier. 32.35 & 19.5 & 2 Reg 21.3, 6. et neutrum unum esse Solem vel Iovem nec non ex Dei hujus nomine Malachbelo ex utroque composito Levit. 18.21. Nam Et neutrum
esse Iovem Solem vel Iovem liquet ex & sacrificijs humanis quibus uterque placabatur.
Talibus sacrificijs placabatur quidem aliquando Saturnus liberorum
Mars bellorum et cædum humanarum Deus sævus & insatiabilis. Dij reliqui mites erant & mites et benigni erant & a cædibus abhorrentes & benigni erant &
& sacrificijs congruis colebantur mites erant et benigni (præsertim Iupiter, & Sol, & Venus & Luna) benigni erant mites erant
& bengni et & & sacrificijs congruis colebantur. Dijs qui a cædibus abhorrebant mactare
homines impietatem sonat, neque tale quid a Gentibus factum legi. Excludi etiam
videtur Saturnus cum hujus cul hic minus coleretur in oriente & Moses (Levit
18.21 & 20.2) interdicendo sacrificia liberorum filiorum, solum nominavit Molec tanquam
Deum vel præcipuum vel potius unicum cui talia sacrificia pere ea tempora offerebantur.
immolabantur.
Porro Molech esse Martem colligitur ex Dei hujus nominibus compositis. Adra
melech, et Anamelech, Melicartes. Vt Romani D Ad Dijeos Adramelech et Anamelech
immolabantur homines eosquedem esse cum Molech agnoscas ex humanis sacrificijs 2 Reg. 17.
Adramelech vero Regem fortem significat adeoque Martis est titulus. Sed et Melicartes erat est
Phœnicum Deus et quoque Regem fortis significat. Nam Rex fortis. Martis va Nimrodum ab imperio suo Baal et contracte Bel et
Baal Chaldæis et Syris gentibus orientalibus appellatum esse in confesso est. Baal
autem, inquit aa in voce Θυρ Θουρας Suidas, in Chaldæ in Assyriorum lingua Præsidem bellorum signi
ficat Martem significat bellorum præsidem significat. & idem no Inde vero Latinorum
Bellum. Bel in Lingua Phœnica Hebraicè etiam Melec
nitarum Rex Deuos Molech, Ier. 19.5 & 32. & 35 vel (in plurali numero) Milcom, vel
Tyrenum deus Herculis nomen Phœnicium Melicartus et
Melicartes id est Rex Mars fortis. Nam Nam Artum esse Martis nomen prob Ætyptium et
Syriacum probabvit Seldenus. etet art vel artus prævalit prævalidum & apud orientales fortem
significant ut in Persarum nominibus Arto
Arits (& contractè Arts) significat & fortem significat
Persarum nomin
(ut erat Phœnicum Hercules. Id affirmat Sanchuniathon et Hyginus fab.
dicit quod Hinc Melicarti quinto quoque anno ludois Gymnicifuerat fiunt, qui appellantur ἴσθμια
fiebant Herculi Mac 2.4. 18, 19, et Hercules
Marte. Macrobius lib. 1. Saturn. cap. 12. Salios, inquit, Herculi, ubertate doctrinæ
altioris adsignat Virgilius; quia is Deus et idem apud Pontifices, idem, qui et Mars,
habetur. Et sane ita Menippea Varronis afirmat, quæ inscribitur Αλλὸς οὖτος
Ηρακλὴς: in qua cum de Hercule multa loqueretur eundem esse et Martem
probavit. Chaldæi quoque stellam Herculis vocant, quam reliqui omnes Martis
appellant. Hæc ille. At Aristoteles in lib. de Mundo, dicit quòd Stellam Martis multi
stellam Mart Herculis vocabant. Et Achilles Tatius in Isagoge dicit quod stella
Martis Ægyptijs sit Herculis stella. Id quod etiam ex Et Witichindus Chronici
Saxonici lib. 1: sec cap. XXXVII ois secundum errorem paternum sacra
sua propria veneratione venerantur, nimirum Martem, effigie columnarum imitan
tes Herculem. Et Achilles Tatius in Isagoge dicit, quòd Stella Martis Ægyptijs sit
12v
Apart from the page number, all the text on this page is written upside down.
Ab eodem Pathro Phathros desumptum etiam videtur commune subsequentium
Regum nomen Pharaoh vel (ut Iosephus habet) Pharaothes desumptum videtur.
In Obelisco Simandij jam urbs Romæ ante ædem Lateranenseem duobus duorum majori duorum quos Constan
tius Romam asportari curavit, & cujus instriptiones ab interpretationem ab Hermapione inter
interpretatam græcè editam Ammianus conservavit, Simandius Ramesses Ægypti Rex qui Obeliscum
struxerat se passim vocat Apollinem Solis filium., Vnde liquet Apollinem id
est Horum filium OsiSolis fil Sol sed Solis filius cujus
nomen seu Osiridis filius cujus nomen Ægyptij Reges affectabant. Quid in titulus
ille a b Hor seu Pathro Phathro Osiridis filio desumptus fuerit Proinde
Apollo Ægyptius non erat Sol sed Solis filius cujus nomen Ægyptij Reges affectabant
Quid ni hic sit Phathros filius Osiridis Quid in hic sit Pharaonh filius
Osiridis – Quid ni Sol sit Osiris et Apollo filius ejus Phathr
Osiris et filius ejus Phathros
Osiridis & Isidis ad Solem et Lunam translata fuissent, et sic Phathros sonaret
filium solis, quod Reges subsequentes Reges sed Pathros nomen nomen intitulus Pharo
Vide Horus ob s vel Horus assumerent Horus Vnde ob affinitatem Solis, sese eo assumerent
Vnde tandem Pharaoh pro rege et Horus Pro pro filio Solis sese nominari voluerint.
nomen se Pathros ob affinitatem solis, ut Imperatores assum perinde ut Romani Imperatores
appellarent D Si Noachus imperabat in Orbem totum Noachus imperabat in orbem
totum,
piam omnem Ergo Proinde Apollo non erat Proinde Apollo Ægyptius non erat
Sol sed Solis filius cujus nomen Ægyptij reges affectabant. usurpabant. Sed et Æthiopiæ
Regibus qui Ægyptij a Mizraim erant generis oriundi, idem persuasum.
odori) ita loquitur, Testis invocetur Sol nostri generis author & rursus lib 10. Sol
author generis majorum meorum. Chochorum etiam qui ex Ægypto
sunt profecti sunt, Rex vetustus Æætes dicebatur esse Solis filius (Ammian l 17.) I [Genus
igitur derivabant Ægyptis reges ab aliquo cujus nomine Sol cultus fuit: sclilicet ab
Osiride et inde titulum filij filij solis usurpabant apprime affectabant. Osiris et Isis aliquando pro Nilum et Terram Ægypti, aliquando
Stellas fixas Sirium et Canicularem maximè verò Solem et Lunam
significant.] Si reges omnes Ægyptij generis Ægyptij se filios Solis nominabant dici affectabant
quidni Pharaoh id ipsum significet, sitque Osiris Sol iste & Phathros vel Pharos ejus filius
Apollo idem quod Orus cum Pharoh, sitque Osiris Sol iste & Phathros Apollo ejus
fill filius. Apollo es Osiris licet aliquando Nilum & Terram
Ægypti significant, aliquando Stellas fixas Sirium et Canicularem, maxime verò
Solem et Lunam. Et quatenus Osir significant.
P Phathros velApi Osi
Noah toti terræ Orbi, Chamus toti Africæ Ægypto et Arabiæ, Misraim toti Ægypto Æthipiæ Æ
gypto cumque partibusai Ægyptida Thebaidi. consideremus quod Primus rex Thebanus strictè dictus erat Phathros. & propterea Reges subsequentes cum Ab eo populus Pathrusim (Gen 10.14 .) et regnum Terræ Pathros, et Pathros t Ezek. 30.14. Isa 11.11.Ier 44.1 Ezek 29.14. (Isa 11.11 Ier 44.1, 15. Ezek 29.14 et 30.14) et par est ratio nominis Regij: quod postquam divinum quiddam sonaret Regem et filium Solis vulgariter sonaret, ad a cæteris etiam Regibous Ægyptijs affectari potuit.
Dij partem sunt Reges ut Saturnus, Iupiter, Sol, Horus & partim
regno Typhone Typhone Vulcanus. Reges
maxime spectant ad rec Astronomi Reges proprios ut regnan Astronomi
maxime respexerunt ad imperia regum propriorum. Saturni et H F Astro
nomi maxime respexerunt ad imperia regum propiorum, ideoque
Astronomorum Dij regij Porro nomina horum Deorum recte/ Porro hæc omnia ita
se habere rectè colligi potest partim ex Deorum affinitate, et nuptijs & rebus gestis
Consanguinei statuuntur omnes & Saturnus sororem
Sororem Isidem in uxores duxisse dicuntur Quod Quæ omnia soli p nam nisi
primis illis temporibus ubi mortales omnes erant consanguinei et fratres cum sorori
bus matrimonio jungebantur. Et ab Et quamvis id in Saturno verum s
fiat mentio filiarum Noach Noe possibile est in arco servatorum neque filijs ejus geniti sint liberi ante
Diluvium, possibile est ut filij quid ni per uxorem filiorum Chami intelligantur
fratribus ejus soror instante Diluvio fratribus desponsata? Sed Idem de
vi erat ex temporibus moribus illorum moribus primorum temporum. Porrò Saturnus [dicitur esse Saturnus Chus solummodo
ex omni Deorum numero Saturnus solusconstitutus
usurpatur.
Folio 13v is clearly intended to be read before f. 13r.
13v
Et par – – –
Quæ cum spectent ad Origines Astronomiæ visum est paulò fusius expo
nere. De qui Vnde Philo Byblius (apud Euseb. Præp. Evang l 1. c 9.)
De quibus Vnde Philo Biblyus: vir apud Eusebium l 1 l 1 Præp. Evang. c 9 Sanchoniathone (author vetust bello Trojano antiquior)
Barbarorum, ait Philo Byblius, antiquissimi – – – immortales Deos haberent. Hæc Philo vir antiquius ex Sanchoniathone apud Euseb. Præp. Evang
l 1 c 9. Spectat hoc argumentum ad Origines Astronomiæ et propterea visum est
dignum est quod hic fusius exponatur.
Saturnum cum filijs tribus Iovem, Neptunum et Plutonem esse Noachum cum
cum filijs totidem ChamSen Iaphet et Sem abunde satis probavit Bochartus in
Geographia sacra abunde satis probabvit. Nam Saturnus in Orphicis dicitur παγγενέ
τωρ et γενάρχης et ejus uxor Rhea Μητὴρ μέντε θεων ηδὲ θνητων ανθρώπων.
Per Ab aa Sanchoniathon apud Euseb. Præp. Evang l. 1. c Ægyptijs pingebatur a cum oculis ant et post qua quasi res
et ante diluvium et post vidisset. Dij a Philos Dij (quorum primus est
Saturnus) per a Philosophis et Poetis ex Oceano orti dicuntur: Et unde
Vnde et Ægyptij pingebant Deos in navi super aquas Nimirum in
memoriam diluvij.
Saturnum esse Noachum abunde satis Bochartus in Geographia sacra abunde
satis probavit. Id quod etiam Idem de Iano, Italorum vetustissimo LanorumLatinorum Deo, intelligendum est. Saturnus Deus
erat temporis et in Orphicis pingebatur dicitur παγγενέτωρ et γενάρχης et ejus uxor Rhea Μητ
pingebatur cum oculis ante et post quasi res et ante diluvium et post vidisset.
Ianus etiam (a quo mensis Ianuarius) Deus aa[
et a Septimio apud Terentium Maurum nominatur rerum sator
et principium Deorum, sed et cum facie gemina pingebatur
N bb fingebaturcc Plin l .34. c. 7 Arnob l. 3.morta viro admodum
præ cæteris mortalibus longævo, Deorum et mortalium omnium patre., et intelligi possunt vero Dij (quorum
primus est Saturnus) et mundi duplicis inspiratore. Porro Saturnus et Rhea Dijque reliqui contemporanei a Philosophis et Poetis ex Oceano orti dicuntur
Vnde et Ægyptij semper pingebant Deos suos in Navi super aquas [ Postea
primus omnium regnavitsse inque in aureo sæculo dicitur & a filio Iove tandem
atque regno pulsus est, Ianus Iani item symbolum erat navis. Nam
Vnde nummus olim in Italia ausus cum faciem Iani ex una parte et
imagine navis in altera cudebatur. Navem illam & postea dictus fuit Saturnus a fugit in Italiam
fugisse et a cum ibi lateret dictus fuit Saturnus a voce סתר satar quod latere
unde etiam Italiam nomen Chittim aChettis et Cetij et Italia Chetima כתים latere latendochetim chetim occultus, latens, (ut aa Geogr. l 3.c 5. Bochartus fuse
et exponit) & pro quibusæ proprio sermone dixerunt Latinos et Latium. &
Latere Ianus autem Saturnum in Italiam appellentem excepisse dicitur
adeoque Ianus a
Italia cum facie Iani bifrontis ex una parte et imagine na effigie navis ex
altera cudebatur. Et ef pliquihonorem Saturni
honorem qui nave in Italiam trajecerat, et a Iano rege (ut recentiores fabulati sunt) exceptus fuerat. Ianus
igitur Saturno Saturno contemporaneus erat et vel prius degeba
regnabat in Italia vel potius ipse erat Saturnus. Navim autem (cum plures in Italiam
Noe cum filijs ex aqueis quodammodo natus fuit circa Babylonem regnavit et postquam
reg regno pœ familia posteri Chami regnum Babylonicum ibi ille filij sui duce Nimrodo regnum ibi occuparent, ratione
consentaneum est quod aliquò fugeret. profugeret. His adde quod Saturnus omniūum Noe primus vineam plantavit & inebriatus fuit et similiter Saturnus omnium
primus agriculturam docuit (unde falce donatus est) & quodque ebrietati
præfuit et eoque nomine cultus fuit in Saturnalibus. Ianus item dictus
fuit nomen suum habuit a ייν vino et dictus fuit Consivius a conserentdo & quem nominari Ianus a יינ jain vino &
undeolim Græcis Oenotria dicta et a rege Oenotro olim olim dicebatur.
Oenotria pars aliqua olim nomen obtinuit Oenotriæ. Præterea Saturnusm cum & Noacho Noe in esse Noachum
ex sequentibus innotescet. confirmatur. Abyde Saturnus regnavit aureo sæculo quod
fuit omnium primum Saturnus Præterea Saturnus lata lege sancivitsse dicitur nequis Deos nudos impune
contempletur (scilicet Respicit autem hoc ad impietatem Chami.) quodet In Saturnalibus domini
serviebant servis Illud vero (nempe factum videtur in memoriam maledictionis Chami). Saturnus regnavit
rex erat orbis totius et regnabat toto aureo 13r sæculo quod fuit omnium primum et longe fælicissimum. Multa orbis loca perag Sub ejus imperio
pax summa nec ullus labor aut ærumna. Omnia erant communia et
indivisa. Terra nondum limitibus partita. Tres genuit filios Tantæ erat
justiciæ ut neque sub eo servierit quisquam neque quicquam privatæ rei
habuerit. Terra nondum limitibus partita. Quæ omnia de Noacho verissima sunt. Genuit autem Saturnus Ttres genuit filios Plutonem
Neptunum et Iovem natu minimum id natu minimum. Et orbem
totum inter eosd tandem universum inter eosdem divisit, dedens deditque deditque Iovis natu
minimo Cœlum, id est Chamo natu minimo regionem ardenti
Neptuno autem Mare, id est Iapeto, insulas et regiones
maritimas et trans mare positas ab Orientalibus (Gen 10.5) dictas insulas Gentium, et
Plutoni terram divitijs abundantem et id est Chamo natu mini
mo regionem ardenti Soli propiorem, Iapheto regiones
maritimas et trans mare positas ab Orientalibus (Gen 10.5)
dictas insulas maris Gentium, et
terram fertilem longeque et late patentem. dedit ‡ ‡ Neptuno, inquit Lactantius – regnaret. Post Post Orbis divisionem
Imperij contigerunt gesta sunt bella duo spacio insignia alterum in Ægypto inter filios Chami
de quo posthac agetur: alterum in Chaldæa Babylonia quo Nimrod
imperium ibi fundavit Etbrodus Chami nepos imperium
imperium in Babylonia fundavit. Hoc bello est bellum illud quo
gentiles dicunt Saturnum regno suo a fillio Iove expulsum fuisse.
Belo Gestum Gerebatur Mercurij enim consilijs Mercurij atque adeo Iovis
auspicijs gestum fuit.
consilijs Mercurij atque adeo auspicijs Iovis gerebatur. Sed et
Nimbrod dictus fuit IupiturIupiter. Babylonicus Diodorus l. 1 Titanes nepotibus Chami contemporaneos facit et Filias Saturni Babylonici
qui Belus est, Sanchoniatho vir antiquus, Titanidas vocat, et propterea
Belus est Titan seu Nimrod est Titan. Abydenus autem – – – –
conflatum. Cum Noe hoc bello jam de regno suo pelleretur, credendum
est quod aliquo fugerit. Et Ix et fama perantiqua est quod in Italia
subinde latuit. Inde Nomen autem Saturni a סתר Satar latere. desumptum
videtur et Italiæ nomen Cittim a כתים occultus latens (ut Bochartus
Geog l 3 c 5 fusè exposuit) et latina sermone Latium Pro Cittim
autem Latini proprio sermone dicunt Latium. Quo tempore Saturnus ad Italiam appulit, Ianum volunt ibi regnasse: ideoque Ianus aut Rex antiquior est aut verius Rex idem cum Saturno. Nam Ante Saturnum Deus penes vos memo est. Tertull. Apolog. c. 10. Saturnus ab Orientalibus
Chivan Chiun et Chiwan appellatus fuit, quæ nomina ab ιαν ( Iano
non multum differunt. Ιαν vero Ianus est dialecto Latina Ianus est. Subsecutum est bellum
illud inter auspitijs Iovis et consilijs Mercurij
cum Saturno gestum. Quod cùm a I Chami nepotem gestum
Nimrodo gereretur, a Titane etiam nepotecæterisque gereretur
a dictum fuit etiam bellum Titanuism. Et sic ex uno
bello Gentiles, af propter diversitatem nomin allegoriarum, duplex geminum fecerunt.
Filias enim septem quas Astarte quæ Venus est, Saturno Babylonico qui es seu
Nimrod Belo genuit Sanchoniathon (vir scriptor bello Trojano antiquior) Titanides
vocat et propterea Tita Belus seu Nimrod est Titan. Abydenus autem
qui ex Medorum et Persarum monumentis historiam texuit, postquam
structuram et eversionem Turris Babylonicæ descripsera & hominum disper
sionem descripserat, subjungit: Homines quorum ad id tempus una eademque
lingua fuerat, multiplicem ac discrepantem ex eo vocem emisisse
ac postmodum Saturnum inter ac Titana bellum esse conflatum.
Certum est igitur Saturnum esse Noe. Hujus nomen Ianus seu ιαν
non multum differt a Chiwan seu et Chiun Hunc Orientales Chiun
et Chivan appellarunt: quæ nomina ab ἴαν seu Iano non
multum differunt.
14r
Deorum verò cultus in hunc modum pelle cœpisse videtur.
Qua ratione Homines in Asterismis Medicæa in honorum et memoria benef. Medicea atque alij nomina
clarissimorum hominum nuper transtulerunt in Lunam, eadem veteres nomina majorum
suorum ad astra retu astris Planetis et Elementis imposuerunt. Sic Mercurio Planetæ
impositum est nomen Regis Thoth a qu
Hammun seu Chamo est inditum. Is est Chamus a quo Ægyptus olim Chamia dicta & a
Cophtitis hodieque Chemi; & Africa item universa olim Ammoneia, Multæque per Arabiam et
Æg Africam omnem urbes loca denominata sunt, imprimis vero H & in Ægypto vero No-Ammon quaquæ (Ier 46.25) dicitur Hammon de No a a
Noacho ut opinor, et Chamo conjunctim; quasi dicereas Hammon Noachi. ‡ ‡ ‡ Hoc mense Ægyptij lugebebantlugebant mortem Osiridis et propterea id erat mensis primus regni Phathros. Ab eodem Pathros com
multisque per Arabiam et Africam omnem idque ex interpretatione EratasthenisEratosthenis. M & ut ab urbes alias reliquas et loca per Arabiam et Africāam
ab ab Ammone communi gentium illarum patre denominata præteream, in Ægypto est a
et loca quædam per Arabiam Africam et Arabiam aAmomonia / et non Solun / Et (ut
alia per Africam et Arabiam loca præteream) urbs Ægypti No-Ammon et Ammon
No et
♄ ♃ Ammonis ♂ ♀ ☿ Thoth. Ignis Aer Neith. Aqua Typhon. Apollo Phut.
Ammon ♃. Thoth ☿. Neith Minerva. Pythius Apollo. Ptha Cneph, Canobus. Osiris Nilus Sol. Isis Terra Luna
Ab Aristo Herodotus in Euterpe, Αμμουν Ab AristoleAristotele scribitur Αμμους.
Hesychius: Αμμους ‡ ‡ Ammonus Hammus est Iupiter secundum Aristotelem. Hic est Syrorum deus Thamuz Ezek 8.14. Plato in Plato in Phædro disserens de Thoth; Erat,
inquit, tunc totius Ægypti rex Thameus in magna superioris regionis urbe quam
Græci vocant Thebas Ægyptias ipsumque appellant Deum Hammonem. Hunc esse Men
vel Menem regem primum Ægyptiumaech conjunctim Dispoc Diospolis
urbs olim olim regia maxima ÆgyptiDiospolis nominata No (Ezek 30.14, 15, 16) et No-Ammon (Nahum 3.8)
& HAammon-No (Ezek 30.15) et Amon de No (Ier 46.25) quam Septuaginta Diospolin
(urbem Iovis) interpretantur. Nomen idem qua patuit in omnibus. per omnes Chamo
concess notum celebratum fuisse æam et Arabiæam loca inde deno
minata, loci ut Ar E ut tum Africaæ totius nomen antiquum aa Steph. Ammonia & tum etiam Dei Ammonis
cultus Gentium illarum Deus communis Hammon. Stephanus: Ammonia Africa mediterranea Lucanus lib 9
Quamvis Æthiopum populis Arabumque beatis
Gentibus atque Indis unus sit Iupiter Ammon.
A Iove et Iun
Diodorus Porro Ex Iove et Iunone natos esse Osirim Isin et Typhonem refert Diodorus
et Osirim esse Mis esse ex Misraim vel Masor vel Masor (per levem literarum mutationem) haud malè disputat derivatum esse derivat
Vossius. Malim Busiride Osir Male rejecta littera prima At vi vel nuper rectius prodeat.M Nili Fluvij longe celeberrime Nomen Mesir Misraim numero duali non tam homi
nem quam populum significat, M Masor singularis et popu &c. Ægyptum duplicem. Masor
numero singulari et populum significat et forte f populi patrem.
& populi duplicis Ægyptiorum communis pater. Sed et mensis Ægyptij nomen Mesori indi
cat Fluvius item Nilus qui fuit longe
celeberrimus Nilus etiam (fluvius longe celeberrimus et Osiridi sacer) nomen suum Sihor (Ies. 23.3)
& Siris (ut ab Ægyptijs et Æthiopibus & Ægyptijs vocabatur, a quo et unde etiam nomen stellæ Siri
a primo Ægypti rege perinde atque desump desumpsisse videtur et communi Ægyptiorum patre
desumpsisse videtur verisimile est. videtur. Sior autem et Siris ab Osir & Osiris
parum differunt.
Typhon Historiam Typhonis ab Oro Osiridis et Isidis fi seu Apolline c
Orum fi
Ex Osiride et Iside Orum fuisse vel Horum natum, et ab eo Typhonem occisum fuisse
fuisse tradidere docet tradebant Ægyptij. Græci autem autem eadem referentes dicebant Pythonem serpentem ingentis magnitudinis
Draconem ab Apolline occisum fuisse ab Apolline & inde Apollinem vocant Pythium. Vnde Typho
per usitatam literarum transpositionem
Mizraim ut Typho Oride Osiridis, &
regionibus per ea tempora cognitis Dracones seu Apollo
autem seu Apollo (Ægyptijs Ηαρουηρις) quærendus erit inter filios
cum Pathros, cum Ætyptus cujus Hujus enim posteri Path Pathri Pathrusim dicuntur Gen 10.14) & in Thebaide sedem
habuerunt ubi quæ ind quædicta
appellata et Thebais in Thebaide quærendo est & primos Astronomos alius resqueÆgypti & reges
ibi quærendæ sunt ubi Philosophia primùm floruit. Vt auom fit aAmon; et
Men, et & Menes, et a Masar, Os Mesi Masaor, Osir Osiris & Siris ita a Pathros
Phathros fit &
Inde etiam commune Regum subsequentium nomen Pharaoh vel (ut Iosephus habet) Pharaothes desumptum videtur: ut Pha
Vnde idem sanct vel P idem Ægyptijs Rege vel D idem erit ac Rex vel Dominus Sic ex nomiene
Mesori (cujus popi posteritas Misraim seu Ægyptus dup mensei ultimo Ægyptio impositum verisimile
est qdquod Mesori (cujus posteritas indicare videtur quod Deorum aliquis a Mesori Masor cujus
pos denominatus fuitvel potius vel potius Masor vel potius Masor filio Chami et patre Ægypti duplicis inferioris
quæ Misraim a singulari Masor dicitur a nome no nomen mutuatus sit. Misraim est Ægyptus
duplex inferior vero ut Notat Botchartus nomen est populi cum nomen duale sit non
hominem sed populum hominis progeniem duplicem significat, nimirum M Ægyptum duplicem inferiorem
a filio Chami oriundam. Nomen singulare est Masor. Sic et Latini Vulcanum
a Tubal-cano nominasse creduntur Postquam verò nomina humana Stellis et
Elementis imposita sunt nomina humana consequens erat ut historiæ hominum eorundem res gestæ
deos tanquamet postquam ut 1 quod Saturnus
(Noachum intellige) tres genuit filios Iovem natu minimum, Neptunum et Plutonem quorum Iupiter fuit natu minimus id est Chamūum
natu minimum (Gen 9.23) Iaphetum, et Semum. 2 Quod Saturnus (ut in Orphicis est) f dicitur) fuit παγγενέτωρ
& γένάρχης & ejus uxor Rhea Μητὴρ μέντε θεων ηδὲ θνητων ανθρώπων.
Quod sub imperio Saturni pax summa nec ullus labor aut ærumna. Omnia fuisse
communia et indivisa & unum cunctis p neque Terram limitibus divisam. 8 Quod
terram orbem tandem omnem universum inter tres filios diviserit & Iovi Cœlum id est Chamo regionem alt ardentem Soli
propiorem, Neptuno autem mare id est Iapeto insulas et regiones maritimas quas ab Orientalibus dictas
Insulas maris, & Iap Plutoni Terram id est divitijs abundantem id est Semo Asiam
fertilem, longeque et latè patentem & dederit. Quod 4 Quod Saturnus 4 Quod Saturnus omniūum primus agriculturāam docuit unde falce donatus est 5 agriculturam docuit, et quapropter
falcem do gerit Quod Ebrietati præfuit &(unde Saturnalia) & quodque lege lata sancivit nequis Deos nudos impunè contempletur,
Quo nimirum of ob impietatem Chami. & quod
gebatur ab Ægyptijs) & quod Dij ex Oceano nati sunt geniti orti essent. Vnde Symbolum Saturni
apud Italos erat navis er erat symbolum Saturni apud Italos navis erat et Ægyptij pingebant Deos in navi super aquas. et symbolum Saturni apud Italos erat navis Quæ omnia ad di
luvium etiamsi Itali spectare videntur. 6 Quod primus agriculturam docuit, unde falce donatus est: Quod
justiciam et animi simplicitatem induxit vitam humaniorem induxit Tantæque erat
justiciæ ut neque sub eo servierit quisquam neque quicquam privatæ rei habuerit.
7 Quod is ætate omnium prima et felicissima ideoque aurea dicta regnavit. Sub ejus imperio
pax summa nec ullus labor aut ærumna. Omnia erant communia et indivisa: Terra
nondum limitibus partita. 8 Quod terram tandem – – – 9. 9Et Quod Iupiter patrem de
regno expulit: id est nempe ubi per nepotem suum Nimrod (qui et Belus Chamus & nepos (qui Syris et Chaldæis erat
Cœli dominus Iupiter)ex Æg coloniam ex Ægypto in Babyloniam traduxit & ibi
regnum condidi regnum fundavit.
Nam pos cum Gentes aliæ Ægyptiorum exemplo doctæ, suorum etiam Heroum nomina in astra transferrent.
Postquam autem superstitio Astrologica stellis stellis indiderint conciliasse
animæ ascriptæ attributæ sunt quibus cognoscerent res humanas & omnia una cum cognitione rerum humanarum et potentia pro arbitrio regerent juvandi vel
nocendi. Vnde damnum inferendi. Vnde Plotinus: Per animam suam, inquit, hic mundus
fit Deus. Sed et Sol Deus est quia animatus & sic etiam sunt alia astra. Cultu autem
astrorum indies vi talium Deorum per hujusmodi opiniones indies vigente addita sunt et et memoria hominum
crevit simul veneratio mortalium hominum quorum actione nomina sunt stellis indita
et actiones eorum interea e memoria hominum paulatim elapsæ non stellis ipsis poeticè ascribi cœperunt
Vnde duo evenere: ut mortui tandem colerentur, et Vnde tandem fit factum est ut mortui cole
rentur et ut ipsis indita donec tandem his quoque divinos honores participare
et tum dei imere Et quo pro Semideis quidam habiti sunt quotquot recens actionum historiarum
memoria in hominum numero inter inter inter homines conclusit: cæterorum actiones sunt Dijs
semper cœlestibus non rarò ascriptæ utplurimùm ascriptæ.
pro varijs eorum affectionibus per varia pingebant animalia, ut S Solem & Vulcanum &
SolemVulturem Accipitrem, Lunam per Felem, Mercurium
per Canem & Cynocephalum & Ibin avem, Iovem per Arietem hominem arietino capite
Martem et Venerem per Cornices duos marem et feminam, Minervam per Vulturem
volantem, Terram per bovem, Aquam per serpentem.
14v
Deorum vero cultus Cultums vero Deorum & Theologiam gentilemis in hunc modum cœpisse videtur suspicor. videtur.
Vidimus nuper quod Galilæus sidera Medicæa Circum-Iovalia in honorem et memoriam benefactorūum
Medicea suorum Medicea nominavit Medicea, quodque alij nomina clarissimorum hominum nuper ab alijs translata
sint in Lunam. et olim In Asterismis etiam memoriam quorundam hominorum
conservatur
conservari cernimus. Quo consilio Astronomi recentiores hæc fecerint, eodem
et vetustissimi nomina majorum suorum stellis imposuerunt et elementis. Sic Mercurio
15r
Cultum astrorum autem astrorum non a singulis gentibus seorsim excogitatum
esse sed a commune aliquo fonte per orbem propagatam & ad gentes in omnes manasse & ad philosophiam
fortasse docet et consilio Philosophorum propagatam fuisse discimus ex consensu religionum consensu et sacerdotum philosophantium disciplina. et Theologorum disciplinis philosophicis.
Sic enim Cæsar de Gallis; Deum, inquit, maxime colunt Mercurium colunt: hunc om
nium inventorem artium ferunt, hunc viarum atque itinerum ducem; hunc ad quæstus
pecuniæ mercaturasque habere vim maximam abritrantur. Post hunc Apollinem
& Martem & Iovem et Minervam. De his eandem fere, quam reliquæ gentes habent
opinionem, Apollinem morbos depellere, Minervam operum atque artificiorum
initia tradere, Iovem imperium cœlestemcœlestium tenere, Martem bella regere. Druides
qui rebus divinis intersunt, sacrificia publica ac privata procurant, religiones
interpretantur, magno sunt apud eos honore. Nam fere de omnibus controversijs publi
cis privatisque constituunt, a bello abesse consueverunt, neque tributa una cum reliquis
pendunt, militiæ vacationem, omniumque rerum habent immunitatem. Tantis excitati
præmijs & sua sponte, multi in disciplinam conveniunt, magnum ibi numerum
versuum ediscere dicuntur. Itaque nonnulli annos vicenos in disciplina perma
nent. Neque fas esse existimant ea literis mandare. Inprimis hoc volunt per
suadere, non interire animas, sed ab alijs post mortem transire ad alios. Multa
præterea de sideribus, atque eorum motu, de mundi ac terrarum magnitudine,
de deorum immortalium vi ac potestate disputant & juventuti tradunt. Disci
plina in Britannia reperta atque inde in Galliam translata esse existimatur:
& nunc qui diligentius eam rem cognoscere volunt, plerumque illò, discendi causa,
proficiscuntur. Hæc Cæsar. Si spectes honorem et privilegia sacerdotum, si
silentium discentium, si poesin et opiniones de animarum immortalitate et transmi
gratione animarum deque Mercurio omnium artium inventore, si Astronomiam, & Theologiam reliquam: in his omnibus
disciplinam Ægyptiam agnoscas. Sed et Mercurij Mercur nomen Ægyptium Ægyptium Mercurij nomen Theuth propemodum
tenuere, hunc Teu
tatem, humano cruore placabant, id est Martem et Mercurium. Sic et Vnde
Minutius in Octavio ait, Mercurio Gallos humanas, vel inhumanas, hostias cædere.
Sed et in Hyispania vicina tumulus juxta Carthaginem novam repertus est
qui (teste Livio (lib XXVI Mercurij Teutatis diceretur. Et Germi deum suum
primum (authore Tauta aa Vide Sched. de Dijs Germanis Thautem et Theutatem nominabant. Phœnices eundem Deum
Taautem colendo videntur originem sacrorum suorum ad Ægyptios referre. Cecrops ex Ægypto profectus deos Ætyptios in Græciam primus
intulisse dicitur. Eodem tempore Græcus
Postea Orpheus ab Ægyptijs eruditus et in Græcum redum sacra
ad normam Ægypt reportavit & sacra eorum sacra illa in Thraciam transtulit tam Philosophus insignis quam Theologorūum & extitit.
pater extitensexistens. Lucianus per περὶ ἀστρολογίης scribit Æthiopes primos ad cœlestes motus
attendisse. Ad Ægyptios postea transijsse rerum cœlestium studium. Græcos non ab Æ
gyptijs aut Babylonijs inventam accepisse sed ab Orpheo Oeagri et Calliopes filio
qui primus in Græcia confusè et sub involucris fabularum ac mysteriorum tecta
quædam tradidit. Et Græcos ab Orpheo Astronomiam edoctos esse docent Signa
Oph Orphicæ fabulæ in
sed aliæ formæ alia nomina sunt indita simulachris. Ita etiam in Chaldeorum sphæ In Cepheo, Cassiopeia, Andromeda,
Perseo, Pegaso, et Cote bellua marina legitur historia mythi Cephei Aethiopūum
regis ob Astronomiam celebrati. In Hercule, sagitta, Vulture, Cancro, & Leone,
habetur Allegoria Herculis. Argonautam In Ariete chrysomallo, tauro ignivomo,
Geminis Argonautis Castore et Polluce, in Hydra quem adjecto pharmaco Medeæ poema pharmaco interfectum esse Poculum et corvus
cadaveri insistens et poculum denotatnt, inque Argo navi et in Chirone Iasonis magistro tota
Argonautarum fabula continetur. Argonautis intererant Hercules et Orpheus
In Serpentario, Sagitta, vulture, Cancro et Leone habetur Allegoria Herculeis
in et Signosigno adjuncto qui jam Hercules dicitur Engonasi signo Engonasis depingi
videtur Orpheus. Engonasi (qui nunc Hercules dici solet et cum clavo
pingi) nomen ante tempora Arati exciderat. Pingebatur olim cum mani
bus ambabus ad modum suppliciantium more ad humeros erectis. Genuflexio et manuūum
elevatio virum religiosum et supplicem denotatnt. Talis autem autem Orpheus in Argonau
tarum fabula depingitur delineatur. Hercules in Serpentario ex serpente dignoscitur. 15v Hoc docuit Achi Hoc dis A Hoc discimus ex ut refert Achillis Statius in Isagoge ad Phænomena
Arati. Vnde verisimile est Orpheum ab Ægyptiorum Sphæra conspecta edoctus
asterismos novos prædictos excogitasse, etpropriam verò imaginem sine nomine pinxisse. Orpheum
enim in Ægyptum navigasse et al et ibi a Sacerdotibus eruditum fuisse confir
mat Diodorus et consensus Theologiæ Orphicæ cum Ægyptia (ab alijs expositus) idem comprobat.
Æthiopes vero quorum Rex Cepheus et quibus quos Lucianus primos omnium ad cœlestes motus
attendisse dicit, Thebanois esse videntur. qui jam Hi Æthiopibus hodiernis fui Horum
regnum olim ab Ægypto diversum fuit et populis qui nunc Æthiopes dicuntur
conterminum. Eustathius, diversa Ægypti nomina rescensens recitans; vVocatur, inquit,
Aeria et Potamia et Æthiopia ab Æthiopibus qui ibi sunt; quorum plerique veterum meminere. Intellige
Thebaida. Memnonem Th Regem Thebanum Hesiodus appellat Ἀιθιόπων
βασιλῆα Regem Æthiopum. Damis (Apollonij Tyanei comes) vidit Memnonis
T templum et ejus loquentem statuam in Æthiopia: id est in Thebaide, scilicet
in Lybica Thebarum parte. Hanc Menelaus, apud Homerum, Telemachum sic
alloquitur
– – Και Αἰγυπτίους ἐπαληθεὶς
Ἀιθιοπὰς θ᾽ ἐκόμην –
Per Ægyptumque vagatus
Æthiopes adij –
ib Scilicet ex inferiore Ægypto, sive proprie dicta, in Thebaida. Nam Homerus disserte
dicit Menelaum Thebes venisse. Hæc est Æthiopia illa in qua, ceu patria
nativa ceu patria (ceu patria nativa), HomerusIl. festum ano animatum omnes (statis scilicet temporibus) undique convenire et convivi
um celebrare. Nam Thebani ob scientiam siderum præ cæteris Ægyptijs cæ
lebrantur, et Rex Thebanus fuit Theuth, cui artium omnium inventionem antiqui tribuebant, fuit Ægyptij tribu
ebant, fuit Rex Thebanus. Et propterea Thebais pro Ca a Thebais Rex Deorum conventus convivia solennes in
Thebaide, ceu patria nativa, celebrari dicuntur solo nativum in Thebaide
Latinorum Deorūum ex Ægyp
Deos Ægyptios ab Italis cole cultos esse jam ante vidimus. Horum verò ceremonias Numa
Pompilius maxime institut apprimè docuit, et is Philosophus insignis. Astronomiam ita
tenuit ut annum inex mensesibus 12 distingueret duodecim Lunares distingueret et
constituereit, et cum menses illi lunares essent, et dies 354
solummodo continerent, adde jusset ut secunquedo
quoque anno vicissimo per dies nunc viginti duo nunc viginti tres vicibus alternis adderen
tur: qui quarto quoque anno dies conficiunt 45, quibus id est annis singulis dies
11
, Hic an ex quibus annus solaris Lunarem superat et una cum anno Hi autem una cum die anno Lunari dierum 354 annum complent solarem qdierum 365
quo nunc utimur. Hic etiam annum in dies fastos et nefastos distininxit distinxit descripsit, ex qua Astrologum fuisse et propterea Astrologiam calluit, cùm dies istius deinde fasto distinctiones illa ex Planetarum Planetarum cum dtempora fausta et nefasta pro Dominio Planetarum dicerentur dici solerent. Imprimis autem, inquit Florus, focum Vestæ virginibus colendum dedit, ut ad similitudinem cœlestium siderum, custos imperij flamma vigilaret. Et Et Sacra vVestæ esse symbolum astronomicum in confesso est: ut ex Plato dicit Vestam solam, dijs cæteris vagantibus, manere solam in Templo Deorum id est in templo siderum.
16r
ut cum Dicunt Dicebant autem Belum esse Neptuni et Libyæ filium, et sic Neptunum cum Libya conjungendo docebant Typhonem esse Libycum. Et hinc est quod Neptunus qui ab Ægyptijs odio habetur, ab Afris quam maxime honoratur. Belum autem dicunt a Neptuno genitum non quod esset Neptuni filius naturalis sed quod et bellis bello bellis Neptuni improbo TyponisTyphonis exemplo bellum intulit conciperetur nascerentur ambitio audacia temeritas & bellorum studium parentibus. preum essent et occasio ambitiones tumultuum & bellorum subsequentium quibus Nimrod subinde factus natus sit Belus seu Dominus Orientis Porro Plutarchus in Iside affirmat quod plaustrum, cujus loco jam ursa major conspicitur, consecratum erat Typhoni Porro Plutarchus (in Iside) affirmat quod Vrsam esse Typhonis. Plaustrum intelligit. Nam ursa est constellatio recentior a Græcis excogitata. Inventio autem artis equitandi currus et artis equestris adscribitur Neptuno Libyco. Herodotus in Melpomene Quadrijugos equos jungere a Libybus Græci didicere. Maximus Tyrius: Instituta Cyrenaica sunt aurigationes. Ephorus: Athenienses quidem ad nauticam, Thessali ad equestrem, Bœoti ad gymnasticam Cyrenæi autem ad Curulem artem se applicant. Scholiastes in Pindari Ode 4 in Pythijs Pythia Ode 4: Cyrenum equestrem appellat non ex præsenti occasione sed quia Neptunus Libyes docuit equos currui jungere. Præterea Diodorus author est quod Pugna ① Diodorus author est quod Pugna Hori cum Typhone commissa sit fuit ad fluvium [Nilum] prope vicum qui Antææ nunc nomen habet ab Antæo quem Hercules Osiridis ætate supplicio affecit. Igitur Hercules cum suis idem eodem in loco et & cum Antæuom et cum Typhone pungnavitpugnavit et utrumque vicit e ibidem vicit, et ex circumstantiarum consensu hostis idem agnoscitur. Sed Proinde T S. Antæus non sit Typho, Hercules duo consimilia bella gesserit quod fingi non debet.. Ac Bellum Herculis Herculis cum Typhone est decantata illa Gigantomachia ubi Iupi Gigantes cum Iove Apolline cæterisque Iupiter, Apollo Apollo Hercules dijque suis cum suis auxilium Hercule (id est Cham, Horus, Chus &c) Gigantes cœlum & dominium cum Ægypti quod affectantes stravere cœli (id est Ægyptium) affectantes prostraverunt. Confessum est apud omnes inquit Diodorus quod dijs cœlestibus Hercules in bello Gigantum suppetias tulerit. His adde quod bellum Hercules Certamen certe Ægyptis cum Typhone sit decantata illa Veterum Gigantomachia, qua Iupiter Iupiter Dij cœlestes Iupiter Apollo cæterique auxiliante Hercule (id est Cham, & Horus cum socijs auxiliante Chus) Gigantes dominium cœli affectantes (id est Ægyptum regnum) affectantes prostraverunt quasi fulmine bellico prostrarunt Martio prostraverunt belli prostraverunt Martio belli prostraverunt. Turbarum initium ~ ~ ~ Pieri filia apud Ovidium sic describit: Ovid Initium belli sic Ovidius
Bella canit superum falsoque in honore gigantes
Ponit et extenuat magnorum facta Deorum
Emissumque ima de sede Typhoëa terræ
Cœlitibus fecisse metum, cunctosque dedisse
Terga fugæ, donec fessos Ægyptia tellus
Ceperit et septem discretus in Ostia Nilus.
Huc quoque terrigenam venisse Typhoea narrat
Et se mentitis superos celasse figuris;
Duxque gregis, fit dixit, fit Iuppiter: unde recurvis
Nunc quoque formatis Libys est cum cornibus Ammon.
Delius in corvo, proles Semeleia capro,
Fele soror Phœbi, nivea Saturnia vacca,
Pisce Venus latuit, Cyllenius ibidis alis.
Vranus ex Titæa uxore Titanes [Saturnum, Atlantem, Hyperionem &c] suscepit præter filias P
Atque Atque Talis fingitur Deorum consternatio, donec Hercules eis auxilium tulit, cum copijs aderit eis opem tulit adesset adesset in eorum veniret adesset. Nam confessum est apud omnes, inquit Diodorus, quod dijs cœlestibus Hercules in bello Gigantum suppetias tulerit. Subinde vero (ut habet idem Diodo vero (ut habet idem Diodorus) pugna Hori cum Typhone commissa est ad fluvium [Nilum] prope vicum qui Antææ nomen nunc nomen habet ab Antæo quem Hercu Et quemadmodum Typho vel Typhoeus pro Gigante immani habetur Et quemadmodum Poetæ Typhonem vel Typhoeum immensæ magnitudinis Gigantem canunt sic Antæum pro Gig immani Gigante celebravit antiquitas Typhæum verò. Et quemadmodum Typho vel Typhoeus fama populari pro immani gigante celebratur sic etiam Antæus. Plutarchus in Sertorio de Tingi: Antæum ibi jacere tradunt Libyes, ejusque sepulchrum eruit Sertorius non habita barbaris fide ob magnitudinem: Et cum incidisset in corpus LX cub sexaginta cubitorum longitudinis, ut fama est, obstupuit. Idem habet Strabo l 17. Famam audis plusquam poeticam, sed quæ docet bellum Herculis cum Antæo celebre Gigantomachiam fuisse celebrem illam Gigantomachiam fuisse. Hercules et Antæus erant principes populorum duorum et propterea cum copijs suis dimicaverunt. perinde ac in bello Typhonis. Tali bello Ægypti 16v omnem perturbari necesse esset. Ægyptij autem nullum aliud hujusmodi bellum agnoscebant præterquam cum Typhone. sub mortem Osiridis. His adde quod Æg bellum Ori cum Typhone Ægyptij describebat per certamen Apolli Nec alius eranterat hostis quocum Hercules congrederetur præter Canaan Græci de quo posthac dicemus.
His adde quod bellum Ori cum Typhone gestum Græci Ægyptij non describunt per certamen Apollinis cum Typhone vel Pythone Typhone vel Pythone dracone ingentis magnitudinis dracone describunt.
His adde quod Typho quocum Orus seu Apollo decertavit, dicitur a Græcis Draco magnitudinis ingentis & ab Ægyptijs Bebon qua ob a voce Arabie Hubabon (ut qua Dracon (ut notat Bochartus) qua voce Draconem significari Bochartus docet. Dracones autem ad quos hic allusum est non alibi reperiuntur a reperiuntur in Canaan nam in Africa sola inveniuntur. non alibi reperiuntur intra terras Chami quam in Africa proindeque Typho is est qui in Africa sedem fixit. Draco iste dic. promiscuè dicitur Typho et Pytho; et Apollo, a parta victoria, dicitur Pythius ludi etiam a in memoriam Pythij in honorem Apollinis instituti manifesta allusione ad nomen Pyth vel Phut. Sic etiam Orus (cujus pronunciatio habe Ægyptia habetur in nomine Ori-genis) nomine a parentibus paganis Ægyptijs paganis oriundi) habetur). Græci Ex hoc nomine inverso Græci efformarunt Typhonem Nam Ægyp Typhonis non ex ign Ætyptia nomen Ægypti ignotum fuit ÆgypijsÆgyptijs. Iis d Io Typho dicitur Seth aa Plutarch. in Isid. vulgo dicebatur Seth, (ut habet Plutarchus in Iside ut Plutarchus in Iside testatur. id est compotator, qua propterea quod fratrem convivio exceptum fraude sustulerat. scilicet quia fratrem convivio exceptum fraude sustulerat unde Lycaonis fabula. At nomen Phut Æ Phut non fuit Ægyptijs ignotum non fuit. Dixi Phu Astronomiam Dixi philosophiam in Thebaide maxime floruisse. Ibi Plato collocat Chamum et cum Chamo conjungendæi sunt I Mercurius Isis et Orus. Summa Vrbis antiquitas, splendor ins magnitudo et splendor insignis & splendor et splendor nomen Hammon No Ammon No-Ammon testantur sedem regiam ibi collocatam fuisse ab initio. Vrbium enim omnium non solum Ægypti sed etiam orbis fere totius hæc maxima et splendidissima fuisse perhibetur et ante tamen ante Imperium Nebuchadnezaris diminui ab Assyrijs occupatam diminui cœpit. Ibi etiam Herodotusl. 2. c 5 ait: Olim Thebæ Ægyptus vocabatur, Reges ipsi Thebani & populus omnis regnique potentia Thebanorum. Igitur Orus qui patri regno successit ibi sedem collocat et posteri ejus Igitur Orus qui Typhonem repulit et una cum Matre sua Typhone pulso rexit Ægyptum subinde rexit Igitur Isis et Orus et sequentes reges ibi ibi regnarunt. Iam vero Thebademidem esse partem illam Ægypti quæ in sacris literis terra Pathros dicitur Bochartus de probavit. Terra Pathros est Pathros autem est iste filius quin Mizsraimi filius qui sedem ibi posuit Gen et poptereapropterea is ipse quem Ægyptij vocant Orum idem cum Oro is ipse quem Ægyptij Orum vocant. hic erit Orus. Dubium enim non est quin Ori filij ibi sedem habuerint ubi Orus cum posteris regnarunt. Pathros septuaginta interpretibus est Φα θουρης Φαθώρης et Φ Παθούρης, Hieronymo Patures et Phatures voce composita ex Phat vel Path et Ores vel Vres, vel secundum (terminationem Hebraicam) Oros. Pathros igitur dicitur contracte pro Phath-Oros, vel Path-Oros quod idem nomine composito ex nomine victoris Ori et nomine hostis victi nomine Puth vel Phut vel Phut & nomine victoris nomine Oræi et Ægyptijs idem significat quod Græcis et Latinis Apollo Pythius. Nam Apollo, teste Herodoto, Æyptiace Ωρος Orus dicitur. Ejusque vestiarium extat in nomine Ori-genis. Vnde verisimile cum Græci dicitur Philosophiam suam ab Ægyptijs et Ægyptiorum discipulis edocti fuerint verisimile quod Vnde verisimile est quod una cum Deo hocce Ægyptio ejus nomen Apolloinis Pythijum ab Ægyptiujs ad Græcos & Latinos manarit. De [Apollinis autem nomen Ægyptium esse Or vel Ori vel Orum Orum Her et Herodotus affirmat colligo tum ex nomine Ori-genis qui a parentibus paganis Ægyptijs oriundus fuit, tum ex voce Ath-yris quem] interpretatur esse matrem Hori.
Sed quis sit Mercurius nondum dixi. Se Vulgata est sententia quod sit filius Iovis ex Atlandtide Maia, SanchonithoSanchoniatho in loco jam supra citato dicit esse filium Misor seu Osiridis. Conciliari possunt hæ sententiæ dicendo quod sit Nepos Saturni ex mente Chaldeorum sit Nepos Saturni seu Chami et ea ratione filius Iovis. Suspicor igitur quod sit Anubis, iste filius quem Osiridsis etx uxore Typhonis vel potius ex ejus filia Maia virgine genuit idque ob has rationes. Cur Anubis præ legitimis Osiridis filijs pro Deo coleretur nulla occurrit Ori ratio nisi si hic sit Mercurius ipse. Anubis semper pingitur canino capite: et hæc est effigies Mercurij. Nam canis autem (Horo teste Horo Apolline) sacrum scribam et vatem significat. Apuleius & Servius ad Vergilij – Latrator Anubis; Mercurium
– Latrator Anubis
Mercurius, inquit, capite canino pingitur qui ideo quia nihil est cane sagacius. Apuleius l 11 p 384 Ille superum commeator – attollens canis cervices arduas, læva caduceum gerens. Strabo l 17 p 812: Omnis Ægyptus bovem, canem, felem colunt. Mercurij Mater 17r [Maia Atlantis filia. Nullus alius jam After erat cujus hæc esset filia præter Phut. Atlantes est חתלא Antes Hetelantes, חתל אנתי Hatal-Antes, Falsus est Antes, Perfidus Anteus, et contracte Atlantes, Atlas vel Atlas. Antæum verò jam Phut esse jam probavimus et nomen ejus monti Atlanti et mari toti Atlantico ante hominum memoria impositum indicium est hominis olim cele respondetauthori tanto respondet. Mercurius igitur æque ac Anubus ex Typhonis filia inhoneste genitus fuit. Vterque adulterio genitus idque que e idque matre Afra & patre Ægyptio.
Ægyptijs Typhon dicebatur Ph P
Ægyptijs Typho dicebatur
Ægyptijs nomina Seth Typho dicebatur nomen utplurimum Seth nonnunquam, SBebon & Smy, quibus nominibus inquit // contrarietas et
Ægyptijs Typho dicebatur utplurimùm Seth dicebatur Seth, nonnunquam Bebon & Smy; quibus quæ nomina, inquit Plutarchus, violentam quandam inhibitionem contrarietatem aut inversionem designant: et Seth (a שתה) compotatorem denotat, nempe qui convivas suffocat demersos suffocat, ut Typho Osiridem unde forte Græcorum Ποσειδὼν, παρὰ τὸ πόσιν δοῦναι, Bebon autem Draconem vel est vel Serpens. Nam Ægyptij Elementum aquæ per Serpentes delineant. Vnde Pytho Græcis est Draco ingentis magnitudinis Vnde ludi Pythici in honorem Apollonis ob cæsum ingentis magnitudinis Draconem Pythonem instituti hono Vnde Th Pytho Græcis est serpens Draco ingentis magnitudinis Vnde Antæus Platoni rem Apollinis instituti. Dracones autem h et Serpentes ad Africam spectare quis non videt? Sed de Neptuno abunde satis Nulla regio serpentum feracior est neque alibi Dracones magnæ molis inveniuntur præterquam in India quæ philosophis primis ut opinor ignota. Libycum vero fuisse TPythonem confirmatur etiam ex nomine Apollinis gg Macrob. Saturn. l. 1. c. 17. Libystini. Sed de Neptuno abunde satis. ex eodem patre natos esse, haud dubium est. Græci volunt eos Vtrosque Fratres esse Apollinem et Mercurium vulgaris est opinio et Græci ex Iove natos esse dicunt. Græci volunt esse filios Iovis Fratres fuisse Ex eodem patre natos fuisse haud dubium est. Ap Apollo autem Orus est et Horus autem erat filius Osiridis et Apollo Apollo autem Orus esste et Orus erat filius Osiridis. Vnde etiam At Herodotus ab Ægyptijs autem ab Ægyptijs edoctus facit disputat sedcontra Græcos suos quod & Apolloinem facit filiusm Osiridis, Mercurium quoque & Sanchoniatho ut Mercurius in quoque loco citato Mercurium facit dicit esse quoque filiumOsiridis consentunt esse Misor. est Conciliari Misor qui id est Osiridis. Conciliari tamen possunt hæ sententiæ dicendo quod vere sunt filij Osiridis & atque adeo ex mente Chaldæorum sunt nepotes Saturni seu Chami et eo nomine pro filijs pro Mis Iovis habiti filijs habiti. Apollinēem esse HoOrum aHerodotus, bDiodorus Plutarchus docent & HoOrum esse filium Osiridis et Isidis et eodem cc lib 2 Herodotus, dd lib 1 Diodorus, ee De Iside Plutarchus, ff Apollonij scholiaste in Argonaut. l. 4, v. 272. Dicæarchus abunde satis docent. De Me Mercurium ex Is Chamo et et ejus nepote Maia nagenitum esse non est verisimile. M suscepisse filium Anubim docent Id certum estse videtur, Osiridem ex Typhonis vel uxore vel filia Maia natu maxima Maia filium Anubin filium suscepisse et Anubin æque ac Mercurium æque ac Anubim ab Iside educatum fuisse æque ac Anubim Osiridi et Isidi adhæsisse: et cur duos fingamus ejusmodi nothas duos fingamus Osiridis et Isidis pupillos duos videt patrie & matre Afra illegitimè genitos, Osiridi adhæsisse nutrice Iside assignemus non video genitos et a nutrice Iside educatos non video. Præsertim cùm cætera quoque similes sint. Pingitur per denique Anubis canino semper capite etque hæc est Mercurij ipsius effigies. Nam dicatur canis & canis canis (teste Horo Apolline) sacrum scribam et vatem significat. Servius ad istud Vergilij
– Latrator Anubis
Mercurius, inquit, capite canino pingitur ideo quia nihil est cane sagacius. Apuleius l 11 p 384. Ille superum commeator – attollens canis cervices arduas, læva caduceum gerens. Et nisi Anub Mercurius sit Anubis non video quorsum nominaretur Mercurium nominarint Hermanubis Inde Anubis dicitur Hermanubis Et nisi Anubis sit Mercurius non video quorsum tantopere coleretur. Strabo l 17 p 812: Omnis Ægyptus bovem, canem, felem colunt Κυνοκεφαλον Strabo l 17 p 812 Cynocephalum [i.e. Anubim] Hermopolitani colunt – Est Nomus Cyn Cynopolites et Canum urbs in qua Anubis colitur & canibus honor et sacer quidam cibus constituitur. in Cynocephalum [i.e. Anubim] Hermopolitani colunt – Bovem canem et felem Ægyptus omnis colit Si Merc Anubis non sit Mercurius non video cur tantopere coleretur. Sed nec intelligo cur An Merc nomen Hermanubidis famosus fer Mercurio tribueretur. Cultus tantus non nisi Mercurio convenit. Cultus autem tantus Deo tantus non nisi Mercurio haud minori Deo quam Mercurio competit. Adde Sed et Mercurij nomen Ηρμάνουβις idem confirmat, et quod Horizontem Anubidis esse dixerunt. Nam Mercurius i est Planeta soli semper vicinus, nunquam videtur nisi in ipsa Horizonte. Cæteri omnes vel in Meridiano cernuntur.
Herculem esse Chus esse Herculem ex superioribus patet, et propterea hic erit Herculem autem est Mars est. Witichindus Chron. Saxon l 1. Germani secundum errorem paternum sacra sua propria veneratione venerantur, nimirum Martem, effigie columnarum imitantes Herculem. 17v Author libri de Mundo qui Aristoteli tribuitur: Stellam Martis multi stellam Herculis vocant. Macrobius l. 1 Saturn. c. 12: Salios Herculi – – – – appellant. Achilles Tatius in Isagoge: Stella Martis Ægyptijs est Herculis stella. De Hercule traditur quod Terram purgavit a bestijs. Mars quoque Latinuis Synodus Mars dicebatur Sylvius. Mars quoque Venator erat. Nam Latinis dicebatur Sylvius. Atque talem etiam fuisse Chus colligere videor ex conditione regionis Arabum Nabathæorum quam ut Æ longe Ægypto vicinam et longe feracissimam terram verisimile est Chus incoluisse. Diodorus l 3: Nabatæi multum ad mare [rubrum] multum etiam in meditarraneis locis oblinent. Populosa enim est et supra modum pecorosa regio – Populus Tauros, Ponti accolas, feritate scelerumque nefario ausu nefario imitatur. Ob pascuorum vero frequentiam ac bonitatem, non tantum infinita pecorum omnis generis agmina verum Camelos quoque agrestes cervosque & Dorcadas alunt. qQuorum abundantia ex desertis invitat Leones Lupos et Pardales cum quibus pro tutela armentorum, Pastores dies ac noctes decertare coguntur. Sic regionis felicatas mali causam præbet. Et hac occasione verisimile est Nimrodum se venationi addixisse ferociter se feris captandis exercuisse.
The remainder of the text on this page is written upside down.
Huc spectat etiam quod Ægyptijs Typho erat Neptunus Ægyptiorum et Neptunus erat Deus Lyibiycus. Ægyptij Docet enim Plutarchusa Plut Isid. quod Ægyptij Typhonem mare vocabant et Nephthin exremas terræ partes quæ mare attingunt ideoque eam ultimam nominabant & Typhonis uxorem dicebant, et odio ipsius Typhonis aversabantur etiam eos qui uterentur mari. Vnde etiam bb Clement. Alex. Str. 5. odium signabant per figuram piscis et cc Herod. l 2 de piscibus gustare nefas ducebant. Per Per extremas terræ partes quæ mare attingunt intellige partes mari Oceano adjacentes Igitur Typho est Neptunus. Neptunum vero esse deum Lybicum Herodotus patefecit. Neptuni nomen, ait,
Vt Ægyptij patrem suum Osirim suum, Assyrij regem suum Belum, Latini patrem Ianum Gentis conditorem et Gentes singulæ majores suos apprime honorabant sic Afri peatrem suum Neptunum honorando præ ho præ cæteris gentibus Neptunum honorando, hunc sibi patrem vendicabant vendicabant
Afrum fuisse Typhonem Neptunum Typhonem innotescit etiam ex inventione et gg Diod l 5 usu equorum et curruum. T Equi enim a Neptuno primum domiti sunt et equestris rei scientia ab eo tradita: unde Hippius, id est equestris nominatur, & hh in Iside Plutarchus ex disciplina Ægyptiorum scribit Vrsam esse constellationem Typhonis.
Equi igitur et Plaustrum ad sunt Neptunia spectant sunt symbola spectant autem ad Afrorsum
18r
Docebant etiam tam Orpheus cum sectatoribus quam Pythagorei singulas stellas esse mundos in æthere qui terram, aerem, ætheremque contineat
Cum Pythagoreis
Orpheus item cum et sectatoribus et sectatores dein
Docebant autem Pythagorei stellam quamvis stellam esse mundum Lunam esse terrram habitabilem esse Lunam, st et quamvis etiam stellam quoque esse mundum est in æthere qui terram aerem ætheremque contineant . pariter et Lunam esse habi Hæc opinio in Orphic etiam in Orphicis perhibetur. Nam et Orphei sectatores singulas stellas esse mundos dicebant. Xenophon Similia docuisse videntur Heraclides Xenophanes et Heraclitus et Heraclides Ponticus. Terram igitur et Planetas cum Planetis consocianbantur autem de genere stellarum erran Planetarum esse prædicantes quid ni solem ni fallor videntur fixis adjunxissent cum Aristarcho? Orpheus autem ipso bello Trojano antiquior, primus omnium studium astrorum in Græciam invexisse dicitur. Vnde et Lyra f ejus et expepditio Argonautica ipsius carminibus conficta et celebris reddita cui et ipse interfuit, aliaque id genus poetica in cœlis visuntur. Namque Iasonis tum magister Chyron tum navis Argo, et Hydræ pervigilis cadaver quod cCorvus depascit, Poculumque Medeæ cujus veneno bellua interfecta fuit, dein Argonautæ Gemini Castor et Pollux et Taurus ignivomus cornibus deauratis thesauri custos & ultimò Aries Phoquis Chrysomallus historiam Argonauticam ad vivum exhibent. Hercules qui interfuit expeditione et Wempus labores Orpheus scripsit aliquibus est serpentarius et Engonasis Hercules Namque Asterismi autem cum sint Hesiodo antiquiores antiquiores & vetustiores, conficti videntur quo tempore Sola Orphei philosophia florebat in Græcia. [Engonasis cujus qui jam nomen Herculis dicitur cujus autem nomen obtinuit Arati temporibus ignotum otiose aliquibus est Orpheus Hercule in Serpentarium ablegato, erat aliquib rect rectius alicui quibusdam rectius dici videtur dicitur Orpheus dicitur. Convenit tum Lyra juxta posita tum constellationis genuflexio et manusuum ambarum elevatio super humeruis rectus ambabus non pugnacem sed supplicem denotants Talis an erat Orpheus Namque Orpheus tam vivens quam (ut in fabula Argonautarum) quam moriens exhibetur occurrit exhibetur supplex. Ex Ægypto autem prodijt in Græciam introducta invecta est astronomia. Et OrpeusOrpheus permissindo Græci autem et Ægypto Astronomiam suam derivarunt Asterismi autem Græci autem ex Ægypto Astronomiam primitus derivarunt. acceperunt. Ibi Orpheus et Pythagoras Theologiam et Pythagoras Scientiasm et mythologiam didicerunt. theologiam & Mythologiam qua qua Græcia tam et Pythagoras symbola figurarum et numerorūum ad occultandam philosophiam didicere. didicere Primo philosophia [Græciam totam inf fabulis Philosophia prioris Orphei philosoph. philosophicis infecit et sola regnasse videtur ante usque ad usque tempora Thaletis. Vnde cum Asterismi, cùm sint Hesiodo antiquiores vetustiores, ex Orphei et ante tempora Thaletis videtur sola regnasse floruisse. Asterismi sunt Hesiodo antiquiores adeoque cum sint etiam mythologica ad Scholam Orphicam referendi videntur. Ejusd Ex Tenuit etiam Numa rationem Ægyptiensem philosophandi per figuras. Namque Etenim Namque philosophia ejus Pythagoricæ Pythagoricæ perhibetur similis perhibetur Pythagoricæ hoc est mystica. Et symbolum Et exemplum habemus in Symbo Sic enim Templi quod erexit Vestæ et agnus quem forum Cumque Et eo philosophandi generet perinde Cumque Et eodem spectat quod in symbolum orbis rotundi et ignis solaris in centro templum erexit Vestæ forma rotunda et ignem solarem perpetuum in medio asservandum sanxit. Sed et Philosophia ejus confertur cum perhibetur similis Pythagoricæ adeoque erat mystici generis hoc est mystica.
Docebat etiam tam Orpheus cum sectatoribus suis quam Pythagorei & alij nonnuli singulas stellas esse mundos in æthere qui terram et aerem & ætheremque contineant. Terram autem hoc modo de genere Planetarum esse prædicantes, quid ni solem fixis adjunxerint cūum Aristarcho? Orpheus autem primus omnium Astronomiam in Græcia docuisse perhibetur et ejus rei indices extant Asterismi mythologice hieropglyphice secundum Orphicam philosophiam delineati. Namque Astronomia primitus ex Ægypto in Græciam navigasse perhibetur. Et ibi Orpheus una cum 18v philosophiam suam et Theologia sua artem didicit et artemque illam ob sermonis mystici qua Græciam omnem fabulis infecit. Sic et Pythagoras in Ægyptum profectus artem reportavit loquendi allegoricè per figuras et numeros. Vnde cum Ægyptij Planetas numerarent Planetas hoc ordine ♄ ♃ ♂ ♀ ☿ ☉ ☾ his planetas eorum ordine designavit eodem ordine per tonos musicos & is in irrisionem vulgi docuit assignavit distantias eorum a terra assignavit eodem mensuravit ordine et eodem ordine per proportiones harmonicas et musicam sphærarum lepides tonorūum et semitonorum et lepide musicam sphærarum adjunxit, at inter discipulos suos, quibus exposito allegoriarum sensu, astronomiam Coperniceam propagavit: Per hujusmodi sermones ænigmaticos factum esse suspicor quod A ut Plutarchus putaret Anaximandrum Thaletis discipulum aliquibus Plutarcho videretur Terram in medio universi collocasse quis tamen teste antiquiore Eudemo apud antiquiorum quem Eudemus antiquior testatus est qui tamen teste antiquiore Eudemo Terram in sublimi pendere docuit & moveri circa mundi medium. Vt cùm symbolum orbis rotundi et ignis solaris in centro is templum erexit Vestæ et ignem solarem perpetuum in medio assignandūum sanxit designam. Vt cum designavit ignem solarem in medio universi erigendo Vestæ templum rotundum templum erexit Vestæ forma rotunda et ignem perpetuum in medio asservandum sanxit . Similiter et Numa sub allegorijs more Ægyptiense philosophatus est. Namque hujus philosophia Pythagoricæ similis perhibetur. id est alligat mystica et exemplum ejus habemus in templo et perinde in symbolum orbium Et exemplum habemus in templo Vestæ templo rotundo quod Vestæ extruxit Vestæ et igne perpetuo quem sanxit in medio asservandum. Nam Tali enim hieroglyphico designavit solem in medio mundi fertur ignem solarem in medio universi designasse orbis designasse designasse. Sed et Sed Philosophia ejus more pythagorico philosophatus esse dicitur hoc est Ægyptiensi philosophatus esse dicitur, hoc est Ægyptiensi. Nam Porro Ex mysticis docendi g Ægyptij enim per symbola tam figurarum et numerorum quam personarum et actionum mystica locuti sunt. Iam vero ex mysticis sermonibus noscuntur veriores Ægyptiorum discipuli & et docti ex horisum dogmate intelligetur dogma magistrorum philoso addiscitur et Ægyptiaca Philosophia. non par Plures in Ægyptum navigarunt et subinde pholosophatiphilosophati sunt, at quæ Quæ Ægyptij velanda putabant, communicata non sunt nisi cum sermonibus ænigmaticis quibus velarentur velarentur. Adsunt et alia d dogmatis Ægyptiorum non levia indicia. Docebant Docebant enim Ægyptij Philosophati sunt ænigmatice de mundis pluribus et speciatim de septem. Docebant Venerem et Mercurium circa Solem revolvi, et orbes planetarum qu quinque ♄ ♃ ♂ ♀ ☿ pingebant per circulos concenticosconcentricos. Orbem vero Lunæ pingebant seorsim cum quatuor Elementis inclusi circum Elementorūum quibus char cum elementorum charactere in centro per Ellementa terram intelligentes. Planetas principales numerabant a terra ad Saturnumo ad Solem, dein Lunam addebant & quatuor elel nomina Ignem, aerem, aquam, terram addebant. loco terræ loco terræ unius nominantes quatuor elementa ut Solem in medio universorum ex significarent solem tan solem in centro quam terram in circumferentia sed centro rerum omnium medio versari significarent. alludentes ut opinor ad systema Planetarum In Astrologia verò missis quatuor elementis, perhibentur derivabant nomina dierum septimanæ a planetis hoc ordine dispositis exhibuisse derivasse sdispositis hoc ordine, ♄, ♃, ♂, ☉, ♀, ☿, ☾, sole se per Solem semper collocabantntes in medio. Sic et Pythagoras, ubi designare septem voluit pPlanetas per tonos septem tonos in Musica usus est eodem ordine, solem collocavit in medio, deinde in que irrisionem vulgi mensuribus est Eorum mensuravit condavit exhi Planetarum designavit intervalla Planetarum per intervalla tonorūum lepide a et musicam sphærarum lepide addidit. silentium interea discipulis suis injungens Et ne sensus verus verus allegoriarum sensus prodiret in vulgus, Hujusmodi Sermoni Tandem injunxit silentium discipulis. Talibus igitur igitur allegoreis perperāam intellectio Imperantibus Tandem sub imperio Persarum Astronomia in Ægypto florere desijt, & postmodum a Græcis imperium obtinentibus restituta est. In Græcia verò qui in scholis mysticorum philosophorum eruditi non erant, ex ænigmatibuscis philosophorum sermonibus sermonibus perperam expo intellectis sive excogitant opiniones inciderunt in opiniones innumeras varias, ut de ordine Planetarum revolventium circa terram, de sphæris solidis, de musica sphærarum, de g quatuor elementis, de el sphæra ignis sub concavo Lunæ, de quatuor elementis. Docebant Ægyptiorum discipuli tum tam Chaldæi tum quam Pythagorei alijque præter alijque alias non pauci Cometas esse genus Planetarum. Ejusdem sententiæ erant Hyppocratees Chiums cum discipulis suis Æschino cæterisque, Diogenes Anaxagorams Democritums, Diogenems, Apolloniums Mundiums, Artemidorums, Seneca [Cometas esse genus Planetarum Hist tibus Cade hac sequentis necessario conjuncta erat fluiditas cœlorum Ad hos motus requiritur fl. cœ. Orbibus solidis ab Eudoxo, Calippo, Aristotele introductis necessario detrusi sunt Cometæ in regiones subluna infra Lunam.
[et Planetas recto continuo ordine numerarunt continuo a Saturno ad Solem numerabant addentes Lunam ultimo (Planetam secundarium) loco ultimo. Imperantibus Persis studium astrorum in Ægypto desijt & a Græcis Æyptiensibus ope observationum Chaldaic At aAstroglogicè tamen et mystice planetas et hieroglyphice videntur hoc ordine ♄ ♃ ♂ ☉ ♀ ☿ ☾ planetas disposuisse videntur solem solem pingentes in centro. in centro pingentes. Namque nomina dierum septimanæ (commentum plane astrologitumastrologicum) ab hoc a Planetis hoc ordine dispositis derivasse perhibentur.] Imperantibus Persis desijt studiūum astrorum in Ægypto et a Græcis Ægyptiensibus ope P Suspicor etiam Ægyptios Cometas pro genere Planetarum habuisse Sic enim senserunt Pythagoras eorum discipuli tam Chaldæi quam Pythagorei. Namque Chaldæi scientiam astrorūum ab Ægyptijs didicisse perhibentur et anni Nabonassari forma Ægyptiensis id indicat. Persis imperantibus desijt studium astrorum in Ægypto, [sibique a Græcis imperium obtinentibus ex Observationibus Chaldaicis et proprijs rustitimum est Ægypto observationes nullas antiquas suppeditante neque Græcia depositis Sapientūum allegorijs vulgariter tractari cœpit.] Interea philosophia [Iisdem temporibus philosophia quæ sub apud Græcos quæ hactenus inter sapientes sub larvis allegorearum latuerat, v] Per eadem tempora cœpit Græcia proprio marte & sermonibus apertis philosophari [&c traditiones ab Ægypto profectæ et allegoriarum traditionibus inter sapientis conservatæ] depositis et Græcia proprio marte philosoph neglectis paulatim traditionibus mysticis quibus philosophia Ægyptiaca hactenus inter sapientes propagata et conservata fuerat, et Græcia jam proprio marte et sermonibus popularibus philosophari cœpit, neglectis paulatim traditionibus mysticis quibus philosophia Ægyptiensis hactenus inter Sapientes clam vulgo propagata et conservata fuerat. Vnde et ante tempora temporibus temporibus Platonis temporibus ab ab Ægyptiarum hypothese systemate astronomiæ vulgariter recessum fuerat ab Ægyptiorum systemate astronimico, Primum temporibus Platonis vulgariter recedebatur erat recessum erat. Primum docebant Anaxagoras Democritus et alij nonnulli terram in centro mundi universi immatam stare 19r astra omnia in occasum aliqua celerius alia tardius circa terram immotam revolvi, idque in spatijs liberrimis.
20r
1 Philosophiam antiqui duplicem coluere, sacram et vulgarem. Sacram Philosophi per typos et ænigmata discipulis suis tradidere: popularem vulgarem Oratores aperte sacram vulgo et stylo populari scripsere. Philosophia ergo mystica sacra in Ægypto præsertim flu apprimè floruit et inde ad G in sciendtia siderum fundata fuit. Id ex annua Sacerdotum processione in honorem Philosophiæ hujus instituta manifestum est. Cujus Processionis formula Clemens Alexandrinus ἀυτοπτης sic descripsit.
Ægyptij peculiarem quandam exercent Philosophiam exercent. Illam maximè ostendit Sacra eorum Processio.
In hac Processione proxime post hymnos præfatorios procedit Astronomus cum instrumentis et libris sacris ad scientiam cœlorum siderum spectantibus. Hunc sequitur scriba sacrorum qui doc res Astronomicas et philosphicas et sacras qui descriptiones Cœli Terræ et stellarum et rerum sacrarum intelligit. Dein Tum Sacrifi Sacerdos et Præfectus sacrorum ea callentes quæ ad ritus et dispciplinas sacras sacros & Theologiam spectant Processionem totam claudunt. Conjungendo Astro scientiam stellarum et mundi cum Theologia et Scientiam illam primo loco ponendo, doceb insinuabant Theologiam suam ad astra respicere. Nimirum Dij Ægyptiorum erant astra et Tellus cum et Elementa quatuor. Hoc asserunt Diodorus et Laertius. e (ac Porphyrie relates Vt Testatur Scribit etiam Horus Apollo quod depicta Ægyptijs stella Deum significat. Chæremon quoque et alij (ut Porphyrius apud Eusebium refert) Deos nullos hoc mundo corporeô et partibus ejus superiores agnoscebant, sententiam suam ex authoritate Sacerdotum Ægyp esse disputabant ex doctrina disputabant Ægyptiorum quorundam dispu qui de alijs Dijs præter Planetas et Stellas fixas verba non facuint et nunquam loquuntur, sed fab mysteria et loquebuntur locuti sunt sed fabulas suas omnes theologicas de astris solis et Planetis et fluvio Nilo omninò interpretabantur et ab horum influentijs res humanas pendere crederunt. Vnde concludit Eusebius quod arcana Ægyptiorum Theologia ad astra et Planetas tanquam Deos solummodo spectabantspectabat. Id vel ex Deorum nominibus Deorum colligere licet, quæ cum Stellis et Elementis communia sutitur. T Talia sunt Saturnuos Iupiter, Mars, Venus, Mercurius, Sol, Luna, Vulcanus Iove, Marte, Venere, Mercurio, Sole Apolline, Luna, Diana, Vulcano, Neptuno, T Rhea, Vesta, Plutone, Cerere vel Iside ( quæ stellam canem decuplatis) Osiride (qui Sol est) Bel et Oro et Cerere quæ imo sub Tellurem atque vel Terram vel stellam Canis majoris significant, Osiride et Belo qui solem erant denotant,) et Oro Belo qui Martem & similibus. Hi ab Ægypto per gentes antiquitus propagati sunt et nihil aliud significant quam stellas et Elementa. significant. Sic enim Herodotus ait: Omnia fere Deorum nomina ex Ægypto, inquit, in Græciam pervenerunt. Idque ego ex Barbaris sciscitatus ita rem habere comperio, ac reor ex Ægypto præcipuè venisse.Herod. Euterpe. p 123. et paulo ante: Dicunt, inquit, Ægyptios duodecim Deorum cognomina primos in usu habuisse, & Græcos ab ijs fuisse mutuatos: illos etiam aras et simulachra & Delubra Dijs primos statuisse. Dij illi duodecim Sic et Dij illi ne erant omnium primi & semper cœlestes habiti alij sunt Dijque selecti, ex conventas et Deos Primi ordinis erant Dij illi duodecim Tullius lib 2 de legibus antiquis Deos triplices esse statuetur cœlestes commemmorat Cœleste et eos qui cœlestes semper habiti sunt et illos quos in cœlum merita vocaverint (Herculem, Liberum, Æsculapium &c) et virtutes morales quibus templa consecrabantur. majorum Gentium a Latinis dicti: cùm cæteri qui ab erit steritur e ex hominibus ob merita consecrati sint in cœlum evecti sint, Semidei, Indigetes, Semones, Minores, et Minorum Gentium dicerentur. nominarentur. Duplices autem erant Dij erant; alij Semidei Indigetes, Semones, Minores, et minorum gentium dicebantur, alij vero aliqui vel selelcti, cœlestes cœlestes et Majorum gentium. Priores ex Illi ex hominibus (ut ex Legibus antiquis conservat Tullius) in cœlum ob merita evecti sunt hi sane cœlestes semper habiti sunt, Et primitus erant Dij duodecim cConsentes quos Ennius his versibus commemorat.
Iuno, Vesta, Minerva, Ceres, Diana, Venus, Mars,
Mercurius, Iovis, Neptunus, Vulcanus, Apollo.
Ægyptij autem Planetas autem et elementa Ægyptij nominabant hoc ordine, Saturnum, Iupiter Iovem, Marstem Venuserem, Mercuriusm, Solēem, Lunam, Ignem Aerem Aquam, Terram Tellus quæ per Elementa quatuor hinc significatur Dea Ægyptia Neith, quam Latini Minervam appellmusnt quæque sapientiam philosophicam denotat. Tellus quæ per Elementa quatuor adumbratur numerum duodenarium complet. His duodecim comprehenditur Philosophia tota, dum Stellæ Astronomiam, et Elementa quatuor Physiologiam reliquam adumbrent et Minerva Philosophūum Minerva hanc omnēem scientiam adumbrant.
20v
2. Pro Dijs autem habiti sunt duodecim quod ab ijs humana omnia regi credebaturcredebantur. Nam Philastrius Brixiensis expresse asserit testatur affirmat Hermem definivisse secundum septem stellas hominum generationem consistere. Vnde Et Clemens Alexandrinus Ægyptios primos astrologiam inter homines intulisse; similiter et Chaldæos.Strom l. 1. Lib 2. Et Herodotus. ab Ægyptijs excogitatum esse, quis mensis, diesve, cujusque sit Deorum (id est Planetarum) et quo quis die genitus, qualia sortietur & quam mortem obibit et qualis vixerit. Per Deos Ægyptios Herodotus hic vocat intelligit Planetas. Nam dies Deorum sunt dies Septimanæ in gencellica Ægyptiorum arte in a VII Planetis denominati Ijs His Planetæ in genethliaca Ægyptiorum arte tanquam Dij quidam præficiebantur. præficiebantur ex ordine succes huma Vnde Dio Cassius: Quod vero Dies assignantur septem stellis quæ Planetæ vocantur id certè inventum est Ægyptiorum. ## Sic et Et quemadmodum septem Planetis septem dies sunt dies Planetarum totidem totidem tribuuntur, sic etiam annum inter Deos duodecim pari mensium numero divisum esse fuisse docent assignatos fuisse dicatos fuisse docent docent verba verba Herodoti verba patefaciunt. ‡ ‡ Et par est ratio signorum Zodiaci et domuum cœlestium quibus menses respondent. Ad eundem modum Sic etiam Chaldæi quoque (ut Diodorus lib. 2 affirmat) Deos Principes numerabant duodecim & singulis mensem & de duodecim Zodiaci signis unum attribuebant. docens septem sol etiam mensems esse Deorum duodecim duodecim Dijs suos tribuere proprijs imperas habuisse docent Verba Herodoti. Nam et Domibus vel signis duodecim quibus menses respondent, Astrologi Deos suos usque hodie præfigunt. docent verba Herodoti Vnde verisimile est distributionem anni in Menses duodecimum numerum mensium in anno a numero Deorum duodecim numerum mensium in anno Ægyptiensi a numero Deorum duodecim originem habuisse perinde atque numerum dierum in septimana Ægyptiensi a numero Planetarūum. Certe Dicit scripsit enim Herodotus Ægyptios primos omnium hominum invenisse Annum eique duodecim tempora distribuisse atque hæc ex Astris comperisse. Menses autem respondent distributioni cœli in du domibus vel signis duodecim quibus usque hodie dominos suos præfigunt Astrologi Sed et domibus Mensibus autem respondent domus et signa duodecim quibus Dij Astrologici usque hodie præfigunturciuntur. #
# 23. Horum Primorum Horum Deorum Eundem Numerum Deorum duodecim numerum duodenarum Latini etiam tenuere, et Deosque Consentes nominarunt, quasi Iupiter absque eorum consensu nihil ageret. Dij etiam selecti et majorum Gentium dicti sunt et semper cœlestes appellati sunt: cùm cæteri qui ex hominibus ob merita in cœlum evecti sunt Semidei, Indigetes, Semones, Minores, et Minorum Gentium nominarentur. Deos Consentes Ennius recenset hoc disticho
Iuno, Vesta, Minerva, Ceres, Diana, Venus, Mars
Mercurius, Iovis, Neptunus, Vulcanus, Apollo.
lantentior autem Præterea Alij Solem, Lunam, Saturnum, Tellurem, Plutonem, Liberum, Genium et Ianum inter sed Dijs semper cœlestibus Latini adjung est Deorum cœlestiumunt, atque ita Deos viginti selectos & semper cœlestes constituunt: Vnde manifestūum est quod vulgus Latinorum rationem Deorum cœlestium minimè tenuit. Nam cum Deus idem diversis in locis sub nominbusnominibus et fabulis diversis celebratisus sit, Latini pro varietate Dei nominum Deos cœlestes multiplicarunt. Idem Nam sol cum & Idem enim sunt sol & Satrus et cum aa Vide Vossiūum de Idol. l 2. c 16 et 19. Liber cum Apolline, Luna cum cum & Diana, et Pluto Liber Iuno et Ceres, Pluto et Pluto cum Cerere & Vesta cum et vel Terra et Cerere ut aliqui volunt, vel potius cum Sole aut Vulcano. Vnde factam est esse puto quod Ennius Saturnum Deorum numerum duodenarium absque Saturno complere. ‡ potuit. potuit. Sufficit igitur quod qua in Dijs Latinis majorum gentium reperiantur duodecim Ægyptij Saturnus, Iupiter, Mars, Venus, Mercurius, Sol, Luna, Vulcanus Minerva Iuno, Neptunus, Ceres, Tellus Minerva; quodque cæteri partem vel cum his coincident ut ut Apollo et Liber et Vesta et Vesta cum Sole, Diana cum Luna, Vesta seu Pluto et Iuno est Vesta cum Vulcano, Pluto (seu Terra) cum Cerere; & Liber cum Osiride qui Solem signifi vel ad Philosophiam nil spectant, uti Ianus quem primitus Semideum fuisse suspicor, et Genius qui nihilo aliud quam hominis vel urbis vel regionis cujuscunque spiritum custodem significat.
4 Cæterum ut vulgus hujusmodi Deos lubentius colerent, finxerunt Sacerdotes Ægyptij Solem et Stellas esse animatos et humana omnia intelligere, deque ijsdem tanquam liberè agentibus historias varias sub personis hominum composuere, Et hinc orta est Theologia gentilis; de qua Aristoteles finxere Deos duodecim in Ægypto primos omnium regnasse, deinde Semideos. et tam deor Præterea Ægyptij Deos suos pro varijs eorum proprietatibus per varia pingebant Animalia, ut Vulcanum per Scarabæum Solem per Scarabeum velt Accipitrem, Lunam per Felem, Mercurium per Canem & Cynocephalum et Ibin avem, Iovem per Arietem, Minervam per Vulturem, Tellurem Lunam Martem et Venerem per Cornices duos marem et fæminam, Terra Terram per bovem, Aquam per serpentem. Et hinc tandem ortus est Theologia Gentilis et cultus bestiarum et Imaginum. De quibus omnibus AristolesAristoteles: Traditum est, inquit, a temporibus pervetustis quod Dij Stellæ Dij etiam Dij sunt quodque numen universa continet: Cætera verò omnia fabulosè adjecta sunt ad persuadendam plebem & leges stabiliendas et ad usum vitæ: veluti cum humanam speciem induere Dij illi dicuntur aut alijs animalibus esse similes, cæteraque adjunguntur quæ sunt hisce consentanea.
Porrò
Cæterum ut vulgus hujusmodi Deos lubentius colerent, finxerunt Plan Stellas A Sacerdotes Ægyptij Solem et Stellas esse esse animatos esse et animarum virtute vel actiones humanas intelligere humana omnia intelligere, ijsque deque ijsdem tanquam liberè agentibus sub personis hominum actiones varias tribuere historias varias sub personis hominum tribuere. Nam et mythologicam historiam fabulas varias de ijsdem composuere Et mythologicam chronologiam compingentes finxere deos duodecim in Ægypto in Ægypto primos regnasse omniūum regnasse, deinde Semideos et sub mortales regnasse. in serie regum collocant. Ita Manetho apud Eusebiusm in Chronico Canonis parte prima – πρ Verum Eusebius Nominat tantum Deos septem Vulcanum, Solem, Agathodæmonem, Saturnum, Osiridem et Isidem . Ennius autem Ennius autem duodecim Deos recenset hoc disticho Horum numerūum Latini etiam tenuere numerum Deorum principalium duodecim. Eos Ennius recenset hoc disticho
Iuno, Vesta, Minerva, Ceres, Diana, Venus, Mars
Mercurius, Iovis, Neptunus, Vulcanus, Apollo.
Omittit Ennius Saturnum Planetam, qui Deum qui et pro Dijs duobus Igne et Sole et Igne ponit tria nomina Vestam Vulcanum et Apollinem. Vestam 6 omnibus verò Vestam Herodotus inter inter Vestam autem Herodotus inter Deos Ægyptios frustra quæsivit: qui tamen Deorūum duodecim duodecim nomina ab illis illis inventa fuisse scribit affirmat. Vnde verisimile est igitur Latinos vulgare numerum Deorum cœlestium recepiss tenuisse sed Philosophiam non recte calluisse. Suspicor etiam tam Iunonem quam Cererem eandem esse Deam cum Iside. Sed et Dijs cœlestibus majorum Gentium ab Ennnio hic recensitis Latini addidere Saturnum, Solem, Lunam, Terram Tellurem, Plutonem Liberum Genium & Ianum et Liberum: e quibus Sol coincidit cum Apollinem, Luna cum Diana, Liber seu Osiris cum Sole vel Terra & Tellus vel terra et Tellus Plutone cum Cererem Pluto cum Cererem Tellum Terra et Cerere. Genius autem et Ianus cum Libere haud recte inter Deos primitus ab Ægypto advectos numerantur. Vnde manifestum quod Latinorum vulgus, cum Philosophiam non rectè callerent, recepit quidem numerum duodecim deorum sed Deos illos ob nomina multiplicia non rectè ab invicem distinxite. Sufficit quod in Dijs Latinis majorūum Gentium reperiantur duodecim Ægyptij, Saturnus, Iupiter, Mars, Venus, Mercurius Sol, Luna, Vulcanus, Minerva, Neptunus Pluto Ceres Tellus: quodque cæteri vel cum his coincidant ut Apollo cum Sole, Diana cum Luna, Vesta seu ignis cum Vulcano, Iuno & Pluto seu terra cum Cerere, Pluto cum Cerere & Liber cum Osiride qui vel Solem vel Terram significat, vel ad Philosophiam Æ haud spectant uti Ianus et Liber quem esse Semideos primitus semideum fuisse suspicor, vel et Genius qui nihil aliud quam ho spiritum quemvis custodem significat qui hominis vel urbis vel regionis lat cuiuscunque tutelæ præficitur præfectum quam ho nihil aliud quam hominis vel urbis vel regionis cujuscunque spiritum custodem significat.
21v
Ægyptij Deos suos per varia pingebant animalia ut Solem per Scarabeum et Accipetrem, Lunam per Felem Mercurium per canem et Cynocephalum & Ibin, Iovem per Arietem. Minervam per vulturem, Terram per boves, Aquam per serpentes. Et inde sub tandem Animalium et imaginum cultus. At primò culti sunt Dij in Ægypto absque imaginibus simulachris Antiquitus verò etiam apud Ægyptios templa fuisset Sed Ægyptij se ex sine statuis ut Author est Lucianus docet.de Dea Syria
Scientiam siderum et Theologiam suam Ægyptij ad Heretem referebant ad Mercurium primum seu ab ijs dictum Theuth, vel Thoth seu Apollo referebant Vnde et eorum mensis primus ab eo Thoth cognominatus. est. Hun Hunc Menis primi Ægyptiorum Regis filium fuisse commemorat Eusebiusa Socrates apud Platonem in Phædro. Diodorus lib 1. Cicero de Natur Deor. l 3.
At antiquior At cultum primum et principalem stellis exhibitum fuisse non levia extant indicia. Nam Iobus vir antiquissimus: Si vidi, inquit, solem cum fulgeret & Lunam incedentem clare: et lætatum est in asbconditoabscondito cor meum & osculatus sum manum meam ore meo: etiam hoc mihi iniquitas judicandum maxima imputetur esset quia mentitus esse negaverim Deo contra Deum altissimum a Iudice, puni vindicanda sit, quia abnegatio est Dei altissimi. Iob 31.26. Moses autem ubi Deus in Monte Sina legem tulerat Nequis Deos colat a se diversos et nequis Idola vel colat vel fingit: hæc duo Decalogi mandata repi Moses De populum Israe Decalogum commemorsans, mar e docet mandatum secundum efformationem imagines et sculptas similitudines & imagines avium in cœlo, & bestiarum animalium in terra et piscium in Mari Mandato secundo illic prohiberi, et nequis forte elevatis oculos suos ad cœlos & videat solem et Lunam et Stellas & omnia astra cœli et errore deceptus adorat Deus ex quæ D eadem adoret. Verba priora expositio sunt caritas omnino respiciunt ad insanam illam Ægyptiorum superstitionem idololatriam quæ in cultūum avium et bestiarum & piscium constitit; Posteriora ad eorum Deos falsos in principio Decalogi apprimè interdictos referenda sunt.
5 Et hinc est quod cultus cultus astrorum cultus idololatria omni reliqua et antiquior fuerit et universalior fuerit et antiquior. T Vniversalitatem testatur Plato. Solis, inquit In Solem, inquit, et Lunam tum orientem tum occidentem pProstrationes inquit et adorationes tam Græcorum quam Barbarorum omnium (id in rebus omnibus et setcundis et adversis) exhibita coram Soli et Lunæ tum orientibus tum occidentibus exhibita, eosdem esse Deos pro Dijs certissime habitos esse declarant. Et in Cratylo: scribit quod prime et omnium antiquissime Græciæ incolæ, ut videbantur; perinde atque cæteri per ea tempora barbari, visi sibi sunt Qui Græciam, inquit, primi incoluere, ij videntur mihi illos solos (ut nunc etiam barbari multi) alios nullos agnoscerent agnovisse Deos præter visibiles vel sensibiles illos D solem, Lunam, Terram, Stellas et Cœlum. Quos, cùm perpetuo revolviantur a in circulos orbem currere adverterent, appellarent Θεοὺς a θέω quod currere significat. Deinde cum Dij alij invisibiles introducerentur, his etiam nomen receptum imposuerunt imponerent. Ita ille. At At verisi Et veri e Cederem o Nam in Et Verisimile est autem quod stellæ errantes mobiles ac fixis priùs discretæsunt fuerant a fixis et nomine των θεων a motu sumpto distinctæ, quam coli erant inciderent: postea verò cum nomen illud ad religionem traduceretur, alio nomine Planetarum, (a motu etametiam desumpto sed minus idoneo) Planetum ab Astronomis appellatæ. Solus igitur Deorum naturali naturalium et visibilum cultus ad Gentes plerasque ante tempora Platonis manaverat. Persæ venerati sunt Solem, Lunam Venerem Ignem Terram Aerem. Statuas autem in Templis non collocant nec nec Deos ullos censent ex hominibus ortos. Albani teste Strabone colebant Iovem, Solem, Lunam & nefas Putabant mortuorum curam gerere aut mentionem facere. Germani inquit rex est teste C Cæsare, Deorum numero eos solos ducebuntcebuntant quos viderent vident, Solem Vulcanum et Lunam: reliquos (id est invisibiles Semideos) ne fama quidem acceperunt. Galli Deum maxime Mercurium colebant deinde Apollinem Martem, Iovem, Minervam. Afri (ut memorat Herodotus) sacrificabant solis Soli et Lunæ. Templa Latinorūum regnant Numa statuis carebant. Tempore autem Iovi ne Gentes quidem Cananæis et B Chaldæis finitimæ deos nec statuas nec Semideos recepisse videntur. Nam cum Iobus se de omni peccatorum genere se purgare vellet et ad Cultus autem Porrò antiquissimos esse hujusmodi Deos colligimus ex libris Iobi et Mosis. Iobus enim ait Si vidi sese a Deorum falsorum cultu sic purgat: Si vidi, inquit, Solem cum fulgaret et Lunam incedentem clarè, & lætatum est in abscondito cor meum et osculatus sum manum meam ore meo; etiam hoc iniquitas judicanda, quia abnegatio est Dei altissimi. Moses autem Decalogum commemorans
22r
Æsculapius filius Leucippes filiæ Arsinoes filiæ Leucippi filij Perieres & Gorgophones. Pausan. p. 277 283
Reges Arcadiæ
3Nyctinus 5Azanes, 6Chitor 9Lycurgus, Ancæus, 11Agapenor.
1Pelasgus 2Lycaon, Callisto, 4Arcas, Aphidas 8Aleus – Amphidamas 12Hippothous,
Œnotrus Elatus, 7Epytus, Aleus Cepheus, Aeropus, 10Echenus.
13 Æpoytus, 14 Cypselus, 15Olæas, 16Bucolion, 17Phialus, 18Simus, 19Pompus, 20Ægineta, 21Pompus, 22Polymnestor 21 Polymnestor Æchnius
Briacas, 22Æchnius, 23Aristocrates, 24Hicetas, 25Aristocrates. Sub Æchnide bellum secundūum primusprimum Messeniacum. Sub Polymnestor Charillo synchronus. Cypseli soror filia Cresphonti nupta. Olæas Æpytum sororis filium Messenem reduxit. Æpyto in Arcadia regnante Orestes AgamenonisAgamemnonis filius Mycenis in Arcadiam demigravit. Agapenor ad Trojam militavit. Echenus Hyllum occidit. Ancæus Cha Argonauta ab Apro Chalidonio occisus. Auge cum Hercule concubuit Lycaon Cecropi synchronus. Pelasgus primus qui in Arcadia memoratur, docuit Tiguria ædificare, vestes ex corijs suillis facere & pro herbis & radicibus glandes adhibuit. Pausan p 599 600, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 98, 9. Cypselo regnante Heraclidæ in Peloponnesum redeunt. ib. p. 608.
Reges Achaiæ vel Syicyonis. Hellen. Zuthus, Achæus, Archander, Metanasta
Architeles
Quinquertium cœpit Olympiade decima octava. Discus ad Quinquertium pertinebat Pausan p 394, 498
Sisyphus Glaucus, Bellerophon
Ornytion, Phocus Doridas.
Thoas, Demophon, Propadas Hyanthides.
His regnantibus Dorienses exercitum duce Alete Hippotæ filio contra Corinthum duxere
Hercules, Antiochus, Phylas, Heippotas, Aletes qui Doridantem & Hyanthidem regno Corinthi privarunt. Aletes, Ixion, Agelaus, Prymnis, Bacchis, Agelaus II, Eudemus Aristodemus, Agemon, Alexander, Telestus Aristodemi filius, Automenes ann. 1, Annui Prytanis an 124, Cypselus, Periander.
Folio 22v and the whole of f. 23 are blank apart from page numbers.
24r
Pherecydes Historicus dictus et Lerius quod ab ex insula Lero ortus esset & Atheniensis quod Athenis vitam degeret & Genealogus quod Genealogias Atheniensium Archæologias & Geneologias perquam ample & fuseicem aut duodecim libris pertactaritveritpertractaverit, Pherecyde Syro aliquanto junior & Hecatæo Milesio Historico ferme æqualis, historiam deduxit ad Miltiadem illum qui Victoria Marathonia inclaruit. [Scripsit igitur tempore Darij Hystaspis & Xerxis.] Prideaux. Annot ad Marm. Ar. p. 11
Tempore Amphyictyonis filij Deucalionis quidam aiunt Dionysium advenientem in terram Atticam hospitio acceptum esse a Semacho ejusque filiam pelle caprina donasse. Prideaux. Annot. p. 24 And the Daughters of Semachus became Priests to Bacchus ib. p. 245.
Hercules, Hyllus, Cleodæus, Aristomachus, CresphontesTemenusAristodemus Heraclides in Peloponnesum redeuntes regna ibi condunt. Aristodemi filij Euristhenes & Procles sive Patrocles regno Lacedemonio potiuntur. Prid. p. 52, 149.
Temenus Cisus, AlthæmenesPhalces, Rhegnidas (qui regnante Codro Dores in Atticam duxit) Melta, Phidon decimus ab Hercule, sextus a Temeno nummum argenteum primus Græcorum cudit Phidonis frater erat Caranus qui ex Argis educto exercitu Macedoniam occupavit. Prid. p 150
Cresphontes Messeniæ rex, Æpitus fi. Glaucus fi. Istmius fi. Dotadas fi. Sibotas fi. Phintas fi. Antiochus & Androches fi. Euphaes filius Antiochi success regnum adijt an. 2 Olymp. 9. quo anno incepit primum bellum Messenicum cum Lacedemonijs. Prid p. 151.
Circa Cecropis tempora Bacchum Athenis cultum & vites ibi plantatas fuisse Servius in antiquis suis ad Virgilium Scholijs testatur?
Amphyictyon Atheniensium Rex Athenis primus festa Baccho celebravit et illi aram ut Deo posuit. Prid p 103
Mars etx Agraulo Cecropis filia genuit Alcippem. Ejus pudicitiam Hallirrhothius Neptuni ex Euryta filiums tentabat et propterea a Marte occisus fuit. Mars autem a Neptuno coram Dijs duodecim in judicium vocatus fuit & pari suffragiorum numero absolutus – Post hoc de Marte judicium, Cephalus regnante Erectheo ob occisam uxorem Procridem & Dædalus &c regnante Ægeo ob cædem Tali in Areopago condemnati memorantur. Regnante Demophoonte Orestes absolutus est. Prid p 114, 17
Canaus qui Cecropi successit habuit filiam Atthidem (a qua Attica) & præterea ex uxore Pediade filia Menetis Lacedæmonij filium Rharum qui Triptolemi aut pater aut aviusavus fuerat, Eleusineque regnans campo Rhario nomen dedit) & duas filias Cranaem et Chranecmen quarum unam cùm Amphyictyoni Deucalionis filio in uxorem dedisset ab illo regno pellitur cum annos regnasset novem. Prid. p. 115, 116, 183.
Melampodis filius & successor erat Antiphates, Antiphatis Oïcles, Oïclis Amphiaraus qui contra Thebas militavit Prid p 144
Triptolemus fruges ab Erectheo acceptas in campo Rhario seruit productūumque in illo campo fructum quæstus gratia ad Græciæ urbes in longa navi apportavit ut apud Eusebium (in Chron.) narrat Philochorus antiquus rerum Atticarum scriptor. Prope Eleusinem erat campus Rharius a Rharo filio Cranæi & patre Celei a quo natus est Triptolemus, sic dictus in quo Triptolemum fruges primum seruisse testatur Pausanias. Prid. p. 183, 89.
Erectheus filiam Proserpinam, dictante Oraculo, Diti immolavit. Prid. p. 183.
Newton 17.2
Lustratio primum instituta est regnante Athenis Pandione Cecropis filio. Fieri autem solebat sexto die mensis Thargelionis, mactatis victimis et quidem humani generis duabus, mari et fæmina pro utroque sexu ex Helladio apud Photium numero 279 alijsque annotat Seldenus. Prid. p 30. Sed et sacris Lycæis sive Lupercalibus solitum litari humano sanguine, Theophrasto authore asserit Porphyrius lib. 2 de Abstinentia ab Animalibus. Prid. p. 30, 31.
Xuthus Hellenis filius tertius Erectheo Atticæ regi contra Chalcidenses Eubææ incolas belligeranti auxilia tulit et ob partam victoriam ejus filiam Creusam duxit & ex ea genuit Ionem24v Ionem & Achæum. Ione Erectheus in omnibus bellis duce utebatur, præsertim in eo contra Eumolpum & ejus filium Immaradum. Eleusinios in quo Eumolpus cecidit. Deinde cum Erectheus in bello contra Immaradum Eumolpi filium occubuisset, Ion in regno successit et ab Erecthei filijs Attica exactus cum patre Xutho et fratre Achæo in Peloponnesum commigravit. Achæi autem filij Archander et Architeles ab Æolides iterum pulsi Danai filias duxere ut tradit Pausanias. Prid. p. 153, 154.
Duo erant Amphyictyonis synchroni: unus Deucalionis filius qui regnavit Thermopylis & Amphyctionicum concilium congregavit, alter qui ejecit Cranaum Athenis. Prid p 24, 25
Osiridis membra a Typhone dilaniata Isis cribro superposuit. Nam idem est Liber pater, quem Orpheus a gigantibus dixit esse discerptum. Servius in Georg. I
Cum Liber pater Ariadnem Minois regis Cretæ filiam uxorem duceret Vulcanus ei coronam obtulit quam ille ad uxoris insigne inter sidera collocavit. Servius in Georg. I.
Icarius Atheniensis pater Erigones quum acceptum a Libero patre vinum mortalibus indicaret occisus est a rusticis, qui cum plus æquo potassent, inebriati venenum se accepisse crediderant. Hujus canis est reversus ad Erigonen filiam, quæ cum ejus comitata vestigia pervenisset ad patris cadaver laqueo vitam finivit. Hæc deorum voluntate inter astra relata est quam vocant virginem. Servius in Geor. II.
Folio 25 is blank part from page numbers.
26r
Inachus Argivorum rex antiquissimus tempore Davidis.
Io Inachi filia a Nauclero Phœnicio stuprata fugit cum eo & in Ægyptum defertur. Herod. Lib. 1 Phœ Diodor l. 1
Phoroneus Inachi filius & Melissæ filius & pater Niobes, primus primus leges judiciaque Argivis constituit & a ferina agrestique vita ad cultiorem revocavit, & aram Iunoni primus fecit Clemens Protrept. Tatian. Euseb. Ejus filiam Niobem Iupiter primùm mortalium dicitur compressisse, postremum verò Alcmenem. Diodor lib. 4
Cretenses raptum Ius Inachi filiæ ulciscuntur rapiendo Europam Agenoris filiam e Phœnicia in navi Tauro. Agenor filios mittit Phœnicem et Cadmum ad sororem quærendam. Phœnix in Asiam trajecit & Bithyniam urbibus instruit, Cadmus literas Phœnicias in Græcam importat ac desperata sororis inventione, in Bœotia cum comitibus sedem figit in qua urbem Thebanam condit Diodor. Ovid. Herod. l. 1. Diodor. Ovid. Euseb. Facta sunt hæc quo tempore Solomon cum Hiromo rege Tyri fœdus inijt et Templum condidit, uti testantur Theodotus Hypsicrates et Mochus Historici tres Phœnices antiquissimi a Tatiano apud Eusebium citat, (Præp. Evang. l. 10. c. 11) citati: qui omnes suis in Historijs sub uno aliquo rege simul et Europæ raptum et Menelai profectionem in Phœniciam & Irami fœdus & amicitia co ac societatem contigisse tradunt, cum is Solomoni Iudæorum Regi filiam matrimonio conjunxit & vim omnis lignorum generis ad maximam ad Templum ædificandum sponte donavit, quarum rerum Mænander Pergameneus suis memoriam scriptis consignavit. Idem fecit Lætus in Phœnicijs.
Anno quinto Rehoboami Sesach vel Sesostris Syriam invadit & omnem & Asiam minorem invadit dein partem exercitus relinquit in Colchos contra Scythas. Græci vero in Argo navi ad Colchos profecti rapiunt Medeam regis Ætæ filiam, fæminam Ægyptiam, & intere in itinere Laomedontem Priami patrem Regem TojæTrojæ occidunt. Dein Priamus mittit filium Alexandrum qui fraude Græcis noceat. Alexander verò Helenam Menelai uxorem cum bonis rapit & tempestate correptus delatus errat per oras Phœniciæ & in Ægyptum defertur ubi Helenāam relinquit. Menelaus verò uxorem quærens in Phœniciam venit proficiscitur ut supra dictum est. Et sic ortum est Bellum Trojanum.
Danaus seu Armais a fratre Sesostre seu Ægypto pulsus Argis regnat (Manetho in apud Ioseph. 1. cont. Ap.) regionēem aridam erutis fontibus aquis abundare fecit filiarum ministerio.
Asterius (vel Xanthus) Rex Cretæ ducit Europam Agenoris filiam ex qua filios suscipit Minoa et Rhadamanthum.
Ianus filius Creusæ filiæ Ericthei Atheniensium regis fili fratris Cecropis Ægyptij, ideoque Ægeo conte Thesei patri contemporaneus.
Bacchus the son of Semele the daughter of Cadmus & Harmonia. He slew Lycurgus king of Thrace & gave yethe kingdom to Tharops the father of Oeagrus the father of Orpheus, tho some doubt this story. Diodor l 3. c 4 p 1198.
Hercules the scholar of Linus & son of Alcmena daughter of Electrio & Euridice. Electrio son of Perseus & Andromeda daughter of Cepheus & Cassiopea. Euridice daughter of Pelops son of Tantalus. Euristheus king of AgosArgos son of Alcmena & elder brother of Hercules by the same birth. Diodor l 4. c 1.
Thespis an Athenean son of Erictheus & Prince of a territory in Attica was desirous that Hercules then a young man his 50 daughters should have issue by Hercules then a young man, who got them all wthwith child. Diodor
Hercules slew Laomedon father of Priamus. He restored Tyndarus the father of Castor Pollux & Hellena to yethe kingdom of Sparta Diodor
Hercules assisted the Doreans in a war with the Lapithæ whose king was Coronus then son of Phoroneus. Diodor l 4. c. 2. p 146.
Medea after yethe death of Iason having liberty to go whether she pleased went to Phœnicia She was & her mother & sister &c very very skilful in yethe vertues of hearbs for curing wounds & diseases & poisoning & accounted sorcerers or witches for their skill & therefore were Egyptians. Diodor p. 150, 153, 154, 156.
Minos Rhadamanthus & Sarpedon sons of Europa & Asterius king of Crete son of Teutamus son of Dorus son of Hellen son of Deucalion. Diodor
Æsculapius had two sons Machaon & Podalius who were skilfull in their fathers art & went with Agamemnon to the Trojan war.
Dædalus the son of Hymetion or Metionon the son of Eupalamus the son of Erectheus.
26v
Rha Dardanus Iasion & Harmonia children of Electra the daughter of Atlas. Dardanus sailed into Asia maried Batea the daughter of Teucer & founded the kingdom of yethe Trojans. His son Ericthonius was Father of Tros yethe founder of Troy & father of Ilus (the father of Laomedon) Assaracus & Ganimedes. Harmonia was yethe wife of Cadmus & Iasion married Cybele & of her begat Corybas of whom were named the Corybantes. Diodor. l 5 p. 197, 198 & L. 4 p. 167, 168.
Cecrops & his brother Peteos Aegyptians Diodor p 13
Bacchus instructed Aristæus in yethe sacra. Aristæus was father of Actæon by Autonoe the daughter of Cadmus. Bacchus was contemporary to Ariadne the daughter of Minos Diodor p 199, 172.
The daughters of Danaus brought out of Egypt the solemnity of Ceres & taught wchwhich the Greeks call Thesmophoria & taught it to the Pelagian weomen. Herod. in Euterpe.
Circe et Pasiphae e Perseide Solis filia natæ. Cic. lib. 3 de Nat. deor.
Iupiter Belus cujus templum Babylone fuit extructum inventor fuit sideralis scientiæ. Pliny l. 6. c 25.
Ægyptiorum bellis attrita est Ethiopia vicissim imperitando serviendoque, clara et potens etiam usque ad Trojana bella Memnone regnante: & Syriæ imperitasse eam nostroque littore ætate regis Cephei patet Andromadæ fabulis. Diodor Plin l 6. 29.
Tegulas invenit Cinyra Agriopæ filius & metalla æris, utrumque in insula Cypro item forcipem, marculum, vectem, incudem. Plin. l. 7. c. 56.
Cyrus devicta Asia pondo 34000
Midas & Crœsus [aurum] in infinitum possederant. Iam Cyrus devicta Asia pondo 34000 millia invenerat præter vasa aurea, aurumque factum, et in eo folia ac platanam vitemque. Qua victoria argenti quinquaginta millia talentorum reportavit et craterem Semiramidis cujus pondus quindecim talenta colligebat. Talentum autem Ægyptium pondo 80 capere Varro tradit. Plin l. 33. c. 3
Iam regnaverat in Colchis Salauces & Esubopes qui terram virginem nactus plurimum argenti aurique eruisse dicitur in Suanorum gente & alioquin velleribus aureis inclyto regno. victo Sesostre Ægypti rege tam superbo ut prodatur annis quibusque Sed et illius aureæ cameræ et argenteæ trabes narrantur et columnæ atque parastatæ, victo Sesostre Ægypti rege tam superbo ut prodatur annis quibusque forte reges singulos e subjectis jungere ad currum solitus, seique triumphare. Plin l. 33. c. 3
Litteras in Latium attulerunt Pelasgi. Plin l 7. c 56.
Cyniras Cypriorum rex vixit annos 160 Plin l 7. c 48.
Antiquitus Cypri urbes suis singulæ paruerunt tyrannis. Strabo Geog. l. 14. p. 684
Æam Æetes condidit. Stephanus in Æa.
נחל Nahal, torrens, flumen: unde Nilus.
That part of Libya that borders upon Nile is the most pleasant & richest for all manner of provision & therefore the Ethiopians & Africans quarrel & are at continual war for the possession of yethe place. Diodor l. 3. c 1. p 89
Folio 27r is blank apart from the page number and a shelfmark. Apart from the page number, all the text on f. 27v is written upside down.
27vNewton 17.2
Anno Templi 1. Rapta Io Inachi filia Phoronei soror in Ægyptum a Phœnicibus defertur.
An. 76 Rapta a Cretensibus Europa Agenoris filia. Phœnix in Asiam & Cadmus in Europam Græciam sororem quærentes trajiciunt. Asterius Rex Cretæ Europam ducit & ex ea suscipit liberos Minoa et Rhadamanthum
An 48 Theseus Dædalus Labyrinthum in Creta condit, vela navibus excogitat. Athenienses a An 36 Cretensibus victi coguntur filios Minotauro devorandos mittere. Minos classe compara mare liberat a prædonibus.
An 35 59 Theseus Minotaurum vincit ex Labyrintho redit, patri Ægeo in regno succedit. populum in agris dispersum in urbem colligit & civilis societatis vinculo conjunxit.
An 780 Expeditio Argonautica. Florent Linus Hercules Musæus Orpheus Græci occidunt Priami patrem & Medeam rapiunt
An 86 Priamus per Antenorem expostulant cum Græcis de bello ab Argonautis illato, sed frustra
An 869 Alexander a patre Priamo missus injuriam ulciscitur rapiendo HellenamHelenam Menelai Spartanorum regis uxorēem una cum ejus bonis. 84 Theseus quinquagenarius Helenam rapit. 89 Tempestate orta defertur Alexandder per oras Phœnicem in Ægyptum et ibi Helenam relinquit.
An 160 Agamemnon cum fatrefratre Menelao et reliquis Græcis , TojanisTrojanis bellum inferunt
An 109 Theseus moritur & Demophon filius in regno succedit.
An 1710 Troja capitur & incenditur anno primo Demophontis Clem Strom 1 p 321
An 6 Phoroneus Inachi et Melissæ filius, frater Ius & pater Niobes in regno Argivorum succedit leges judiciaque Argivis constituit & a ferina agrestique vita ad cultiorem revocat aramque Iunoni primus fecit.
An 52 Danaus a fratre Ægypto seu Sesostre pulsus Argis regnat
An 450 Evander cum in Italiam venit. Ejus mater Carmenta (alias Themis dicta) literarum usum Abodrigenes docuit.
An 20 Ianus in Italiam venit.
An 126 Dido anno 7 Pigmaleonis Tyriorūum regis in Libyam profugit
An 143 Carthago condita
An 112 Æneas in Italiam venit, condit Lavinium.
An 266 Roma condita.
An 108 Latinus Laviniæ ex Hercule filius Rex Aboriginum
An 111 Ægisthus adulter Clytemnestræ Agamemnonem reducem obtruncat
An 17718 Orestes filius Agamemnonis ulciscitur cædem patris in Ægistheo et matre & primus causam dicit in Areopago Athenis jam constituto.
An 150 Heraclidæ redeuntes ejectis Orestæ posteris Peloponnesum recuperant, et Spartæ deinceps regnant et Corintho.
130 Bœotij a Thessalis ex Ana ejecti occupant Bœotiam olim Cadmeiam dictam
140 Dores Peloponnesum occupant.
210 Ionica migratio annis 140 post Trojāam captam Clem. ex Eratosthene. Homerus natus. Arist. 3 Poet.
2430 Homerus
230 Homerus vizt Olymp. 23 ut Theopompus &c Clem. Alex.